La chair est triste hélas στο Théâtre de l'Atelier με την Anna Mouglalis - η κριτική μας

Η νέα θεατρική σεζόν στο Παρίσι διαμορφώνεται ως πολυάσχολη. Μεταξύ των εκδηλώσεων που δεν πρέπει να χάσετε είναι το "La chair est triste hélas ". Το έργο αυτό, γραμμένο και σκηνοθετημένο από τον Ovidie, παίζεται από τις 9 Σεπτεμβρίου έως τις 25 Οκτωβρίου 2025 στο Théâtre de l'Atelier στο Παρίσι.

Το "La chair est triste hélas " είναι ένα καταλυτικό κείμενο του Οβιδίου, που δημοσιεύτηκε το 2023 από τις Éditions Julliard (επιμέλεια: Vanessa Springora). Συγγραφέας και σκηνοθέτης μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ, η Ovidie είναι επίσης διδάκτωρ λογοτεχνίας και κινηματογραφικών σπουδών, με ειδίκευση σε θέματα που αφορούν το σώμα, τον φεμινισμό και τη σεξουαλικότητα. Στο "La chair est triste hélas ", η Ovidie εξηγεί τους λόγους πίσω από την απεργία της στο σεξ. Το "La chair est triste hélas ", που περιγράφεται ως "μια διασταύρωση μεταξύ φεμινιστικού φυλλαδίου και κοινωνιολογικής μελέτης ", με την αιχμηρή του πρόζα, θα παρουσιαστεί στο Théâtre de l'Atelier αυτό το φθινόπωρο.

• Διαβάστε επίσης
• Το βυθιζόμενο θέατρο στο Παρίσι τώρα και στο μέλλον
• Τι να δείτε αυτή την εβδομάδα στο Παρίσι; Θεατρικά έργα και παραστάσεις που δεν πρέπει να χάσετε
• 10 θεατρικές παραστάσεις που πρέπει να δείτε στο Παρίσι τον Σεπτέμβριο του 2025

Η Ovidie επέλεξε να καλέσει την ηθοποιό Anna Mouglalis για να ζωντανέψει αυτό το αφοσιωμένο κείμενο σε αυτή τη νέα παράσταση μιας γυναίκας. Η νεαρή ηθοποιός έγινε για πρώτη φορά γνωστή στο κοινό το 2000, στην ταινία"Merci pour le chocolat" του Claude Chabrol. Έκτοτε, η Άννα Μουγκλάλη έπαιξε μια σειρά από ρόλους:"La vie nouvelle" (2002) του Philippe Grandrieux,"Novo" του Jean-Pierre Limosin,"Dans la compagnie des hommes" (2003) του Arnaud Desplechin,"En attendant le déluge" (2004) του Damien Odoul, και αργότερα"Coco Chanel et Igor Stravinsky" (2009) και"Gainsbourg, vie héroïque" (2010).

Αυτό το φθινόπωρο, η Anna Mouglalis επιστρέφει στο Théâtre de l'Atelier. Ένα παρισινό θέατρο που γνωρίζει καλά. Το 2019, έπαιξε στο πλευρό της Julie Brochen στην παράσταση"Mademoiselle Julie" του August Strindberg. Στη συνέχεια, το 2022, συμμετείχε στην παράσταση"Sorcières" της Mona Chollet. Φέτος το καλοκαίρι, η Άννα Μουγκλαλίς εμφανίστηκε σε ένα νέο είδος ως μέλος της αμιγώς γυναικείας κολεκτίβας Draga και προκάλεσε πραγματική αίσθηση στο Cité de la Musique στο"Ô Guérillères".

Η αναθεώρησή μας:

Αν πρόκειται να δείτε αυτό το one-woman show, ετοιμαστείτε γιατί σας περιμένει μια πραγματική απόλαυση! Για 1 ώρα και 10 λεπτά, η Anna Mouglalis μεταφέρει με δύναμη τα άλλοτε σκληρά, άλλοτε σκωπτικά λόγια τηςΟβιδίας, καθώς και τις φεμινιστικές σκέψεις και τους κοινωνιολογικούς προβληματισμούς της στο "La chair est triste hélas ". Εδώ, το θέμα είναι η σεξουαλικότητα, και πιο συγκεκριμένα η ετεροφυλοφιλία. "Το λέω δυνατά και ξεκάθαρα, δεν υπάρχει τίποτα το αχρείαστο στην ετεροφυλοφιλία, είναι ένα καθαρά εκδικητικό σύστημα, και από τότε που ξεκίνησε ο κόσμος, οι γυναίκες ανταλλάσσουν το σεξ με κάτι. Υλικά αγαθά, ασφάλεια, αγάπη, αυτοεκτίμηση. Ποτέ δεν γαμιούνται εντελώς δωρεάν, και για έναν απλό λόγο: οι στρέιτ άντρες γαμιούνται άσχημα ".

Σε αυτόν τον διαβρωτικό μονόλογο, με τις μερικές φορές χοντροκομμένες λεπτομέρειες, η Οβίδη αφηγείται τους λόγους για τους οποίους κατέβηκε σε σεξουαλική απεργία και αποφάσισε να απαρνηθεί την ετεροφυλοφιλία. "Το να σταματήσεις το σεξ με άντρες δεν σημαίνει μόνο να σταματήσεις τη συνουσία, σημαίνει να σταματήσεις όλα όσα συνεπάγεται το να είσαι γυναίκα και να παλεύεις διαρκώς για να παραμείνεις επιθυμητή ".

Αγγίζοντας τη σχέση ανάμεσα στην ομορφιά και την αποπλάνηση, αλλά και τον φόβο της εγκατάλειψης και αυτής της"εθελοντικής δουλείας", το εξαιρετικά προσωπικό και ισχυρό κείμενο τηςΟβιδίας έχει επίσης σκοπό να είναι πολιτικό. "Ναι, σας λέω, ζούμε υπό καθεστώς τρόμου, και αυτό δεν είναι καθόλου υπερβολή. Τρομοκρατία που μας παρενοχλούν στο δρόμο ή στα κοινωνικά δίκτυα, που μας χτυπούν, που μας βιάζουν, που μας σκοτώνουν. Τρομοκρατία ότι θα αποφασίσουν για εμάς σχετικά με την αντισύλληψη ή την άμβλωση. Έχουμε υιοθετήσει αυτόν τον φόβο, δεν ξέρουμε πια πώς να ντυθούμε, είτε είμαστε καλοντυμένες είτε όχι, με μίνι φούστα ή με πέπλο, πάντα θα βρίσκουν κάτι για να διαμαρτυρηθούν.

Αλλά το "La chair est triste hélas " είναι επίσης πολύ πιο αστείο από ό,τι νομίζετε, με εντυπωσιακές, καυστικές ατάκες από το . "Προς το παρόν, είμαι ακόμα μόνο στα πρώτα μου σαράντα, αυτή τη σκληρή ηλικία για τις γυναίκες, αυτή την ημερομηνία λήξης που οι άντρες καταναλωτές μας σμιλεύουν τη μύτη σαν γιαούρτια που τρώγονται ακόμα αλλά δεν απέχουν πολύ από το να αδειάσουν το νερό τους " ή "Οι πιο αξιολύπητες, νομίζω, είναι εκείνες που ζητούν απεγνωσμένα μασάζ, για παράδειγμα. Όταν ένας εραστής μου το προσφέρει, είτε το βάζω στα πόδια, είτε παίρνω ένα Xanax, αλλά όπως και να 'χει, το αρνούμαι".

Στην αίθουσα εκδηλώσεων του Théâtre de l'Atelier, οι γυναίκες -νέες και ηλικιωμένες- αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία. Αλλά μερικοί άνδρες, μερικές φορές μόνοι τους ή συνοδευόμενοι από τις συντρόφους ή τους φίλους τους, έκαναν το ταξίδι για να δουν αυτή τη μονοπρόσωπη παράσταση.

Επιλέγοντας την Anna Mouglalis για να μεταφέρει το κείμενό της στη σκηνή, η Ovidie πέτυχε το στόχο της. Σε μια αριστουργηματική ερμηνεία, η Άννα Μουγλαλή πολλαπλασιάζει τα συναισθήματα με τη βαθιά φωνή της: άλλοτε αστεία και σκωπτική, άλλοτε οργισμένη και οργισμένη, άλλοτε μελανιασμένη και βαθιά συγκινητική, η Άννα Μουγλαλή θέτει πραγματικά τον εαυτό της στην υπηρεσία αυτού του οδυνηρού και πολύ οικείου κειμένου, και ταυτόχρονα τόσο υποβλητικού στα μάτια πολλών γυναικών.

Η ηθοποιός δεν διστάζει να πλέξει το δρόμο της μέσα σε ένα σκηνικό που σχεδίασε προσεκτικά ο Grégoire Faucheux. Η μουσική -του Geoffroy Delacroix- παίζεται ταυτόχρονα με εικόνες γυναικείων προσώπων και σωμάτων, που προβάλλονται κατά διαστήματα σε κομμένες κορδέλες διάσπαρτες στη σκηνή. Το μόνο μειονέκτημα είναι ότι αυτά τα βίντεο δεν είναι πάντα ευδιάκριτα, ανάλογα με το πού κάθεστε στην αίθουσα. Επομένως, αν είναι δυνατόν, επιλέξτε μια πιο κεντρική θέση για να επωφεληθείτε πλήρως από τη σκηνογραφία.

Το κείμενο, το οποίο αναμφισβήτητα προκαλεί σκέψεις, και η πολύ καλή ερμηνεία τηςAnna Mouglalis, φαίνεται επίσης ότι κέρδισαν το κοινό του Théâtre de l'Atelier εκείνο το βράδυ. Μόλις άναψαν ξανά τα φώτα, το κοινό έσπευσε να σηκωθεί όρθιο και να χειροκροτήσει την ηθοποιό, καθώς καιτον Οβίδιο, ο οποίος είχε έρθει να χαιρετήσει το κοινό για την περίσταση.