Η Φωτιά Αυτή τη Φορά: η έκθεση του Τίτου Κάφαρ που αποκαλύπτει τους ξεχασμένους της ιστορίας στο Gagosian

Από τις 29 Ιανουαρίου έως τις 7 Μαρτίου 2026, Titus Kaphar κάνει την παρθενική του εμφάνιση στο Παρίσι και ανάβει φωτιά στη γκαλερί Gagosian στο 8ο διαμέρισμα, με την έκθεσή του The Fire This Time, η πρώτη δωρεάν έκθεση στη πρωτεύουσα. Μια καταιγιστική εισαγωγή, σχεδιασμένη ως μια εικονική αντιπαράθεση με την ιστορία, τις σιωπές της... και τις περιοχές που κάηκαν.

Ο τίτλος δίνει το στίγμα. The Fire This Time αποτελεί απευθείας αναφορά στο εκρηκτικό κείμενο του Τζέιμς Μπάλντουιν, The Fire Next Time (1963), ένα λογοτεχνικό μανιφέστο κατά της αμερικανικής ρατσιστικής πολιτικής. Ο Μπάλντουιν, που είχε εκπατριστεί στο Παρίσι για να αποδράσει από την «αμερικανική τρέλα» που περιέγραφε, συνέδεσε το όνομά του με μια ομάδα εξόριστων καλλιτεχνών — τον Μάιλς Ντέιβις, τη Νίνα Σιμόν και τον Ρίτσαρντ Ράιτ. Πάνω από πενήντα χρόνια μετά, η Τζέσμιν Γουόρντ επανέφερε αυτό το κάλεσμα με τη συλλογή της με τον ίδιο τίτλο. Ο Κάφαν, από την άλλη, μετατρέπει αυτή τη φλόγα σε υλικό ζωγραφικής.

Η έκθεση συγκεντρώνει καινούργιες ζωγραφιές και ξυλόγλυπτα γλυπτά, όλα εμπνευσμένα από μία κοινή εμμονή - πώς αφηγείται κανείς την ιστορία και, κυρίως, τι επιλέγει να κρύψει. Καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες πλησιάζουν τα 250 χρόνια από την Ανακοίνωση Ανεξαρτησίας, και ενώ οι διαμαρτυρίες «No Kings» σαρώνουν τη χώρα, ο καλλιτέχνης ζητάει να εξετάσει την προεδρία των ΗΠΑ και τι έχει αφήσει εδώ και καιρό στο σκοτάδι.

• Διαβάστε επίσης
• Οι καλές προτάσεις της εβδομάδας στο Παρίσι και στην Ίλ ντε Φρανς, από 20 έως 26 Απριλίου 2026
• Δωρεάν μουσεία και μνημεία στο Παρίσι και στην περιοχή Ιλ ντε Φρανς: πολιτιστικές συμβουλές

Kaphar επανεξετάζει τα βασικά του έργα, Tar και Whitewash, προσδίδοντας πρόσωπο σε εκείνους και εκείνες που βρίσκονται έξω από το πλαίσιο: μορφές που είχαν πλάι τους πρώτους προέδρους, ανάμεσά τους και αφροαμερικανούς δούλους από το περιβάλλον του Τ matching Washington – οικιακούς βοηθούς, πολεμιστές της Αμερικανικής Επανάστασης, γυναίκες που παρέμειναν σκλάβες ακόμα και μετά το θάνατό του.

Με τα έργα Drawer (2025–), αποκρύπτονται στα μάτια μας κρυφά πάνελ που αποκαλύπτονται σταδιακά, αφηγούμενα την αφήγηση της Celia: Embers, Bone, and Ash (2025), από την κυριαρχία στην ελευθερία. Αντίκρουση σε αυτό, μια σειρά γλυπτών από καμένη ξυλιά - οι δικοί της "Άγιοι", φίλοι και μέλη της οικογένειάς της - αντηχούν την εικονογραφία της βυζαντινής και της αναγεννησιακής τέχνης, σφραγισμένη από τη φωτιά.

Στον Titus Kaphar, η στάχτη γίνεται πολιτική. Και στο Παρίσι, έτοιμη για ανάφλεξη.