Το μουσείο του Λούβρου προχωρά σε μια νέα φάση στην ιστορία του. Τον Μάιο του 2026, η Κάθριν Πέγαρντ, υπουργός Πολιτισμού ανακοίνωσε τους νικητές του διεθνούς αρχιτεκτονικού διαγωνισμού «Μεγάλη Κιονοστοιχία» (Grande Colonnade), κεντρικό σκέλος του μεγάλου σχεδίου Λούβρος Νέα Αναγέννηση που τέθηκε σε κίνηση στις αρχές του 2025. Ο συνδυασμός που επιλέχθηκε είναι το STUDIOS Architecture Paris σε συνεργασία με το Selldorf Architects, με ένα έργο που αποτιμάται σε 666,6 εκατομμύρια ευρώ και εγκαινίαση υπόσχεται ο Εμανουέλ Μακρόν για το 2031. Στόχος: να φιλοξενήσουν καλύτερα τους επισκέπτες, να πρασινίσουν οι περιβάλλοντες περιοχές και να αποκατασταθεί από τον δρόμο η πλήρης ανάγνωση της Κιονοστοιχίας του Λούβρου.
STUDIOS Architecture Paris, ως εκπρόσωπος του γκρουπ, αποτελεί τη γαλλική πτέρυγα ενός διεθνούς συλλογικού φορέα που ιδρύθηκε το 1985, με γραφεία στη Νέα Υόρκη, Ουάσιγκτον, Σαν Φρανσίσκο, Λος Άντζελες και Τορόντο. Με σημαντικό έργο τη Fondation Louis Vuitton και τη Fondation LUMA στο Αρλ, δύο πρότζεκτ σχεδιασμένα από τον Frank Gehry. Την οργάνωση διευθύνει ο Τζέιμς Κόουεϊ.
Όσον αφορά τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό, η Selldorf Architects, που ιδρύθηκε στη Νέα Υόρκη το 1988 από την Annabelle Selldorf, κρατά τα ηνία. Το γραφείο έχει αναγνωριστεί για τις ανακαινίσεις σύνθετων μουσείων, κυρίως τη The Frick Collection στη Νέα Υόρκη και το Sainsbury Wing της National Gallery στο Λονδίνο. Εδώ υπογράφει επίσης τη σκενογραφία και τη μουσειογραφία, σε συνεργασία με Scenarchie. Το σκηνικό του περιβάλλοντος χώρου αναλαμβάνει το BASE Landscape Architecture.
Οι πρώτες εικόνες που κοινοποιήθηκαν δίνουν μια αρκετά σαφή εικόνα της φιλοδοξίας του έργου. Πρόκειται πρωτίστως για τη μετατροπή των επιβλητικών τάφρων που είχε σκάψει ο Αντρέ Μαλράξ τη δεκαετία του 1960, οι οποίες σήμερα δεν προβάλλονται αρκετά, και για τον επαναπροσδιορισμό των παρακείμενων αστικών χώρων όπου σήμερα ευθυγραμμίζονται σειρές τουριστικών λεωφορείων σε χώρο στάθμευσης. Δηλαδή, το έργο αφορά εξίσου την εμπειρία του επισκέπτη μέσα στο μουσείο όσο και αυτήν του περαστικού στον δρόμο.
Ο ιστός ιστορικός άξονας Ανατολής-Δύσης (Λούβρ, Τουϊλέ, Χάμψ-Ελίζέ, Αρκ ντε Τριόμφ, Μεγάλο Αρχείο της Ντιφέζ) επεκτείνεται και ενεργοποιείται ξανά ως κεντρικός οδηγός της σύνθεσης. Από το ρολόι-καμπαναριό απέναντι από το Λούβρ, οι επισκέπτες θα φτάνουν σε έναν δημόσιο χώρο ηρεμίας, συνδέοντας Saint-Germain-l'Auxerrois μέχρι την εξέδρα του Λούβρ.
Η κάθοδος προς τα τάφροι, βλαστημένοι και παρουσιαζόμενοι ως μελλοντικά νησιά δροσιάς, γίνεται μέσω δύο συμμετρικών ράμπων με ήπια κλίση, κρυμμένες μέσα στην πάχνη της πέτρας του τοιχίσματος της περιβόλου. Κάτω από αυτές τις ράμπες και στο κενό του τοίχου θα φιλοξενηθούν νέοι χώροι εστίασης και ένα βιβλιοπωλείο-κατάστημα, προσβάσιμοι απευθείας από το επίπεδο των τάφρων. Οι δύο νέες υπόγειες εισόδοι, που βρίσκονται αντίστοιχα στα δύο πλευρά των τάφρων κοντά στον Σηκουάenne και στη Ριβόλι, θα ανοίγουν σε υποδοχές υποδοχής που θα σχεδιαστούν «απλές και λειτουργικές», συνδεδεμένες με τις νέες εκθεσιακές αίθουσες και με τη μελλοντική διαδρομή αφιερωμένη στη Μόνα Λίζα.
Είναι από τις ανακοινώσεις που τραβούν τα βλέμματα. Ένας ειδικός χώρος για τη Μόνα Λίζα σχεδιάζεται στο πρόγραμμα, ώστε ο πίνακας του Λεονάρντο ντα Βίντσι να μπορεί να θαυμαστεί υπό ικανοποιητικές συνθήκες, μακριά από το χάος της σημερινής Αίθουσας των Κρατών. Το έργο προβλέπει επίσης τη δημιουργία ενός ευέλικτου χώρου προσωρινής έκθεσης υψηλής τεχνικής, ο οποίος θα ενισχύσει τη δυνατότητα του Λούβρου να φιλοξενεί μεγάλες εκθέσεις στους νέους του χώρους.
Η οπτική από την Cour Carrée μέχρι την Αψίδα της Défense θα αποκατασταθεί σε πλήρη συνέχεια, με ένα βεληνεκές θέας που θα βλέπει προς τα μετατραπέντα τάφρα. Όπως επισημαίνει Le Journal des Arts, ο στόχος είναι η αποσυμφόρηση της πτέρυγας Denon και η παροχή στη Μόνα Λίζα ενός πιο αυτόνομου μηχανισμού παρουσίασης, λιγότερο εξαρτημένου από τη γενική ροή των 9 εκατομμυρίων επισκεπτών ετησίως.
Για τους επόμενους μήνες ανοίγει ένα στάδιο συνεννόησης με τους υπαλλήλους του Λούβρου, τον Δήμο Παρισιού, τις κρατικές υπηρεσίες και το κοινό, πριν διαμορφωθεί το τελικό σχέδιο. Σχεδόν 40 χρόνια μετά την Πυραμίδα του Ieoh Ming Pei και με στόχο έναρξη λειτουργίας γύρω στο 2031, το Λούβρο ετοιμάζεται να γράψει ένα νέο κεφάλαιο στην αρχιτεκτονική του ιστορία, σε απόσταση αναπνοής από το Παλάτι Ρουαγιόν και τον Κήπο των Τουιλέριων. Ένα έργο που αξίζει να ακολουθήσουν οι λάτρεις της αρχιτεκτονικής αλλά και όλοι όσοι ονειρεύονται τη Μόνα Λίζα υπό καλύτερες συνθήκες.
Αυτή η σελίδα μπορεί να περιέχει στοιχεία με την υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης, περισσότερες πληροφορίες εδώ.
