Φανταστείτε το Παρίσι στα μέσα του 18ου αιώνα: τα κτίρια παραμένουν μέτρια, τα μνημεία δεν υψώνονται προς τον ουρανό όπως σήμερα. Το έργο του Πάνθεον ξεκινά το 1758 υπό τη διεύθυνση τουαρχιτέκτονα Jacques-Germain Soufflot, στο Montagne Sainte-Geneviève στο5ο διαμέρισμα του Παρισιού ( ). Το κτίριο έχει ύψος περίπου 83 μέτρα (συμπεριλαμβανομένου του θόλου) σύμφωνα με ορισμένες πηγές. Πριν από την ανέγερση του Πύργου του Άιφελ το 1889, το Πάνθεον ήταν γνωστό ως ένα από τα μνημεία που προσφέρουν υπέροχη πανοραμική θέα στην πρωτεύουσα.
Θα μιλήσουμε για «σημείο θέασης» ή «υψηλό μνημείο», αλλά όχι για να ισχυριστούμε ότι ήταν το ψηλότερο από όλα τα κτίρια του Παρισιού – οι ακριβείς μετρήσεις δεν είναι πάντα διαθέσιμες και άλλοι λόφοι ή κτίρια θα μπορούσαν να ανταγωνιστούν σε υψόμετρο. Μερικές πηγές αναφέρουν μάλιστα ότι το πραγματικό υψηλότερο σημείο του Παρισιού σε όρους φυσικού υψομέτρου δεν είναι η Montagne Sainte-Geneviève, αλλά ένας άλλος λόφος. Επομένως, θα μιλήσουμε μάλλον για το Πάνθεον ως «ένα από τα υψηλότερα σημεία με θέα που είναι προσβάσιμα εντός των τειχών του Παρισιού», πριν ο Πύργος του Άιφελ επαναπροσδιορίσει τον παρισινό ουρανό.
Μια γραφική ανέκδοτη ιστορία
Λέγεται ότι οι Παριζιάνοι του 19ου αιώνα, που ήθελαν να θαυμάσουν το ηλιοβασίλεμα πάνω από την πρωτεύουσα, πήγαιναν στη βεράντα του Πάνθεον ή κοντά στον τρούλο του (με την άδεια του χώρου) για να απολαύσουν ένα πανόραμα που ήταν εξαιρετικά σπάνιο για την εποχή. Η σιωπή των δρόμων, ο ποταμός, οι στέγες του Παρισιού που δεν ήταν ακόμη πολύ ψηλές: ένα απλό αλλά εξαιρετικό θέαμα. Στη συνέχεια ήρθε ο Πύργος του Άιφελ – και η προοπτική άλλαξε: ένας νέος μεταλλικός γίγαντας υψώθηκε, καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκόρ ύψους και επισκιάζοντας κάπως το παλιό «belvédère» (παρατηρητήριο).
Το Πάνθεον παραμένει ένας τόπος γεμάτος μνήμες: νεοκλασικό, γεμάτο ιστορία, φιλοξενεί τα μεγάλα πρόσωπα της χώρας. Για όσους βρίσκονται σήμερα στην πλατεία του Πάνθεον ή ανεβαίνουν στον τελευταίο προσβάσιμο όροφο, η αίσθηση ότι βρίσκονται «πάνω» από το Παρίσι παραμένει, αν και πλέον ανταγωνίζεται από πολλές άλλες θέες. Και αυτό μας θυμίζει ότι πριν από την μεταλλική κατακόρυφοτητα του Πύργου του Άιφελ, το παρισινό τοπίο είχε τα δικά του συμβολικά «ύψη», χτισμένα από πέτρα, σίδερο – ή με θέα προς τις στέγες.
Αυτή η σελίδα μπορεί να περιέχει στοιχεία με την υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης, περισσότερες πληροφορίες εδώ.
