Anthony Hopkins keert terug in een historische rol met Freud, the Last Confession, een historisch drama geregisseerd door Matt Brown. De film is gebaseerd op het toneelstuk van Mark St. Germain en toont een fictieve ontmoeting tussen twee belangrijke figuren uit de 20e eeuw: Sigmund Freud, grondlegger van de psychoanalyse, en C.S. Lewis, christelijk schrijver en toekomstig auteur van The Chronicles of Narnia. Deze filosofische huis clos speelt zich af in Londen aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog en plaatst twee wereldbeelden tegenover elkaar in een intense en intieme dialoog.
Freud, the Last Confession is vanaf 4 juni 2025 in de bioscoop te zien.
De confrontatie tussen Anthony Hopkins en Matthew Goode wordt onthuld in de trailer voor Freud, the Last Confession, een verhaal over introspectie, geloof en rede.
Synopsis: Aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog vlucht Sigmund Freud met zijn dochter Anna naar Londen. Verzwakt door ziekte, wordt Freuds interesse opnieuw gewekt wanneer hij ontdekt dat C.S. Lewis, een christelijke romanschrijver, hem heeft genoemd in zijn geschriften. Hun ontmoeting mondt uit in een verbaal duel over de kwestie God, waarbij twee radicaal verschillende visies op de wereld tegenover elkaar komen te staan.
Freud's Last Session is geregisseerd door Matt Brown en treedt in de voetsporen van films als Les Heures sombres (The Dark Hours), Le Discours d'un roi (The King's Speech) en Le Cercle des poètes disparus (The Dead Poets Society): werken waarin woorden boven actie gaan, waarin spanningen worden uitgespeeld in woorden, stiltes en blikken. De film verbeeldt een fictieve ontmoeting tussen Sigmund Freud, gespeeld door Anthony Hopkins, en C.S. Lewis(Matthew Goode), in Londen op de dag dat het Verenigd Koninkrijk de oorlog inging, 3 september 1939.
Gedragen door een dichte dialoog en een introspectieve sfeer verkent het verhaal de fundamentele spanningen tussen geloof en rede, wetenschap en spiritualiteit, dood en intellectueel erfgoed. Hoewel verbeeld, is de confrontatie tussen Freud en Lewis gebaseerd op solide historische en filosofische fundamenten, waardoor de film een reflectieve reikwijdte heeft die veel verder gaat dan het narratieve kader.
Het hart van de film is een dialoog tussen twee belangrijke figuren uit de 20e eeuw. Freud, in ballingschap en ernstig ziek, nodigt Lewis uit om zijn atheïstische denken te confronteren met dat van de christelijke schrijver, vernieuwd door het geloof. Hun uitwisselingen over God, lijden, schuld en verdriet zijn verspreid over een dag, onderbroken door flashbacks die hun wonden uit het verleden illustreren: Lewis wordt geconfronteerd met oorlog, Freud met ziekte en verlies.
Deze temporele verschuivingen zijn weliswaar illustratief, maar doen soms afbreuk aan de vloeiendheid van het verhaal. Hun integratie mist natuurlijkheid, ondermijnt de balans van het verhaal en creëert een soort emotionele afstand tot het publiek.
Visueel neemt de film zijn theatrale oorsprong over: vaste shots, strakke kadrering, gedempte belichting en een donker kleurenpalet. Deze soberheid, bedoeld om de intensiteit van het debat te benadrukken, kan ook de indruk van traagheid versterken. De sfeer is zwaar, bijna claustrofobisch, en sommige critici hebben geklaagd dat de enscenering te tam, zelfs sober is.
De soundtrack is minimalistisch en benadrukt de woorden. Enkele historische elementen - zoals radiofragmenten van Hitlers toespraken - herinneren aan de angstige geopolitieke context waarin deze bijeenkomst plaatsvindt.
Anthony Hopkins domineert het scherm met een genuanceerde vertolking: een autoritaire Freud, maar vol twijfels, wiens fysieke pijn en angst voor de dood hem menselijker maken. Matthew Goode, als C.S. Lewis, is meer ingetogen. Zijn personage staat weliswaar centraal in het idee van de film, maar blijft onderbelicht en wordt soms overrompeld door Freuds gestalte.
Maar het is in een meer discrete rol dat een van de echte rijkdommen van de film ligt: Liv Lisa Fries speelt Anna Freud, Sigmunds enige dochter, zelf een vooraanstaand kinderpsychoanalyticus.
Haar schijnbaar secundaire karakter voegt een diepe, bijna stille emotionele dimensie toe. Anna belichaamt de figuur van de intellectueel briljante dochter die volledig toegewijd is aan haar vader, onderworpen aan zijn grillen en een gevangene van zijn autoriteit.
De film schetst, zonder het ronduit uit te leggen, de emotionele en psychologische afhankelijkheid die Anna met Freud verbond. Het is een relatie van controle die net zo onthullend is als de theoretische debatten en die Freuds eigen concepten van overdracht en sublimatie weerspiegelt. In tegenstelling hiermee belichaamt C.S. Lewis, die het verlies van zijn moeder oproept als een punt van spirituele breuk, een vorm van bevrijding van het ouderlijk gezag.
Anna wordt zo, door haar stiltes en zelfingenomen gebaren, de onbewuste weerspiegeling van Freuds tegenstrijdigheden. Ze spreekt bijna nooit, maar haar aanwezigheid is genoeg om de emotionele en intieme kant van de grote theoreticus te onthullen.
De film werpt fundamentele vragen op, zonder ze noodzakelijkerwijs te beantwoorden: is geloof een toevluchtsoord? Is rede genoeg om te troosten? Heeft lijden een betekenis? Freud en Lewis confronteren elkaar zonder elkaar uit te sluiten. De film maakt nooit een keuze, verkiest ambiguïteit boven demonstratie, in een stijl die diegenen zal aanspreken die houden van films die spreken en reflecteren.
Freud, the Last Confession zal fans van verbale steekspelen, mensen met een passie voor filosofie en psychoanalyse en publiek dat intieme, cerebrale theaterbewerkingen waardeert, aanspreken.
Aan de andere kant zullen kijkers die op zoek zijn naar een gestaag tempo, sterke dramatische spanning of een levendigere regie zich waarschijnlijk vervelen. Deze film vereist concentratie en de bereidheid om te luisteren.
Op het kruispunt van het intellectuele en het intieme is Freud, The Last Confession een even sober als dicht werk. Hoewel het soms ontbreekt aan narratieve adem en visueel elan, weet het te boeien door de kwaliteit van zijn vertolkers en de relevantie van zijn vragen. Achter de monumentale figuur van Freud, slaagt de film erin zijn gebreken, zijn blinde vlekken en de menselijke echo's van zijn theorieën te tonen.
Welke films kunt u in juni 2026 in de bioscoop zien?
Ontdek wat er in juni 2025 nieuw is in de bioscoop, met films die worden vertoond in bioscopen, voorstellingen en tijden bij jou in de buurt. [Lees verder]
Gids voor dramafilms: werken die momenteel in de bioscoop te zien zijn en nieuwe releases, met data, nieuws en regelmatige updates. [Lees verder]
Films die vandaag in de bioscopen in Parijs en de regio Île-de-France te zien zijn. [Lees verder]
Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.
Welke films kunt u in juni 2026 in de bioscoop zien?
Drama's om in de bioscoop te zien: intense emoties en verhalen
Welke film moet ik vandaag in de bioscoop zien? Onze ideeën voor voorstellingen
