Οι αναρρωτικές άδειες μπαίνουν σε μια νέα εποχή, και η μεταρρύθμιση εφαρμόζεται σε ολόκληρη τη Γαλλία, σε όλες τις περιφέρειες. Μετά τον περιορισμό που τέθηκε σε ισχύ από την 1η Σεπτεμβρίου 2026, δύο διατάγματα προβλέπουν τη μείωση του μέγιστου χρόνου αποζημίωσης για ορισμένες μακροχρόνιες παθήσεις (ALD) σε έναν χρόνο από την 1η Οκτωβρίου 2026. Η κυβέρνηση δικαιολογεί αυτή τη στροφή με τον αγώνα κατά της απουσίας: ο Σεμπασιέν Λεκόρνο κατήγγειλε, σε συνέντευξη στο Le Parisien στις 29 Αυγούστου 2026, «πολλά κρούσματα κατάχρησης» γύρω από τις αναρρωτικές άδειες.
Το πλαίσιο, βέβαια, βαραίνει. Σε δέκα χρόνια, οι δαπάνες έχουν αυξηθεί κατά πάνω από 65%, συνυπολογίζοντας τις άδειες ίωσης-ασθένειας, τα εργατικά ατυχήματα και τις επαγγελματικές ασθένειες. Αυτό το χρηματοοικονομικό συμπέρασμα αποτελεί το φόντο για όλα τα μέτρα που έχουν ληφθεί από την άνοιξη του 2025.
Μέχρι τώρα, καμία ρύθμιση δεν όριζε τη μέγιστη διάρκεια μίας συνταγής για διακοπές εργασίας λόγω ασθένειας. Αυτό αλλάζει. Το décret du 12 juin 2026 (ν° 2026-498) εισάγει το άρθρο R.162-1-7-1 στον Κώδικα Κοινωνικής Ασφάλειας και πλέον περιορίζει τη διάρκεια κάθε συνταγής για τις άδειες που εκδίδονται από την 1η Σεπτεμβρίου 2026.
Στην πράξη, η πρώτη συνταγή δεν μπορεί να υπερβεί τις 31 ημέρες, και κάθε παράταση περιορίζεται στις 62 ημέρες. Τα εν λόγω όρια αφορούν συνταγές που εκδίδουν γιατροί, μαίες και οδοντίατροι. Δεν ισχύουν για τη Μαϊότ.
Ναι, και αυτό αποτελεί καθοριστικό σημείο για να αποφύγουμε παρεξηγήσεις. Αυτά τα όρια προσδιορίζουν τη διάρκεια κάθε συνταγής, όχι τη συνολική διάρκεια της νόσου. Όταν η υγεία το δικαιολογεί, ο επαγγελματίας μπορεί να παρακάμψει αυτά τα όρια και να αιτιολογήσει την παράταση στην απόφαση διακοπής, λαμβάνοντας υπόψη τις συστάσεις της Ανωτάτης Αρχής Υγείας όταν υπάρχουν. Η παράταση μπορεί να υπογραφεί από τον αρχικό συνταγογραφούντα γιατρό, τον θεράποντα ιατρό, τη μαία ή τον οδοντίατρο, και παραμένει δυνατή και μέσω τηλεϊατρικής υπό αυστηρές προϋποθέσεις.
Το δεύτερο βήμα έχει πιο βαριές επιπτώσεις. Δύο διατάγματα προβλέπουν τη μείωση από τρία χρόνια σε ένα χρόνο της μέγιστης περιόδου αποζημίωσης για τους ασθενείς με καθεστώς ALD μη εξαιρούμενη. Οι άνθρωποι που πλήττονται από ήπια κατάθλιψη ή από δυσλειτουργίες μυοσκελετικού χαρακτήρα συγκαταλέγονται ανάμεσα στους πρώτους που θα επηρεαστούν.
Το μέτρο τίθεται σε ισχύ την 1η Οκτωβρίου 2026. Ιδιαίτερο σημείο: δεν περιορίζεται μόνο σε νέες αποφάσεις, αλλά εφαρμόζεται και σε ήδη εκκρεμείς αποφάσεις που μέχρι τότε θα έχουν διάρκεια έξι μηνών.
Μια ALD μη εξαιρούμενη είναι πάθηση που απαιτεί διακοπή εργασίας ή φροντίδα με προβλέψιμη διάρκεια άνω των έξι μηνών, αλλά δεν δίνει δικαίωμα απαλλαγής από το υπόλοιπο κόστος μετά την βασική αποζημίωση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης. Είναι, για παράδειγμα, το ίδιο με ένα κάταγμα ώμου που επιβαρύνεται από λοίμωξη, ή με ένα αντιδραστικό καταθλιπτικό σύνδρομο που εμφανίζεται μετά τον θάνατο ενός συντρόφου.
Η διάκριση με την ALD, που ονομάζεται «εκπτωτική», είναι καθοριστικής σημασίας. Αυτή η κατηγορία (μερικοί καρκίνοι, διαβήτης, νόσος του Parkinson, σκλήρυνση κατά πλάκας, καρδιακή ανεπάρκεια) δικαιούται κάλυψη 100% με βάση τα τιμολόγια της Κοινωνικής Ασφάλισης και διατηρεί το όριο διακοπής στα τρία χρόνια. Άρα πράγματι οι παθήσεις που δεν εξαιρούνται από την απαλλαγή βλέπουν τη διάρκεια αποζημίωσής τους να συντομεύεται.
Αυτές οι αποφάσεις εντάσσονται σε ένα ευρύτερο σχέδιο περιορισμού των δαπανών. Σύμφωνα με μια μελέτη της Malakoff Humanis που δημοσιεύτηκε τον Ιούνιο του 2026, το 32% των εργαζομένων είχε τουλάχιστον μία αναστολή εργασίας το 2025, και ο δείκτης απουσίας (4,3%) αυξήθηκε κατά 25,5% σε σχέση με το 2019. Για πρώτη φορά, τα προβλήματα ψυχικής υγείας γίνονται ο κύριος λόγος αναστολής άνω των 30 ημερών, ξεπερνώντας τα προβλήματα μυοσκελετικού χαρακτήρα.
Το ποσό των ημερήσιων αποζημιώσεων και αυτό περικόπηκε. Από την 1η Απριλίου 2025, ο μισθός που λαμβάνεται υπόψη στον υπολογισμό περιορίζεται στις 1,4 φορές το Smic, αντί 1,8 πριν, δηλαδή περίπου 2.613 € ακαθάριστα το 2026 για μια ημερήσια αποζημίωση περιορισμένη γύρω στα 42,97 €. Αυτή η μείωση αφορά μόνο τους εργαζόμενους που το εισόδημά τους ξεπερνά το όριο.
Άλλοι μηχανισμοί συνοδεύουν την κίνηση. Οι κανόνες για τα ιατρικά ρεπό που χορηγούνται μέσω τηλεσυμβουλευτικής αυστηροποιήθηκαν ήδη από το 2024, και η κυβέρνηση μιλά για μια υποχρεωτική δεύτερη ιατρική γνώμη πριν από την έκδοση ρεπό για αγχώδεις-καταθλιπτικές διαταραχές και μυοσκελετικά προβλήματα. Όσον αφορά τα εργατικά ατυχήματα και τις επαγγελματικές ασθένειες, ένα ακόμη διάταγμα της 12ης Ιουνίου 2026 (αρ. 2026-501) ορίζει τετραετή διάρκεια καταβολής αποζημιώσεων ανά περίπτωση, για ατυχήματα που συμβαίνουν από την 1η Ιανουαρίου 2027.
Για να ελέγξετε την κατάσταση σας, το καλύτερο είναι να ανατρέξετε στις επίσημες πηγές: η πύλη Service-Public εξηγεί τον υπολογισμό των ημερήσιων αποζημιώσεων, ενώ ο Ψηφιακός Κώδικας Εργασίας διευκρινίζει τις νέες μέγιστες περιόδους παραγραφής. Σε περίπτωση αμφιβολιών σχετικά με το καθεστώς ALD, ο θεράπων ιατρός σας και ο φορέας Ασφάλισης Υγείας σας παραμένουν οι κύριοι συνομιλητές σας.
Αυτή η σελίδα μπορεί να περιέχει στοιχεία με την υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης, περισσότερες πληροφορίες εδώ.
