Μπορεί να τις έχετε ήδη δει να περνούν ανάμεσα στα δέντρα του bois de Vincennes, του bois de Boulogne, σε πάρκα του Παρισιού ή σε πολλές πόλεις της Île-de-France. Με το έντονο πράσινο φτέρωμά τους, το κόκκινο ράμφος και τον χαρακτηριστικό ήχο που δύσκολα ξεχνάς, αυτά τα πουλιά συχνά προβληματίζουν τους περιπατητές. Δεν πρόκειται όμως για παπαγάλους που απέδρασαν την προηγούμενη βραδιά, αλλά για περρουχες με κολάρο, ένα είδος που προέρχεται από την υποσαχάρια Αφρική και την ινδική υποήπειρο, και σήμερα έχει ριζώσει σε αρκετές ευρωπαϊκές πόλεις.
Στην περιοχή του Παρισιού, η παρουσία τους συνδέεται τακτικά με μίας μορφής ασυνήθιστη ιστορία: πουλιά προορισμένα για το εμπόριο φέρονται να ξεγλίστρησαν από κοντέινερ κοντά στα αεροδρόμια της Paris-Orly και στη συνέχεια στο Roissy-Charles-de-Gaulle, πριν προσαρμοστούν σταδιακά. Περιπτώσεις αναπαραγωγής καταγράφονται από τη δεκαετία του 1970, αλλά τα θεμέλια της σημερινής του πληθυσμού στην Île-de-France συνδέονται κυρίως με τα χρόνια του 1990 γύρω από το Orly και το Roissy. Από τότε, η περρουχά με κολάρο έχει βρει σε πόλεις πολλά δέντρα, κοιλότητες, νυκτερινά αποικιακά σημεία και πηγές τροφής που της επιτρέπουν να αναπτυχθεί.
Καταταγμένο ανάμεσα στα εισβολικά εξωτικά είδη, το παπαγαλάκι με κολάρο δεν μπορεί να εισαχθεί εθελοντικά στο φυσικό περιβάλλον. Η εξάπλωσή του εγείρει ερωτήματα για τη βιοποικιλότητα της περιοχής, ιδίως λόγω του πιθανού ανταγωνισμού με ορισμένα πουλιά που και αυτά φωλιάζουν σε κοιλότητες. Οι μελέτες παραμένουν ωστόσο πιο αμφιλεγόμενες ως προς το πραγματικό μέγεθος της επίδρασής του στο Ιλ ντε Φρανς. Ένα πράγμα είναι σίγουρο: αυτά τα πράσινα παπαγαλάκια πλέον αποτελούν μέρος του ήχου και της εικόνας σε πολλά πάρκα του Ιλ ντε Φρανς. Την επόμενη φορά που θα τα συναντήσετε στο Παρίσι, θα γνωρίζετε ότι η τοπική τους ιστορία πιθανώς περνά από τους διαδρόμους των Ορλί και Ρουσί.
