Ο Abd al Malik γιορτάζει τα 20 χρόνια του Gibraltar στη Φιλαρμονική.

Εικοσι χρόνια μετά το Gibraltar, ο Abd al Malik επιστρέφει σε αυτό το άλμπουμ που κυκλοφόρησε το 2006 με μια νέα σκηνική δημιουργία. Με τίτλο Gibraltar, identités réconciliées, η παράσταση παρουσιάζεται στη Φιλαρμονική του Παρισιού το Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2026 στις 20:00, στην Μεγάλη Αίθουσα Πιέρ Μπουλέζ. Για περίπου 1 ώρα και 30 λεπτά, μουσική, ραπ, τραγούδι, σλαμ, χορός και εικαστική τέχνη συναντιούνται γύρω από τα θέματα της ταυτότητας και της συμφιλίωσης.

Ο δεύτερος σόλο δίσκος του Abd al Malik, Gibraltar, κατέχει ξεχωριστή θέση στην πορεία του. Ο δίσκος, που κυκλοφόρησε το 2006, αγγίζει κυρίως ζητήματα ταυτότητας και μετανάστευσης, ενώ φέρνει σε διάλογο διάφορες μουσικές και λογοτεχνικές μορφές. Για τα είκοσι χρόνια του, ο καλλιτέχνης δεν περιορίζεται στο να επανεκτελέσει τον δίσκο επί σκηνής: τον χρησιμοποιεί ως αφετηρία ενός νέου πρότζεκτ αφιερωμένου στις ταυτότητες και στον διάλογο με τους άλλους.

Αυτή η δημιουργία με τίτλο Γιβραλτάρ, οι ταυτότητες συμφιλιωμένες παίρνει τη μορφή ενός πολυθεματικού θεάματος. Η προφορικότητα κατέχει κεντρική θέση, ανάμεσα σε ράπ, σλάμ και τραγούδι, ενώ η μουσική συνδυάζεται με χορό και ένα οπτικό έργο. Ένας τρόπος να επανατοποθετήσει τα θέματα του Γιβραλτάρ είκοσι χρόνια μετά τη δημοσίευσή τους, χωρίς να παρουσιάζει αυτή την επέτειο ως απλή αναπαραγωγή της συναυλίας της εποχής.

• Διαβάστε επίσης
• Καλές επιλογές για την εβδομάδα 21–27 Σεπτεμβρίου 2026 στο Παρίσι και στην Île-de-France

Ο Abd al Malik συνοδεύεται στη σκηνή από τον Matteo Falkone στο ραπ και τα φωνητικά, τον Bilal στα μηχανήματα και το DJing, τον Izo Diop στο μπάσο, τον Didier Davidas στα πλήκτρα, τον Franck Mantegari στα τύμπανα και τον Christophe Pinheiro στην κιθάρα. Ο Salomon Asaro συμμετέχει και στο χορευτικό μέρος.

Η παρισινή ημερομηνία σηματοδοτεί ένα νέο κεφάλαιο στην πορεία του, πριν από αρκετές παραστάσεις που έχουν ανακοινωθεί σε περιοδεία. Στη Φιλαρμονική, το ραντεβού της 3ης Οκτωβρίου αποκαλύπτει πώς ο Abd al Malik επανερμηνεύει σήμερα ένα άλμπουμ δύο δεκαετιών, μέσα από μια σκηνική μορφή που διευρύνεται και με άλλες τέχνες.