Η μεταρρύθμιση της αποζημίωσης για την ανεργία μετά από κοινή ρήξη διαπερνά ένα αποφασιστικό στάδιο. Την Τρίτη 26 Μαΐου 2026, οι βουλευτές της Εθνοσυνέλευσης ενέκριναν σε δεύτερη ανάγνωση το σχέδιο νόμου που μεταφέρει την προσθήκη στη σύμβαση ασφάλισης ανεργίας, η οποία στοχεύει στη μείωση της μέγιστης διάρκειας των αποζημιώσεων ανεργίας που καταβάλλονται μετά από ατομική συμβιβαστική ρήξη. Το κείμενο έλαβε 186 ψήφους υπέρ και 60 κατά. Παραμένει μια επίσημη ψηφοφορία προγραμματισμένη για τις 2 Ιουνίου 2026, μια τυπική διαδικασία που προηγείται της έκδοσης προεδρικής διακήρυξης και στη συνέχεια της δημοσίευσης στο Επίσημη Εφημερίδα. Η έναρξη ισχύος προβλέπεται για τον Σεπτέμβριο του 2026.
Η πορεία προς αυτή τη ψήφο δεν υπήρξε χωρίς εμπόδια. Μετά από απόρριψη στην πρώτη ανάγνωση στις 16 Απριλίου εξαιτίας ανεπαρκούς κινητοποίησης των βουλευτών της πλειοψηφίας, το κείμενο επέστρεψε στην αίθουσα τη 26η Μαΐου. Η κυβέρνηση αυτή τη φορά φρόντισε να οργανώσει προσεκτικά την παρουσία της δυνάμεως της, προγραμματίζοντας τη ψήφο αμέσως μετά τη συνεδρίαση της ερώτησης προς την κυβέρνηση, τη στιγμή που η αίθουσα συνήθως γεμίζει περισσότερο. Από τη μεριά της Γερουσίας, η πλειοψηφία στη Γερουσία είχε από την 1η Απριλίου υιοθετήσει το κείμενο χωρίς τροποποιήσεις, σεβόμενη τη βούληση των οργανώσεων που το υπέγραψαν: η CFDT, η CFTC και η FO από την πλευρά των συνδικάτων, το Medef, η CPME και η U2P από την πλευρά των εργοδοτών.
Συγκεκριμένα, για τους εργαζόμενους κάτω των 55 ετών, η μέγιστη διάρκεια αποζημίωσης μετά από μια συναινετική διακοπή της σύμβασης θα μειωθεί από 18 σε 15 μήνες. Η μεταρρύθμιση εισάγει παράλληλα έναν ειδικό δρόμο για τους άνω των 55, με διάρκεια αποζημίωσης ορισμένη στα 20,5 μήνες. Μέχρι στιγμής, αυτές οι διάρκειες δεν διαφοροποιούνταν ανάλογα με τον λόγο λήξης της σύμβασης αλλά μόνο με την ηλικία, είτε πρόκειται για απόλυση είτε για φιλική αποχώρηση.
Άρα πρόκειται για τρεις μήνες λιγότερο επίδομα αντικατάστασης για τους κάτω των 55 ετών, μια διαφορά που μετράει για όσους είχαν προγραμματίσει αυτήν την περίοδο να πάρουν τον χρόνο να μετεκπαιδευτούν ή να επιλέξουν την επόμενη θέση τους.
Η κεντρική επιχειρηματολογία της κυβέρνησης στηρίζεται στα στοιχεία του Ινστιτούτου Πολιτικών Δημοσίων (IPP). Σύμφωνα με τον υπουργό Εργασίας Ζαν-Πιερ Φαραντού, περίπου το 40% των ρήξεων με διακανονισμό θα αντικαθίστατο στην πράξη από παραιτήσεις, οι οποίες συνήθως δεν δίνουν δικαίωμα σε επίδομα ανεργίας. Οι ωφελούμενοι, συχνά περισσότερο επαγελματικά καταρτισμένοι και καλύτερα αποζημιωμένοι από τον μέσο αιτούντα εργασία, θα παραμείνουν ωστόσο χωρίς εργασία για περισσότερο χρονικό διάστημα σε σχέση με εκείνους που προέρχονται από άλλες μορφές διακοπής της σύμβασης.
Η μεταρρύθμιση φιλοδοξεί να φέρει εξοικονομήσεις της τάξης των 600–800 εκατομμυρίων ευρώ και να δημιουργήσει επιπλέον 12.000–15.000 επιστροφές στην εργασία κάθε χρόνο, σύμφωνα με την κυβέρνηση. Η Αριστερά, που κατάφερε να μπλοκάρει το σχέδιο τον Απρίλιο, αμφισβητεί αυτούς τους αριθμούς και κατηγορεί ότι οι εξοικονομήσεις προέρχονται από τους άνεργους. Επιπλέον, θυμίζει ότι οι δημόσιοι πόροι έχουν απορροφήσει πάνω από 12 δισεκατομμύρια ευρώ από το καθεστώς της Unedic μεταξύ 2023 και 2026, κάτι που εξηγεί μερικώς τα τρέχοντα ελλείμματα του συστήματος.
Ο όγκος του μέτρου αποτυπώνει την οξεία αίσθηση επείγουσας κατάστασης που μεταφέρει η κυβέρνηση. Σύμφωνα με τη Dares, ο αριθμός των συμβατικών αποχωρήσεων αυξήθηκε από σχεδόν 317.000 το 2013 σε πάνω από 526.000 το 2023, πριν υποχωρήσει ελαφρώς σε περίπου 521.000 το 2024. Το κόστος για τον Unédic εκτιμάται στα 9,4 δισεκατομμύρια ευρώ ανά έτος.
Να σημειωθεί ότι η αποζημίωση διακοπής σύμβασης παραμένει υπό το ελάχιστο όριο που ορίζει ο Κώδικας Εργασίας: το ελάχιστο 1/4 του ακαθάριστου μισθού ανά έτος προϋπηρεσίας για τα πρώτα δέκα χρόνια, και μετά 1/3 για τα επόμενα. Μια προστασία που αυτή η μεταρρύθμιση δεν αμφισβητεί.
Το επόμενο βήμα είναι λοιπόν η επίσημη ψηφοφορία στις 2 Ιουνίου 2026 στην Εθνική Συνέλευση. Εφόσον, όπως αναμενόταν, επιβεβαιώσει την απόφαση της 26ης Μαΐου, το κείμενο θα διαβιβαστεί προς τον πρόεδρο της Δημοκρατίας για κύρωση. Μόλις δημοσιευτεί στο Εθνικό Δελτίο, ο νόμος προβλέπεται να ισχύσει στην πράξη από τον Σεπτέμβριο του 2026. Οι εργαζόμενοι που εξετάζουν μια συναινετική ρήξη στο προσεχές διάστημα έχουν επομένως συμφέρον να παρακολουθούν την εξέλιξη των κανόνων απευθείας στον ιστότοπο του France Travail ή στο Service-Public.fr.
Αυτή η μεταρρύθμιση αγγίζει άμεσα όλους τους εργαζόμενους με συμβόλαιο αορίστου χρόνου που σχεδιάζουν μια διαπραγματευμένη αποχώρηση, καθώς και τα τμήματα ανθρώπινου δυναμικού και τους εργοδότες που συνηθίζουν να τη χρησιμοποιούν. Για τους επαγγελματίες κάτω των 55 ετών, η απώλεια τριών μηνών αποζημίωσης δεν είναι αμελητέα όταν το σχέδιο επανεκπαίδευσης ή μετάβασης στην εργασία απαιτεί χρόνο. Καλύτερα να προνοήσεις κανείς και, αν το σχέδιο είναι ώριμο, να μη χάνεις πολύ χρόνο πριν ξεκινήσεις τις ενέργειες, γνωρίζοντας ότι οι τρέχουσες ρυθμίσεις (18 μήνες) ισχύουν μέχρι την πλήρη εφαρμογή του νόμου, προγραμματιζόμενης για τον Σεπτέμβριο του 2026.
