Ένα παιχνίδι μπορεί να απογοητεύσει και ταυτόχρονα να συνεχίσει να συναρπάζει. Τomb Raider: The Angel of Darkness, που ανέπτυξε η Core Design και κυκλοφόρησε το 2003 σε PlayStation 2 και PC, ανήκει σε αυτή τη γκάμα. Από την πρώτη έκδοση, οι κριτικοί επισημαίνουν τα προβλήματα στους χειρισμούς και τα τεχνικά ελαττώματα. Η κριτική στο GameSpot, δημοσιευμένη τον Ιούνιο του 2003, περιγράφει μια εμπειρία όπου οι αρετές περιορίζονται από τα σφάλματα και την δυσκολία του να κατευθύνεις την Λάρα. Να επιστρέψουμε σε αυτό το επεισόδιο για τα 30 χρόνια Tomb Raider, τον Οκτώβριο του 2026, μας επιτρέπει να αφηγηθούμε και τα γλιστρήματα που διαμόρφωσαν την φανφάρα της σειράς.
Αυτό το συμπέρασμα εξηγεί τη φήμη της, αλλά δεν αποκαλύπτει όλο το σχέδιο. Πίσω από τις γκάφες φαντάζει μια θέληση να αλλάξει ριζικά τη σειρά. Η Λάρα μετατρέπίζεται σε καταδιωκόμενη, η πλοκή αντλεί έμπνευση από μυστικές εταιρείες και οι διαλόγοι κερδίζουν περισσότερη θέση. Η ηρωίδα δεν έπρεπε πλέον να διασχίζει απλώς περιβάλλοντα· έπρεπε επίσης να εξελιχθεί μέσα σε ένα δίκτυο χαρακτήρων με αβέβαιες προθέσεις.
Ο σεναριογράφος Murti Schofield, που προσλήφθηκε στην Core Design το 2000, εξήγησε ότι επιθυμεί να εστιάσει στις συνέπειες των προηγούμενων γεγονότων. Μετά από την εγκατάλειψη που θεωρεί ότι υπέστη στην Αίγυπτο, η Λάρα επιστρέφει οργισμένη και με ερωτήματα. Η σκληρότητά της προβλέπεται να επεκτείνει την ιστορία της, αντί να της προσφέρει απλώς μια νέα διάθεση.
Αυτή η πρόθεση θέτει τον τόνο του παιχνιδιού. Οι σκληρές απαντήσεις, η καχυποψία και η επιθυμία να καταλάβει τι της συμβαίνει συμβάλλουν στην χαρακτηριστική της προσωπικότητα. Ο χαρακτήρας παραμένει ικανός, αλλά η σχέση του με τους άλλους έχει αλλάξει. Πριν αρκετά χρόνια, πριν τον επανεκκίνηση του 2013, η σειρά ήδη προσπαθούσε να μετατρέψει τις περιπέτειες της Λάρα σε κεντρικό αφήγημα.
Η εμφάνιση του Kurtis Trent, ο δεύτερος διαθέσιμος χαρακτήρας, διευρύνει και πάλι το σχέδιο. Οι ικανότητες του και οι δεσμοί του με την υπόθεση ανοίγουν μια νέα οπτική στο σύμπαν. Ωστόσο, αυτή η φιλοδοξία αντιμετωπίζει μια συγκεκριμένη δυσκολία: κάθε επιπλέον χαρακτήρας χρειάζεται κινήσεις, κανόνες και καταστάσεις που να δικαιολογούν την ύπαρξή του.
Η μαρτυρία του Ρίτσαρντ Μόρτον, επικεφαλής του σχεδιασμού του παιχνιδιού, ρίχνει φως σε ορισμένα από τα προβλήματα που αντιμετώπισε η ομάδα. Οι προγραμματιστές είχαν ξεκινήσει τη δημιουργία των περιβαλλόντων πριν αποκτήσουν το τελικό εξοπλισμό ανάπτυξης. Κάποιοι χώροι αποδείχθηκαν υπερφορτωμένοι για τις δυνατότητες της κονσόλας. Έπρεπε να απλοποιηθούν και να κοπούν, με τα φορτώματα να διακόπτουν τη συνέχεια των διαδρομών.
Αυτός ο περιορισμός αγγίζει άμεσα τη δημιουργία. Ένας χώρος που σχεδιάζεται ως ενότητα μετατρέπεται σε μια διαδοχή επιμέρους τμημάτων. Οι κινήσεις πρέπει να προσαρμοστούν, ο ρυθμός αλλάζει και ορισμένες ιδέες χάνουν το ενδιαφέρον τους. Η μετάβαση σε μια πιο ισχυρή μηχανή δεν συνεπάγεται αυτόματα μεγαλύτερη ελευθερία: πρέπει επίσης να κατασκευαστούν τα εργαλεία και οι μέθοδοι που θα την αξιοποιήσουν.
Ο Μόρτον περιγράφει και εντολές που πέρασαν από πολλές εκδόσεις χωρίς να καταφέρουν να δώσουν πλήρως ικανοποιητικό αποτέλεσμα. Ορισμένες ικανότητες του Κούρτις είχαν σχεδιαστεί και κινηματογραφηθεί, μα δεν μπόρεσαν να ενσωματωθούν στο παιχνίδι λόγω έλλειψης χρόνου. Έτσι ο παίκτης μπορούσε να διακρίνει στις κινηματογραφικές σκηνές επιλογές που εξαφανίζονταν όταν ανέλαβε ξανά τον έλεγχο.
Αυτές οι εξηγήσεις δεν εξαλείφουν τη δυσαρέσκεια από τις δυσκολίες που συναντά κανείς στο παιχνίδι. Ωστόσο διευκολύνουν τον διαχωρισμό ανάμεσα σε μια κακή ιδέα και σε μια ιδέα που υλοποιήθηκε άνισα ή ανεπαρκώς αναπτυγμένη. Ο τόνος, οι χαρακτήρες και ορισμένες σχεδιάσεις μπορεί να προκαλέσουν ενδιαφέρον, ενώ οι χειρισμοί εμποδίζουν την πλήρη απόλαυση.
Η επανακυκλοφορία-remaster που κυκλοφόρησε το 2025 επαναφέρει το ζήτημα στο προσκήνιο. Προσθέτει, μεταξύ άλλων, τις ικανότητες του Κούρτις, μια ζώνη εκπαίδευσης στο Παρίσι και νέα στοιχεία διαλόγου, καθώς επεξεργάζεται και τα χειριστήρια. Οι προσθήκες φέρνουν στο φως μέρη του project που δεν είχαν βρει θέση στην αρχική έκδοση. Ωστόσο, δεν επιτρέπουν με βεβαιότητα να γνωρίζουμε τι θα είχε γίνει το παιχνίδι αν η πορεία της ανάπτυξής του είχε πάρει άλλον δρόμο.
Το ενδιαφέρον του L’Ange des ténèbres οφείλεται κι αυτό στην ιστορία της δημιουργίας. Εκεί παρακολουθούμε μια σειρά που έρχεται αντιμέτωπη με την ανάγκη αλλαγής, μια ομάδα που εγκαταλείπει συνήθειές της και ένα αποτέλεσμα που αποκαλύπτει τις δυσκολίες αυτής της μεταμόρφωσης. Τα ελαττώματά του παραμένουν πραγματικά. Οι προσπάθειές του είναι εξίσου αληθινές, και κάνουν το επεισόδιο αυτό ιδιαίτερα διδακτικό για το τι απαιτεί η επανεφεύρεση ενός τόσο γνωστού χαρακτήρα όσο η Lara Croft.
Αυτή η σελίδα μπορεί να περιέχει στοιχεία με την υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης, περισσότερες πληροφορίες εδώ.
