Πριν φιλοξενήσει τις ιμπρεσιονιστικές συλλογές του, το Μουσείο Ορσέ αποτέλεσε το σκηνικό γυρισμάτων του Όρσον Γουέλς. Το 1962, ο σκηνοθέτης χρησιμοποιεί τον παλιό παρισινό σιδηροδρομικό σταθμό για μέρος των σκηνικών της Δίκης, της κινηματογραφικής μεταφοράς του μυθιστορήματος του Φραντς Κάφκα. Εκείνη την εποχή, το κτίριο βρισκόταν σε φάση επαναξιοποίησης, πολύ πριν ανοίξει για το κοινό ως μουσείο, τον Δεκέμβριο του 1986.
Ο σταθμός Ορσέ, που κατασκευάστηκε για την Παγκόσμια Έκθεση του 1900, είχε σχεδιαστεί ως τερματικός σταθμός στην καρδιά του Παρισιού. Από το 1939, όμως, οι αποβάθρες του ήταν πολύ κοντές για τα νέα τρένα και δεν μπορούσαν πλέον να εξυπηρετούν τις υπεραστικές γραμμές· παρέμειναν μόνο τα δρομολόγια των προαστιακών. Οι ευρύχωροι χώροι του σταδιακά απέκτησαν άλλες χρήσεις. Ο κινηματογράφος εντάσσεται σε αυτή τη μεταβατική ιστορία, ανάμεσα στην αρχική σιδηροδρομική λειτουργία και τη μεταμόρφωση του κτιρίου.
Στη Δίκη, ο Joseph K. κατηγορείται για ένα αδίκημα, χωρίς να γνωρίζει τη φύση του. Ο σιδηροδρομικός σταθμός προσφέρει ορισμένους από τους χώρους που χρειάζεται αυτός ο δικαστικός κόσμος. Η Γαλλική Ταινιοθήκη αποδίδει τα σκηνικά στον Jean Mandaroux και επιβεβαιώνει ότι δημιουργήθηκαν, εν μέρει, στον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό. Το Ορσέ είναι, επομένως, πράγματι τόπος γυρισμάτων, που χρησιμοποιήθηκε για να αναπαραστήσει τον κόσμο του μυθιστορήματος· η ταινία δεν αφηγείται την ιστορία του κτιρίου. Τα γυρίσματα, ωστόσο, δεν περιορίζονται σε αυτή τη διεύθυνση.
Μια λεπτομέρεια συνδέει τις εικόνες του Welles με το μουσείο: το εσωτερικό ρολόι. Στην παρουσίαση του έργου Spectral Orsay του Laurent Grasso, το μουσείο υπενθυμίζει ότι το ρολόι είχε εμφανιστεί ήδη στη Δίκη. Η παρουσία του προσφέρει ένα συγκεκριμένο σημείο αναφοράς σε όσους βλέπουν την ταινία και στη συνέχεια επισκέπτονται τον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό, οι χώροι του οποίου έχουν έκτοτε αναδιαμορφωθεί σε μεγάλο βαθμό.
Η μετέπειτα πορεία του Orsay δεν ήταν, ωστόσο, εξασφαλισμένη. Το κτίριο απειλήθηκε με κατεδάφιση και, τη δεκαετία του 1970, τέθηκε υπό καθεστώς προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς, πριν μετατραπεί σε μουσείο. Τα εγκαίνια έγιναν την 1η Δεκεμβρίου 1986 και το μουσείο άνοιξε για το κοινό στις 9 Δεκεμβρίου. Έτσι, ο κεντρικός χώρος που διασχίζει κανείς σήμερα συνδέεται με πολλές διαδοχικές ιστορίες: των ταξιδιωτών, ενός κινηματογραφικού γυρίσματος και των συλλογών. Οι μεταμορφώσεις του μουσείου διαχωρίζουν, επομένως, τον χώρο που επισκέπτεται κανείς από το δικαστικό σκηνικό του 1962.
Αυτή η σελίδα μπορεί να περιέχει στοιχεία με την υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης, περισσότερες πληροφορίες εδώ.
Θέση
Musée d'Orsay
62 rue de Lille
75007 Paris 7
Σχεδιαστής διαδρομής
Προσιτότητα
