Paris' te çok sayıda müze ve sanat galerisinin yanı sıra kültür merkezleri de bulunmaktadır: bu özel yerler bizi yabancı bir ülke ve kültürün keşif yolculuğuna çıkarır. İtalya, Güney Kore, Kanada, Japonya, İsveç, Bulgaristan, İrlanda, Meksika... Paris'ten ayrılmadan neredeyse dünyayı dolaşabilirsiniz!
Centre Wallonie Bruxelles: program, sergiler... Paris'teki kültür merkezi hakkında bilmeniz gereken her şey
Çağdaş sanat severlerin dikkatine! Paris'in 4. bölgesinde, Centre Pompidou'nun karşısında yer alan Centre Wallonie-Bruxelles sizi bilgi ile doldurmak için bekliyor. Açılışı 1979 yılında yapılan bu kültür kurumu, görsel sanatlar, canlı gösteriler, sinema ve edebiyat gibi çok çeşitli bir program aracılığıyla Valonya-Brüksel Federasyonu'nun sanatsal ortamını öne çıkarıyor. Bir ziyaret planlamak ister misiniz? Size her şeyi anlatacağız! [Devamını oku]
Farklı bir deneyim arayışında mıydınız? İyi haber: Wallonie-Bruxelles Merkezi de kapılarını size açıyor. Üstelik bu gece için: 23 Mayıs 2026 Cumartesi günü bizi bekliyor; Müzelerin Gecesi'nin yeni edisyonu için. Bir akşam boyunca, ücretsiz ve özgün etkinliklerin tadını çıkarın; Belçika kültürüne dair bir yolculuğa çıkıyoruz.
Her yıl, Nuit des Musées Paris ve çevresini adeta dönüştürüyor: bu kutlamalı ve geniş kitlelere açık buluşma, kültürel ve sanatsal mekânların kapılarını herkese aralıyor; zamansız, büyülü bir akşam için. Bu vesileyle müzeler, meraklıları çekmek ve hazinelerini yeniden keşfetmek için en güzel gösterilerini sunuyor: rehberli turlar, oyunlar, konserler, gösteriler... Her şey olabilir! Bu yüzden 23 Mayıs 2026’de Centre Wallonie-Bruxelles’de sizleri bekleyenleri keşfedin, bu uzun zamandır beklenen etkinlik için.
((((INTERFERENCE_S)))) _ Ses Yüzeyi Festivali _ kendi kendini ayıran, kendi kendini yayımlayan araştırmaların bir bayrağına dönüşüyor - öngörülemeyen, deşifre edilemeyenleri taşıyan ve görünmeyen gerçekliklerin iz sürücüsü sanatçıların eşlik ettiği bir festival bu, ton ağaçlarından gelen ve şaşırtan seslerin izini sürenler için.
Bu festival, Centre'in mekânlarında anarkhè-sergileme ile yayılıyor; installasyon seslerini radyo yapımlarına, ayrıca “Girişim Günleri” olarak adlandırılan gösterim zamanlarına kadar uzanan araştırma-yaratımlarıyla birleşen bir enstalasyon alanı sunuyor.
Bu günler, festivalin hedeflerini yoğunlaştıran anlar yaratmaya odaklanıyor: eserlerin sabit varlıklar olarak kalan minvalinden çıkarak aktifleştiği ve gelecek vadeden durumlar, deneyim protokolleri, kolektif ekolojiler haline geldiği anlar.
Yer değiştiriyorlar, yerleşiyorlar, taşkınlaşıyorlar.
Atölyeler, eser aktivasyonları, iş birliğiyle üretilen eserler, yenilebilir öneriler, performanslar, canlı performanslar, konserler.
Burada kamu, gün boyunca yapılacak eser aktivasyonları ve performans protokolleri eşliğinde sergi alanlarını keşfetmeye davetli.
((((INTERFERENCE_S)))) _ Ses Yüzeyi Festivali hakkında:
Sergileme anarşisiyle kurulmuş, sınırları aşan ve gezegenler ötesi bir vizyonla ilerleyen bu şizofrenik festival, kendi morfolojisini adeta tamamen kapsayacak şekilde bir anarkhè sergileme, performans zirve bir haftasonu, yörüngelerdeki geceler ve siber uzay akışlarıyla kendini yeniden inşa ediyor.
((((INTERFERENCE_S)))) Festivali, kendi kendini ayıran, kendi kendini yayımlayan ve düzensiz düzenler üreten araştırmaları omuzlayan bir bayrak gibi - öngörülemeyenlik, deşifre, çözümsüzlük ve yüksek ölçekte şiirsel bir tat taşıyan bir yenilik festivali; görünürlüklerin derin katmanlarındaki ve beklenmedik seslere sahip gerçeklik avcıları olan sanatçılarla yola çıkıyor.
Gemi capında: gürleyen, yankılanan, titreşen sesler, müzikalite’nin özgürleştiği sesler ortaya çıkacak - artefaktların, makinelerin, medya araçlarının dili, sıradan seslerin sembiyotik tetikleyicileri, gürültüler, titreşimler, elektromanyetik varlıklar, alt bölgelerdeki unsurallerin uzantıları mekânları işgal edecek.
Gizli ses immanentları, deney için önerilen ateşli bir ağacın yaprakları gibi şekillenecek; deneyim, his ve algıya hizmet edecek.
Ses yüzeyini en uçtan keşfetmeye çağıranlar, görsel-işitsel kurulumdan radyo yapımlara, dinleti oturumlarına, konserde performanslara uzanan yelpazede, sesin gerçeği fraksyonlandırma gücünü ölçmeye olanak tanıyor. Festival, sanal olanı mevcut içinde yaymaya ve olanakları çoğaltmaya katkıda bulunuyor.
Sergi alanında: intonarumori[3] bulunuyor - bazıları kendi kendine üretken olarak var olur veya sanatsal eylemlerle çarpılır; ötekiyerlerde ve zamanın doğrusal olmayan yönlerinde varlıkları yankılatan kehanetler gibi parçalar da yer alıyor. Burada, parçalanmanın estetiğiyle uyum içinde olan bir gizem hüküm sürüyor ve beklenmeyen bir montajcılığın aforizması - kırılgan farklılık - patlak veren görünmezlikler. Makine anatomileri ve içgüdüleri patlatılarak mekanikler açığa çıkarılacak. Birçok eser “yapmak” üzerine bir hermeneutik sergilerken, hepsi belirsizlik estetiğine sahip.
Sesli deneyim kaotik bir düzene sahip ve gerçekliğin içsel bağımlılığına, ölçülemezliğine geri dönmeyi, karanlık deneyimini aydınlıkla buluşturmayı vaat ediyor; sürüklendiğimiz bu sapmanın bizi sürüklememesini sağlayan bir yönsellik sunuyor.
Bu edisyon, filozof, teorisyen, aktivist, sanatçı Tetsuo Kogawa’nın arşivlerini içeren bir hediye ile de öne çıkıyor - radyo-art’ın kızıl bir figürü olan bu isim, narrow-casting gibi etkenleri öne çıkaran esprili bir kavram yazar ve bir radyo korsanlığı projesi için ilham veren bir figür olarak daha sonra açıklanacak… her şey ekildikten sonra.
Ayrıca ((le son 7)) - sound art gallery ile işbirliği sonucunda doğmuş bir çalışma zeminine sahip.
25 yıl boyunca benzersiz ses sanatı eserlerini sunan bu galeri, 2017’den beri insan ile makineler, gerçeklik ile kurgu, ses ile sessizlik arasındaki arayüzleri keşfeden Soft Signal Festivali ile eşleşiyor. Brüksel’deki Q-O2* ses laboratuvarı içinde yaratım atölyelerinden iki sesli eseri sunuyor.
Bu edisyonla birlikte, Quai Branly Müzesi’nin ses arşivlerinden yararlanılacak olan bir ilk sesli konut da açılıyor; diğer arşivlerle birlikte kaynaklar genişleyecek.
Birlikte hareket etmek, nefes almak demektir… Komplo kurup sanal kılarak birlikte ilerleyelim.
Stéphanie Pécourt
Festivalin kurucusu ve küratörü
Sanatçılarla birlikte:
Accou Laposte & Marjolein Guldentops - Alan Affichard - Alexis Bourdon - Alexis Puget - Andrès Navarro Garcia - Basile Richon - Bear Bones, Lay Low - Bertrand Larrieu - Claire Williams - Cyril Leclerc - Davide Tidoni - Felix Luque Sanchez - François K - Graciela Muñoz Farida - Hugo Livet - Hugo Vessiller-Fonfreide - Jérôme Grivel - Jorge Haro - Julien Poidevin - Kinda Hassan - Lesley Flanigan - Lina Filipovich - Luc Avargues - Lucian Moriyama - Maryia Kamarova - Marc Melià - Mirja Busch - MNPL - Octave Courtin - Pedro Olivera - Roxane Métayer - Simon Mahungu - SMOG - Sonia Saroya - Tetsuo Kogawa
((((INTERFERENCE_S)))) festivalinin substrat sesinin festivali olan festival, kendini farklılaştıran, kendini yayımlayan araştırmaları bayrak yapıyor - öngörülemezlik, deşifre festivalidir; saklı gerçeklikler ve beklenmedik tonlarla avcı amongartists tarafından taşınıyor.
Çevresi, Centre’nin alanlarında anarkhe-sergisiyle genişliyor; görsel kurulum seslerini radyo yapıtlarına götüren araştırma-yapıtları ile ayrıca 'İntercession Günleri' adını taşıyan etkinlikler süresince olan zaman dilimini bir araya getiriyor.
Bu günler, festivalin sorunlarını yoğunlaştırarak anlar yaratmayı hedefliyor: eserlerin sabit varlıklar olarak kalmadığı, hareketlenen ve oluşacak durumlar, deneyim protokolleri, kolektif ekolojiler haline geldiği anlar.
Bir araya geliyorlar, meydan okuyorlar, taşınıyorlar.
Atölyeler, eserlerin aktifleşmesi, işbirlikçi yapıtlar, tüketilebilir öneriler, performanslar, canlı performanslar, konserler.
### Burada, Sonia Saroya — "Drum Machine" - Sergide görünebilen ses yerleşkesinden yola çıkan iki aşamalı katılımcı Atölye (Müze Gecesi ve Paris Gece Yarısı)
Charles Stépanoff’un betimlediği mantıkların devamında — bazı ritüel uygulamaların bilgi-bilişim akışına açık biçimde dayanması ve herkesin aleti kullanabilme olanaklılığı — bu iki oturum, oyunu ortaklaşa kurgulanacak bir alanda uzatıyor. Davulun devre haline gelmesi ve nesnenin ritüel mekânda bağımsız makina haline gelmesi durumunda, burada eylem paylaşılmış bir biçimde geri geliyor: cihazların sesi nasıl üretiğini, dinlemi nasıl şekillendirdiğini ve hayal gücümüzü nasıl yönlendirdiğini deneyimlemek için mıknatıslı, dönüştürücü ve bağlayıcı olarak hareket etmek.
Bu anlar, kapalı biçimlerin üretimini hedeflemiyor; ortak bir süreci harekete geçmeyi amaçlıyor. Cihazı yöneten prensipleri — sinyaller, ritimler, işitsel varlıklar üretebilen bir yapı — keşfetmeye başlayıp kendi varyasyonlarına can verince, katılımcılar hareket ve bilgi akışını dolaştıran bir süreçte yer alıyor ve deneyimle anlam üretimi kuruyorlar. Devre, basit bir işlevsel mimari olmaktan çıkıp bir ses kaynağı, dikkat aracı, bir yansıma ve eleştirel düşünce için bir destek haline geliyor.
Gelişen bir tabana doğru tasarlanmış olan kurulum, katkılarla biçim değiştirerek ilerliyor. Oturumlardan gelen öğeler yavaş yavaş sergi alanına katılıyor ve mekânın görünümünü, işitsel dokularını ve görsel biçimlerini yeniden yapılandırarak fiziksel görünümünü değiştiriyor. Eser, açık bir yapı olarak, üst üste gelen katkılarla büyüyen bir organizma gibi, her müdahale ses manzarasını eğip büküyor ve bütünün titreşimini uzatıyor.
Bu iki buluş, üretimi paylaşım ve yeniden sahiplenme eylemi olarak savunuyorlar: araçlara erişimi açmanın, becerileri yeniden dağıtmanın ve tekniği hassas bir deneyim alanına dönüştürmenin bir yolu; dinlemenin dünyaya dikkat etmenin bir modu olduğu ve hayal gücünün kolektif olarak yapılandırıldığı bir alan.
((((INTERFERENCE_S)))) _ Ses Altı Festivali _ kendi kendini çeşitlendiren, kendini yayımlayan araştırmaların bayrağını taşıyor— öngörülemezliğin ve şifre çözümünün festivali; saklı gerçekliklerden ve beklenmedik seslerden beslenen, gerçekliğe avcı olan sanatçıların izini süren bir arayış festivalidir.
Bu festival, Merkezi’nin mekânlarında bir anarkhi-sergiyle genişliyor; görsel kurulum seslerini ve radyo-yaratımlarını kapsayan araştırma-yaratımlarını bir araya getiriyor; ayrıca “Intercession Günleri” olarak adlandırılan gösterim zamanlarını da barındırıyor.
Bu günler, festivalin kayda değer gündemlerini, yoğunlaşma anları oluşturarak uzatmayı amaçlıyor: Sanat eserlerinin artık sabit varlıklar olarak kalmadığı, aktifleşip ortaya çıkan durumlara, deneyim protokollerine ve kolektif ekolojilere dönüştüğü anlar.
İçeride kalıyor, yerleşiyor, taşıyor ve taşırıyorlar.
Atölyeler, eserlerin tetiklenmesi, ortak üretimler, yenilebilir öneriler, performanslar, canlı gösterimler, konserler.
### Burada Jérôme Grivel — VVV (Variations Vociférantes Virales) - Katılımcı Performans
VVV ile Jérôme Grivel, heterojen bir grup sesin etrafında örülen çok yönlü bir proje sunuyor. Katılımcılar, genişletilmiş vokal pratikler konusunda bir başlangıçtan sonra, açık bir partitürden gelen yönergeleri tek başlarına ya da grupla yorumlamaya davet edilir; böylece bireylerin içinden geçen duygusal ve psikolojik hâlleri (neşe, korku, üzüntü, hayal kırıklığı, öfke vb.) sesli olarak açığa çıkartılır.
Atölye süresince kaydedilen kayıtlar temel alınarak, sanatçı hareketli portatif hoparlörler eşliğinde bir performans bestesi oluşturur; bu enstrümantlar, sergileme alanı içinden dışarıya doğru hareket eden performansçıların kullandığı taşıyıcı-heyetle duyurulur. Böylece protesto, iç çekiş, yalvarış ya da haykırış olarak algılanabilecek sesli ifadeler duyulur. Ayrıca sanatçı, kayıtlardan çıkan sesli parçalarla diyalog kuran bir vokal parti rolünü üstlenerek bir solist olarak performans boyunca birer sesli anlatımı yorumlar.
--
VVV (Variations Vociférantes Virales), katılımcı ve disiplinler arası bir performans-şebekesi olarak sahnede yer alır. Proje, başlangıçta heterojen profillerden oluşan bir vokal atölyesine dayanır; açık bir partitürden hareketle genişletilmiş vokal pratiklerini keşfetmeleri için katılımcıları bir araya getirir. Bu aşama, dilin hiyerarşik ya da katı kurallar olmadan duygusal ve psikolojik hâlleri ifade eden ortak bir ses materyali üretmeyi sağlar.
Bu atölyeden doğan kayıtlar, daha sonra kamusal bir performans içinde duyurulan bir ses kompozisyonunun temelini oluşturur. Taşınabilir hoparlörlerle tasarlanan sergilemelere dayanan bu dağıtım, bağımsız ses yayını sağlayan cihazlar olarak hareket eden performansçılar tarafından sürüklenir ve sergi mekânı içinden dışarıya, kamu alanlarına doğru uzanır; iç ve dış, özel ve topluluk arasındaki geçirgenliği kurar.
Ayrıca, sanatçı bir solist duruşu benimseyerek, önceden kaydedilmiş sesli materyallerle etkileşim halinde doğrudan bir vokal partitürü yorumlar; armoni, karşıntı ve uyumsuzluk arasındaki ilişki oyununda canlıyla kaydedilen sesler üst üste çarpışır ve birbirine yanıt verir. Bütün bu birliktelik, canlı seslerle kayıtlı seslerin uyum içinde, birbirine cevap vererek sürekli gelişen bir kompozisyon oluşturduğu canlı bir üretim olur.
Bu yapı üzerinden Jérôme Grivel, sesin, dilin normatif kısıtlamalarından kurtulduğu ve kamusal alanda yoğunlaşan biçimlerle güçlenerek özgürleşme aracına dönüşebildiğini sorgular. Proje, sesli ifadelerin anlam ve ifade taşıyıcıları olarak yeniden düşünülmasını önerir ve kollektiv deneyime dayalı duyusal bir deneyim yaratır.
Bu ifadelerin olumsuz ya da dar anlamlı bir okumasından ziyade, VVV onların hedef ve dolaşım potansiyellerini inceler; dinleyiciye duyarlı bir empati dinamiğinin ortaya çıkmasını kolaylaştırır. Sesler, birbirleriyle temas ettikçe, paylaşılan dinleme ve duyarlı etkileşim için mekânı değiştirebilen ilişki unsurlarına dönüşürler; duygular başkalarının etkisiyle çoğalır ve biçim değiştirir.
((((INTERFERENCE_S)))) festivali — substrat sesin festivaline — kendini kendi kendini fark ettiren ve kendi kendini yayımlayan arayışların bayrağını taşıyor; öngörülemeyen, çözümlenmesi gereken işitsel kodlar ve gerçekliklerin avcısı sanatçılar tarafından yürütülen bir festival bu; görünmeyen sesler ve keşfedilmemiş tonlar üzerinde çalışan bir araştırmacı-uyarlama alanı.
Festival, Centre’nin mekânlarında bir anarkhe-sergi ile açılıyor; görsel kurulumların sesli deneyimlerini, radyo üretimlerini ve aynı zamanda “Dışlanma Günleri” adıyla geçen etkinlik zamanını bir araya getiriyor.
Bu günler, festivalin meselelerini konsantre anlarla genişletmeyi hedefliyor: eserlerin artık sabit varlıklar olarak durmadığı, aksine etkinleşerek gelecek durumlar, deney protokolleri ve kolektif ekolojiler haline geldiği anlar yaratıyorlar.
Onlar yerleşiyor, işgal ediyor, taşmalarını sürdürüyorlar.
Atölyeler, eserlerin aktive edilmesi, işbirlikçi yapıtlar, yenilebilir öneriler, performanslar, canlı müzikler.
### Burada, Maryia Kamarova — Sesli Artefaktlar Atölyesi: Materyal Olarak — Dil: İngilizce
Bu atölye, yükseltmeyi yalnızca teknik bir işlem olarak değil, dikkat ve algısal dışsallaştırma stratejisi olarak ele almayı; akustik ekolojiyle ve ses cihazlarının maddiliğiyle sürtüşmeye girmeyi amaçlar. Yükseltmek, yalnızca görünür kılmak değil; bazı varlıkları ortaya çıkarmak, bazılarını belirsizlik alanlarına itmek demektir. Yükseltme, duymak istediğimiz şeyleri hareketlendiren, işitme eşiklerini sarsan istikrarsız bir arabuluculuk olarak işlev görür.
Dikkat yoluyla, kendi duyusal ölçeklerimizi kaydırarak ve dinleme rejimlerimizi modüle ederek nasıl yükseltebiliriz?
Katılımcılara, erişilebilir ve düşük-teknoloji cihazlar kullanan çalışma teknikleri tanıtılacak: kendi kendine yapılmış elektret mikrofonlar, taşınabilir kayıt cihazlar, hi-fi dağıtım sistemleri — tetiklemesi, yönlendirilmesi ve geriliminin yükselmesi için ufak bir teknolojik kılıf. Enstrümanlarla doğrudan manipülasyona dayanan deneysel bir oturum, kayıt pratiğinin durum göstergesi olan ses-artifaktları — bozulmalar, nefesler, kırıklıklar, türbülanslar, temas sesleri ve saha kayıt pratiğinde tipik olarak kesintiye işaret eden diğer göstergeler — üzerine odaklanacaktır.
Bu fenomenler, temizlenmesi gereken kalıntılar olarak değil, dinleme, kayıt ve performatif anlatım eylemlerinde aktive edilebilecek titreşen bir madde olarak ele alınacaktır. Şansa ve ustalığa, sapma ve niyete dair, teknolojinin kusurları operasyonel güçler olarak karşılanacak; kompozisyonun ajanları olarak hareket edecektir. Makinelerin arızalarında, titremelerinde ve aşırılıklarında söz söylemesine izin vermek; öngörülemezlikle başa çıkmak ve bağlama duyarlı anlık yanıtlar açmak amaçlanacaktır.
Oturum, serginin alanında toplu bir performans müdahalesiyle son bulacak — ses akışlarının dolaşımına, işitsel varlıkların aktive edilmesine ve substrat sesinin en kararsız, en disiplinsiz haline yüzeyde çıkış arayışına odaklanan bir hareket.
((((INTERFERENCE_S)))) _ substrat sesi festivali _ kendini ayıran, kendini yayımlayan arayışların bayrağını taşıyor — öngörülemezliğin, deşifrenin festivali; gizli gerçekliklerin ve beklenmeyen tonların kısıtlanamayan hınkırtıcılarını avlayan sanatçıların izini sürüyor.
Fuar, Centre’in alanlarında bir anarkhe-sergisiyle büyüyor; görsel enstalasyon seslerini radyo- üretimlerle buluşturan araştırma-yaratımları bir araya getiriyor; ayrıca 'İbret Günleri' olarak adlandırılan etkinlikler dönemiyle de süreci öne çıkarıyor.
Bu günler, festivalin oyunlarını yoğunlaştırmanın anlarını üretmek için olanaklar yaratıyor: eserlerin sabit varlıklar olmaktan çıkıp dinamik durumlara — deneyim protokollerine, kolektif ekolojilere dönüşmesini sağlayan anlar.
O anlar ortaya çıkıyor, sahaya giriyor, sulara taşınıyorlar.
Atölyeler, eserlere etkileşimler, işbirlikçi üretimler, tüketilebilir öneriler, performanslar, canlı dinletiler.
### Burada, Cyril Leclerc — B A G N O L E - İçeriden bir konser
"Bagnole", durduğu bir arabada oturan birkaç izleyiciye canlı bir konser sunuyor ve en çok 20 dakika boyunca araba, yolculuk ve kolektif temaları etrafında dolaşıyor. Bu immersif, işitsel ve görsel performanslar, sabitlenmiş gibi görünen deneyimlere hareket katıyor ve sessiz bir yolculuk deneyimini davet ediyor.
Özgürlük, zenginlik ve bugün küresel ekolojik gündeminin simgesi olan araba, çağdaş imgelerimizin merkezi objesi durumunda. Sadece bir taşıt işlevinin ötesinde, hareket ve yolculuk deneyimini sinemadan (Thelma ve Louise, Sur un arbre perché) ve edebiyattan (On the Road, Crash) geniş ölçüde keşfedilen bir deneyim olarak hayal ediyoruz.
Proje, durduğu bir arabada oturan birkaç izleyiciye canlı bir konser sunuyor; en çok 20 dakika sürüyor. Bu konfigürasyon, dinlemeyi mahrem ve immersif kılıyor; araç, sahne alanı ile algısal aygıtı aynı anda yaratıyor.
Bu konser- performanslar, sesli ve görsel olarak dalgalanan deneyimler sunuyor ve “hareketsiz yolculuklar” biçimlerini inşa ediyor. Aygıt, yakınlık, duyusal algı ve günlük bir nesnenin sanatsal deneyim alanına dönüşümü üzerinde vurgu yapıyor.
INTERFERENCE_S festivalinin altını çizen, substrat sesleri festivali, kendi kendini ayırt eden, kendi kendini yayımlayan araştırmaları taşıyor; öngörülemezlik, kod çözüm ve gerçekliklerin yeraltı alanında avlanan sanatçıların sürprizli duyumlarıyla dolu bir festival bu.
Bu festival, Merkezi’nin mekânlarında anarşik bir sergi vasıtasıyla yayılarak görsel kuruluşa ait seslerle radyofonik üretimleri ve “İntercession günleri” adını taşıyan etkinliklerle bir araya gelen araştırma-yaratımları topluyor.
Bu günler, festivalin tartışmalarını yoğunlaştırma amacı güden anlar yaratıyor: eserlerin sabit tekillikler olarak kalmaktan çıkıp aktifleştiği, oluşan durumlar, deneyim protokolleri ve kolektif ekolojiler haline geldiği anlar.
Bir araya geliyorlar, sahnede kalabalıklaştırıyorlar.
Atölyeler, eser aktarımları, ortak yapıtlar, tadımlık öneriler, performanslar, canlı performanslar, konserler.
### Burada, Simon Mahungu — "Hareket Halindeki Bir Hafızanın Parçaları"
Hareket Halindeki Bir Hafızanın Parçaları hafızayı dolaşımda olan bir dil olarak inceliyor. Brüksel ile Kinşasa arasında toplanan ses arşivleri ve sesli kayıtlar üzerinden Simon Mahungu, parçaların, sessizliklerin ve yankıların çoksesliliğini yaratıyor. Proje, diller, bedenler ve imgeler arasındaki geçişlerle kendini yeniden yazan bir hafızanın dönüşen şiirini dinletiyor.
--
Hareket Halindeki Bir Hafızanın Parçaları, sesler ve arşivlerin güncel dolaşımını sorgulayan bir mekânsal kurulum projesi. Centre wallonie-bruxelles’in INTERFERENCE_S programı kapsamında Archipel / Salé 2026 ile diyalog içinde bir program olarak kabul gören bu çalışma, hafızayı her an dönüşüm halinde olan bir süreç olarak görüp sürekli “oluşturmaya” odaklanıyor.
Quai Branly – Jacques Chirac Müzesi ile işbirliği içinde, sömürgeci bağlardan gelen etnografik ses koleksiyonları üzerinden üretildiği materyellerle çalışıyor. Bu arşivler, günümüz sesleriyle ilişkilendiriliyor: söz fragmanları, Brüksel ile Kinşasa arasında kaydedilen katmanlar, yolculuk yapan sesler ve dinleme anında üretilen sesler.
Bu materyalleri aynı mekanda bir araya getirerek, sanatçı beklenmedik diyalogları ortaya çıkarıyor; hafıza, izleyiciyle temas ettikçe gerçek zamanlı olarak yeniden birleşiyor. Yaklaşımı, geçmişi yeniden aktarmak yerine ondan geçip geçmesini, farklı bedenler, mekânlar ve zamanlıklar arasında dolaştığında ne hâl aldığını gözlemlemek üzerine kurulu.
Bu yaklaşım aynı zamanda arşivlerin varoluş koşulları üzerine eleştirel bir düşünceyi içeriyor: kim konuşuyor, kim dinliyor ve hangi bağlamda? Sanatçı hareketi, bu hafızaları coğrafi, tarihî veya kurumsal atamalardan özgürleştirmeyi hedefleyerek onların canlı ve ilişkisel boyutlarını görünür kılmayı amaçlıyor.
Bu pratiğin merkezinde şiirsel bir yöntem bulunuyor. Parçaları birbirine bağlayıp sessizlikleri ve yoklukları görünür kılıyor ve dinlemeyi duyusal bir deneyime dönüştürüyor. Her ses, ilişkili bir maddeye dönüşüyor ve hareket halinde bir yazıya katkıda bulunuyor.
Postkolonyal bir düşünceye dayanan bu proje, hafızaların tek bir kökenle sınırlı olmadığını, dolaşım ve diyalog içinde inşa edildiğini savunuyor. Brüksel ile Kinşasa arasında, sömürgeci arşivler ile çağdaş sesler arasında, görünür ve görünmeyen anlatıların, eksik parçaların ve hayaletimsi varlıkların karşılaştığı hareketli bir çok sesli kurulum ortaya koyuyor.
Hareket Halindeki Bir Hafızanın Parçaları, böylece arşivlerin mevcut an içinde dönüştürülebilen ve dinlemeyi yeni biçimlerde yaşatabilen aktif maddelere dönüştüğü, duyma deneyimini düşünsel ve duysal bir boyuta taşıyan bir deneyim sunuyor.
((((INTERFERENCE_S)))) _ substratün ses festivalinin göstergesi olarak hareket ediyor: kendini çeşitlendiren ve kendi kendini yayımlayan araştırmaların bayrağı, öngörülemezliğin, çözümlenmenin festivali; saklı gerçekliklerden ve hiç beklenmedik seslerden beslenen olay avcıları sanatçıların sürüklediği bir deneyim mabeti.
Festival, Merkezi’nin alanlarında anarkhè-sergisiyle yayılıyor; görsel kurulum seslerini radyo üretimlerine götüren araştırma-yaratımlarını bir araya getirirken aynı zamanda 'İntercession Günleri' adlı gösterimlerin de mekânını oluşturan zaman dilimini kapsıyor.
Bu günler, festivalin temasını daha da yoğunlaştıran anlar yaratarak, bellekli entiteler olarak duran eserleri aktifleşen ve oluşan durumlar, deney protokolleri, topluluk-ekolojileri haline getiren "yoğunlaşma anları" yaratıyor.
İşler, alanlara giriyor, içine alıyor, taşırıyor.
Atölyeler, eserlerin aktivasyonları, ortak çalışmalar, tüketilebilir öneriler, performanslar, live ve konserler.
### Burada, Maryia Kamarova — Ses Artefaktları Malzeme Olarak: Geri Bildirim Atölyesi
Bu atölye, yükseltmeyi yalnızca teknik bir süreç olarak değil, dikkat ve algısal merkezden sapmayı hedefleyen bir strateji olarak ele alıyor; akustik ekolojiyle cihazların maddiliğiyle sürtüşmeye girişmenin bir yolu. Yükseltmek, yalnızca açığa çıkarmak değil, aynı zamanda belirli varlıkları görünür kılarken bazılarını belirsizlik bölgelerine sürüklemek anlamına geliyor. Yükseltme, hafif kırılgan, bazen muhalif olan bir aracılık olarak hareket ediyor; dinlediğimiz şeyin eşiklerini değiştiren bir hareket.
Peki, dikkat aracılığıyla nyükseltme nasıl yapılır; duyarlılığımızı kaydırarak, dinleme rejimlerimizi uyararak?
Katılımcılar, kolay erişilebilir ve düşük teknolojiyle çalışan tekniklere yönlendirilerek tanıtılacak: kendi kendine yapım mikrofoni electretleri, taşınabilir kayıt cihazları, hi-fi duyuru sistemleri — aktive edilmeye, yön değiştirmeye ve gerilime açık küçük bir teknolojik aletler seti. Enstrümanların doğrudan manipülasyonuna dayanan deneysel bir oturum, genelde alan kayıt pratiğinde arıza olarak atfedilen ses artefaktlarının — bozulmalar, esintiler, squeal’ler, türbülanslar, temas sesleri ve diğer birçok gösterimin — üzerinde yoğunlaşacak.
Bu olgular, hatalar olarak düzeltilmesi gereken kalıntılar olarak değil; titreşen madde olarak ele alınacak; dinleme, kayıt ve performans anlatısında aktive edilmeye yatkın birer hareket olarak görülecek. Şansa ve ustalığa, sapma ve niyete dair, teknolojik kusurlar yöneten güçler, kompozisyonun araçları olarak karşılanacak. Makinelerin hatalarında, sarsıntılarında, aşırılıklarında konuşmasına izin vermek; öngörülebilir olmayanla baş etmek ve bağlama duyarlı anlık, yaşam dolu yanıtlar açmak hedeflenecek.
Oturum, sergi alanında toplu bir sahne performansıyla kapanacak — ses akışlarının dolaşımını, işitsel varlıkların etkinleşmesini, substrat sesinin en kararsız, en asi hâlini gün yüzüne çıkarmaya yönelik bir girişim.
INTERFERENCE_S festivalı - substrat sesinin festivali - kendini çeşitlendiren, kendi kendini yayımlayan araştırmaların simgesi haline geliyor; öngörülemezliğin, çözümlenmenin ve gerçekliğinin keşfiyle dolu bir festival; saklı gerçekliklerin ve beklenmedik seslerin izini süren sanatçıların avcılığını taşıyor.
O, Centre’in alanlarında, görsel enstalasyon seslerini ve radyo yapımlarını araştıran yaratıcı-araştırmaları bir araya getiren bir anarkhè-sergisiyle yayılıyor; ayrıca 'İntercessión Günleri' olarak adlandırılan gösterimlerin zamanını da kapsıyor.
Bu günler, festivale yön veren konuları yoğunlaşmış anlar halinde uzatmayı öneriyor: eserler artık sabit varlıklar olarak kalmıyor, aktifleşiyor ve gelecek durumlar, deneyim protokolleri, kolektif ekolojiler olarak çoğalıyorlar.
Onlar yer alıyorlar, işgal ediyorlar, taşınıyorlar.
Atölyeler, eser aktivasyonları, ortak yapıtlar, yenilebilir öneriler, performanslar, canlı performanslar, konserler.
### Ici, Navarro & Bourdon — LIVE - SMOG Kolektifine Carte Blanche
SMOG, 11 yıldır Brüksel merkezli aylık bir seri, 130’un üzerinde etkinlik organize etti ve çağdaş müziği, en geniş ve en açık biçimde üretmeye adanmıştır. Buluşma alanı olarak tasarlanan SMOG, pratikler, işitsel estetikler ve çoğu zaman kesişmeyen kitleler arasındaki bağları kurmaya çalışır. Projeyi merkezinde bulunan temel dikkat, çağdaş müzik diline yazılı olarak yerleşsin ya da diğer hibrit pratiklerden doğan formlar olsun, müzik üretimine odaklanmaktır. Bu önerileri bağlayan tek tür değildir; sanatsal bir talep ve araştırma isteğidir. SMOG geceleri, genellikle iki ya da üç bölüm halinde, bu evrenleri diyaloga sokar ve yeni dinlemeler ile algı kaymaları yaratır. SMOG, klasik çağdaş müzikten techno’ya, punk’tan yaylı dörtlüye kadar sahneler arasında köprüler kurmaya, estetik çerçeveleri ve geleneksel yayım yerlerini aşmaya çalışır; farklı müzik yapım ve dinleme biçimlerinin aynı alanda birlikte var olabileceği akışlar sunar.
((((INTERFERENCE_S)))) Substrat Sesleri Festivali, kendini yeniden tanımlayan ve kendini yayımlayan bir araştırma pankartı oluyor — öngörülemezliğin, deşifre edilmenin festivali; saklı gerçekliklerin avcıları olan sanatçılar ve beklenmedik seslerle taşınıyor.
Etkinlik, Merkezi’nin alanlarında anarşik bir sergi biçiminde yayılıyor; görsel enstalasyonların seslerinden radyo-ürünlere uzanan araştırma-yaratımları bir araya getirirken, 'İntercessiyon Günleri' adı verilen gösteri zamanlarını da kapsıyor.
Bu günler, festivale ilişkin savunuları uzatarak yoğuşma anları yaratmayı öneriyor: eserlerin sabit varlıklar olmaktan çıkarak aktifleştiği, tecrübe protokollerine ve kolektif ekolojilere dönüşen anlar.
Onlar yer alıyor, yer kaplıyor, taşırıyor.
Atölyeler, eserlerin tetiklenmesi, işbirlikçi üretimler, yenilebilir öneriler, performanslar, canlı performanslar, konserler.
### Burada, Bear Bones, Lay Low — CANLI — SMOG Kolektifine Carte Blanche
SMOG, Brüksel merkezli aylık bir seri ve 11 yıldır sürüyor; şimdiye kadar 130’un üzerinde akşam düzenlendi ve en açık anlamıyla çağdaş müzik üretimine odaklanıyor. Bir buluşma alanı olarak kurgulanan SMOG, pratikler, işitsel estetikler ve çoğunlukla karşılaşmadan sürüp giden kamu arasında bağlantılar kurmayı hedefliyor. Proyecto’nun özünde, çağdaş yazılı dilde yer alan müzik arayışına özel bir dikkat var; ayrıca diğer hibrit pratiklerden doğan formları da kapsıyor. Bu önerileri birleştiren şey tür değil, sanatsal bir gereklilik ve araştırma isteyen bir yaklaşım. SMOG geceleri genellikle iki ya da üç bölüm halinde, bu evrenleri diyaloga sokar; yeni dinlemeler ve algı değişiklikleri üretmeyi amaçlar. SMOG böylece genelde ayrı duran sahneler arasında köprüler kurmayı, klasik çağdaş müziğin teknolojilere, punk’tan yaylı dörtlüye kadar uzanan çeşitli sahne ve dinleyiş biçimlerini tek bir mekanda bir arada tutmayı hedefler; estetik çerçeveleri ve geleneksel yayım alanlarını aşarak farklı müzik yapma ve dinlemenin yollarını aynı mekanda bir arada var edebilmeyi diler.
Kültürel akşamınıza 4. bölgede, diğer katılımcı mekanlarla devam edin.
Müzeler Gecesi, bu cumartesi 23 Mayıs 2026'da Paris’i büyülü bir geceye dönüştürüyor. Bu özel etkinlik, bazen pahalı olabilen, bazen ise sakin ve pek bilinmeyen müzeleri keşfetmek için harika bir fırsat sunuyor; bize unutulmaz deneyimler yaşatmayı vaat ediyor. Paris'te, 80’den fazla müze bu geceye katılıyor. İlçe bazında programı keşfedin. [Devamını oku]
Tarihler ve zaman çizelgeleri
Tarihinde 23 Mayıs 2026
Yer
Wallonia Brüksel Merkez
127 Rue Saint-Martin
75004 Paris 4
Erişim
Metro hattı 11 "Rambuteau" istasyonu
Fiyat:% s
Ücretsiz
Önerilen Yaş
Hepsi için
Resmi site
www.cwb.fr
Centre Wallonie Bruxelles: program, sergiler... Paris'teki kültür merkezi hakkında bilmeniz gereken her şey
Paris'te 2026 Müzeler Gecesi: Her Semt İçin Kaçırılmaması Gereken Program
