Er zijn gratis concerten om te ontdekken in het kader van de Fête de la Musique 2026, heb je er zin in? Dan op naar de tuin van het Zweedse Instituut op zondag 21 juni!
Op 21 juni keert het Fête de la musique terug, een populair, feestelijk, gezellig en vooral gratis evenement. Elke 21 juni halen amateur- en professionele muzikanten hun instrumenten tevoorschijn om muziekliefhebbers en nieuwsgierigen een aantal geweldige muzikale momenten te bieden. Op straat, in een café, in een concertzaal, in een museum, in een kerk of in een cultureel centrum, de muzikanten en de toeschouwers genieten met volle teugen van het moment.
Het Fête de la musique toont ook de breedte en diversiteit van muziekpraktijken en alle muziekgenres: rock, electro, metal, klassieke muziek, Franse variété, reggae...
In 2026 keert de Fête de la musique dus terug naar het Zweeds Instituut, deze schitterende plek achter de poorten van het Hôtel de Marle, in het 3e arrondissement van Parijs. Het hele jaar door zet het Zweeds Instituut een rijkdom aan collecties in de schijnwerpers rond Zweedse kunstenaars en Franco-Zweedse betrekkingen. Ook muziek staat er volop in de belangstelling.
Het Zweedse instituut in Parijs: het enige Zweedse culturele centrum in het buitenland
Voor een reis naar Scandinavië zonder de hoofdstad te verlaten, ga je naar het Zweeds Instituut! Het Scandinavische culturele centrum, dat sinds 1971 is gevestigd in het sublieme Hôtel de Marle, biedt het hele jaar door een rijk en gevarieerd programma met kunst, muziek, design en films rechtstreeks uit Zweden. [Lees verder]
Voor deze Music Day 2026, nodigt het Zweedse Cultureel Instituut opnieuw diverse artiesten uit om live in zijn tuin op te treden. Wat staat er dit jaar op het programma? Fågelle. Deze artieste uit de Noordse experimentele scène heeft reeds meerdere albums uitgebracht, waaronder "Helvetesdagar" uit 2019 en "Den svenska vreden" uit 2023. Dit jaar komt Fågelle terug met een ambitieus nieuw project, getiteld "Bränn min jord".
Het Zweedse Instituut verwelkomt op 21 juni aanstaande ook Sara Parkman. Als violiste, zangeres en componiste presenteert Sara Parkman haar comeback met een nieuw studioalbum, getiteld "Eros, Agape, Philia". Eerder bracht de zangeres en muzikante onder meer "Sara Parkmans Skog" uit, wat haar bovendien de titel « Artiste de l’année » opleverde tijdens de Folk & Världsmusikgalan, gevolgd door "Matriarkerna" en niet te vergeten "Vesper".
Maar dat is nog niet alles, want de Fête de la Musique bij het Zweedse Instituut is ook hét moment om elk jaar de viering van het Midsommar mee te maken, de beroemde eeuwenoude traditie die de zomer inluidt. Elk jaar, tijdens de Midsommar, zetten Zweden een meiboom op, rondom waarvan men danst en zingt, met een bloemenkroon op het hoofd. Op 21 juni 2026 zal de tuin van het Zweedse Instituut in Parijs dus plaats bieden aan traditionele Midsommar-dansen en -zang, net voordat de beroemde concerten beginnen.
In Zweden is Midsommar een eeuwenoude traditie die men viert op weilanden, in parken en tuinen, met familie, vrienden en buren. Men schminkt zich met bloemen, men danst en zingt rond een grote meiboom en proeft haring, aardappelsalade, snaps en andere typische lekkernijen. Bij het Zweedse Instituut doen we hetzelfde, in gezelschap van zangeres Eskelina, die ons met plezier de eer geeft onze passen en stemmen te begeleiden.
Vanaf de opening van de poorten en heel de avond lang zal café FIKA drankjes en typisch Zweedse specialiteiten aanbieden.
Uit de Noordse experimentele scène komt Fågelle voort, en belichaamt ze een brute botsing tussen lyriek en geluidsoverload. Haar muziek combineert folkloristische passages, orkestrale muurklappen, elektronische verstoringen en oergebroken stemmen.
Na twee door de bredere pers lovend ontvangen albums — Helvetesdagar (« Jours d’enfer », 2019) en Den svenska vreden (« De Zweedse woede », 2023) — brengt Fågelle vandaag een nieuw ambitieus project uit, diep geworteld in haar geboortestreek Halland in het zuidwesten van Zweden. Het album Bränn min jord (« Brand mijn aarde ») markeert een geografische en artistieke verschuiving: een aandachtig luisteren naar de bossen en dorpen die haar hebben gevormd. Ver weg van nostalgie gaat het om een herbezetting van ruimte en geheugen, waarbij verlaten plekken transformeren tot creatiegebieden.
Sonisch gezien onderscheidt het album zich door een donkere, gelaagde en onderdompelende atmosfeer — gecoloreerde gitaren, koperblazers, ter plaatse opgenomen geluiden en rauwe stemmen. Zowel atmosferisch als organisch balanceert het tussen licht en donker, verlatenheid en tederheid. Door muzikanten, dansers en lokale omgevingsklank centraal te zetten in de opnames, heruitvindt Fågelle de manier waarop muziek een landschap kan afbeelden en transformeren, en slaat ze een brug tussen volkskunst en hedendaagse klankkunst. Maar het album reikt verder dan zijn territorium en stelt universele vragen: hoe vormen plaatsen ons? Hoe verankert geheugen zich in de aarde? En hoe kan terugkeer — zelfs pijnlijk — een manier worden om voluit in de wereld te leren wonen.
Fågelle heeft doorheen Europa talloze optredens gegeven, op festivals en in iconische ruimtes zoals Roadburn, Way Out West, de Kantine van de Berghain, Petit Bain, onder meer.
Al vijftien jaar onderzoekt en omarmt Sara Parkman tradities met oprechtheid en finesse. Zo heeft ze haar eigen muzikale universum gecreëerd en is ze uitgegroeid tot een van de onmisbare figuren in de hedendaagse Zweedse folkmuziek.
Sara Parkmans muziek beweegt zich moeiteloos tussen het heilige en het ruige, tussen het intieme en de nevel van het bos tijdens nachtelijke raves. Violiste, zangeres en componiste sinds meer dan vijftien jaar, blijft ze grenzen verleggen en de grenzen van de folk opnieuw vormgeven. Vandaag verschijnt ze met Eros, agapé, philia – een album over liefde en het lichaam.
Haar eerste soloalbum, Sara Parkmans Skog (« Het Bos van Sara Parkman », 2016), leverde haar de titel « Artiest van het Jaar » op tijdens de Folk & World Music Gala, een Zweedse bijeenkomst gewijd aan folk- en wereldmuziek. Het jaar daarop bracht ze haar tweede album uit, Matriarkerna (« De matriarchen »), een eerbetoon gemaakt in samenwerking met haar vriendin, de folkzangeres Samantha Ohlanders. Maar de meest gefeierte release van Sara Parkman tot nu toe blijft Vesper (« Vespers », 2019). Genoemd naar het avondgebed uit de christelijke traditie, is het een album gewijd aan het heilige. Het werd enthousiast onthaald door de pers en bekroond met verschillende prijzen, waaronder de literaire cultuurprijs van de krant Dagens Nyheter.
Met Eros, agapé, philia speelt Sara Parkman met drie oude Griekse woorden die verschillende vormen van liefde aanduiden: Eros, de romantische of erotische liefde; Agapè, de goddelijke liefde; en Philia, de vriendschappelijke of familiale liefde. Het resultaat is een plaat die fluistert, in alle talen van de liefde, over menselijke tederenheid. Het gaat over verlangen, hoop, stille wensen. Over de duizeling die ontstaat uit angst en de zachtheid van het contact met schuim. Over de vergankelijke liefde en het vergeten van jezelf. Over loslaten, verlangens, twijfel.
Traditie of vernieuwing, kamer of nachtclub; de muziek van Parkman is nooit één ding of het tegenovergestelde ervan, maar een mengelmoes van vele elementen, soms als tegenpolen gezien maar samen een vreemde en perfecte harmonie.
Datums en tijdschema's
Op 21 juni 2026
HEEFT 17:00
Plaats
Zweeds Instituut
11 rue Payenne
75003 Paris 3
prijzen
Gratis
Aanbevolen leeftijd
Voor iedereen
Officiële site
paris.si.se
Meer informatie
Afspraak aan de tuinkant, op 10 rue Elzévir, vanaf 17.00 uur
Gratis toegang, zolang er plaatsen vrij zijn
De binnenruimtes van het Zweedse Instituut zijn de hele dag gesloten
Het Zweedse instituut in Parijs: het enige Zweedse culturele centrum in het buitenland
