Στις ανακοινώσεις επανακυκλοφοριών, η φράση restauré en 4K τραβά την προσοχή. Αλλά τι ακριβώς περιλαμβάνει; Για να καταλάβει κανείς το έργο που έχει γίνει, πρέπει να εξετάσει τα ευρήματα, τις αποκαταστάσεις που πραγματοποιήθηκαν και τις επιλογές που ελήφθησαν για να διατηρηθεί η εικόνα και ο ήχος της ταινίας.
Κάθε ιστορία ξεκινά με μια έρευνα στα αρχεία. Το CNC περιγράφει την έρευνα για αρνητικά, αντίγραφα και έγγραφα παραγωγής που επιτρέπουν την ανασύσταση του έργου. Η κατάσταση του μέσου μετρά εξίσου με τη φύση του: ένα φιλμ μπορεί να εμφανίζει σχισμές, φθορές ή ελλείποντα τμήματα. Ο διαθέσιμος εξοπλισμός καθορίζει επομένως ένα μέρος των δυνατοτήτων αποκατάστασης.
Η ψηφιοποίηση μετατρέπει στη συνέχεια τις εικόνες της φιλμικής ταινίας σε αρχεία στα οποία οι ομάδες μπορούν να παρεμβαίνουν. Η σάρωση μπορεί να γίνει σε 2K, 4K ή 8K. Η επιλεγμένη ευκρίνεια αποτελεί ένα βήμα της διαδικασίας· ακολουθούν επίσης η σταθεροποίηση, η αφαίρεση γρατσουνιών και η ρύθμιση των χρωμάτων και του φωτισμού, που ονομάζεται βαθμονόμηση. Ο μόνος αριθμός που αναγράφεται στην αφίσα δεν περιγράφει ούτε την αρχική κατάσταση των στοιχείων ούτε το σύνολο των παρεμβάσεων.
Η περίπτωση του Merlusse, σκηνοθετημένη από τον Marcel Pagnol το 1935, δείχνει πώς πολλά στοιχεία μπορούν να συμπληρώσουν το ένα το άλλο. Σε μια συνέντευξη που δημοσιεύθηκε από το CNC, ο Hervé Pichard, διευθυντής των κινηματογραφικών συλλογών στην Cinémathèque française, εξηγεί ότι η αποκατάσταση στηρίχθηκε στο αρνητικό υλικό και σε ένα διαμεσολαβητικό αρνητικό για να καλύψει τα κενά. Η εικόνα ψηφιοποιήθηκε σε 4K, ενώ ο ήχος επεξεργάστηκε παράλληλα.
Η επαναφορά της εμφάνισης της ταινίας χρειάζεται επίσης μια ανθρώπινη ματιά. Για αυτή την ασπρόμαυρη ταινία, ο διευθυντής φωτογραφίας Γκιγιουμ Σιφμαν επέβλεψε τη διόρθωση των χρωμάτων ώστε να διατηρηθεί η αρχική πυκνότητα φωτός. Ο Πιχάρντ υπογραμμίζει τη σημασία της διατήρησης του κόκκου του φιλμ και της απόδοσης του έργου του σκηνοθέτη και του διευθυντή φωτογραφίας του. Επομένως, μια αποκατεστημένη εικόνα μπορεί να διατηρεί ορατή υφή.
Την ίδια προσοχή χρειάζεται και ο ήχος. Για το Merlusse, οι συντάκτες διατήρησαν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της μίξης ήχου της εποχής, ενώ δούλεψαν για την ευκρίνεια των διαλόγων. Η εύθραυστη φύση των ηχογραφήσεων της δεκαετίας του 1930 αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικά που λαμβάνει υπόψη η αποκατάσταση.
Η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε μια φθορά και σε ένα ελάττωμα που υπάρχει από την κατασκευή συχνά χρειάζεται έναν συμβιβασμό. Για Οι Κύριοι του Χρόνου, του Ρενέ Λαλού, η Έλεν Σάφερ, διευθύντρια αξιοποίησης καταλόγων στις Argos Films και Cite Films, μεταφέρει ότι τα προβλήματα που αφορούν τη ρύθμιση έχουν διατηρηθεί. Η διόρθωσή τους θα εξαφάνιζε ατέλειες που είναι εγγενείς στην ταινία.
Για να επανακτήσει τα χρώματά του, οι συντηρητές συνέκριναν διάφορες πηγές: φιλμ με κυτταρόζη, κόμικς που βασίζονται στην ταινία, διαφημιστικά υλικά και μαρτυρίες. Ο Σάφερ παραδέχεται ότι υπάρχει μια δόση υποκειμενικότητας σε αυτή τη δουλειά. Το έργο αφορούσε επίσης τον αγγλικό υπότιτλο και την ακουστική περιγραφή: η πρόσβαση σε ένα αποκατεστημένο έργο εξαρτάται όχι μόνο από τις εικόνες, αλλά και από τα κείμενα και τα μέσα που τις συνοδεύουν.
Αυτή η σελίδα μπορεί να περιέχει στοιχεία με την υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης, περισσότερες πληροφορίες εδώ.
