Edward Berger (Batıdaki hiçbir şey yeni değil) tarafından yönetilen Conclave, Robert Harris’in en çok satan kitabını uyarlıyor ve Vatikan’ın kalbinde geçen politik gerilim türüne ait. Başrolünde Ralph Fiennes, Stanley Tucci ve Isabella Rossellini bulunan film, 4 Aralık 2024’te sinemalarda vizyona girdi ve 2025’te En İyi Uyarlama Senaryo Oscar’ı (Peter Straughan) kazandı. Film, 7 Mart 2026’da Netflix platformuna gelecek.
Papanın ani vefatıyla birlikte, kardinal Lawrence seçkin kurulumun başına geçmek zorunda kalır; bu, kardinaların yeni lideri belirlemek üzere kapalı kapılar ardında toplandığı uğurlu ve gizemli bir tören. Bu kapalı ortamda, dini ritüellerin ciddi atmosferi, daha dünyasal güç mücadeleleriyle iç içe geçer: kırılgan ittifaklar, rekabetler ve nüfuz mücadelesi, katı bir takvimin baskısı altında şekillenmektedir.
Oylar ilerlerken, Lawrence ölümsüz birinin bıraktığı sırların seçimleri değiştirebileceğini fark eder. Tehlikeli açıklamalar ve koridorlarda yapılan pazarlıklar arasında, süre onun en büyük düşmanı haline gelir: Beyaz duman çıkmadan önce, kurumun gizlemek istediği gerçeği ortaya çıkarması gerekir.
Peter Straughan'ın senaryosu, Robert Harris'in 2016 yılındaki romanına dayanıyor ve yazarın 2013 yılındaki konklav üzerindeki araştırmalarından besleniyor. Çekimler Roma’da, özellikle Cinecittà’nın stüdyolarında gerçekleştirildi. Vatikan’a doğrudan erişim imkanı olmadığından, Sistine Chapel ve Sainte-Marthe Sarayı gibi mekanlar stüdyoda yeniden canlandırıldı. Berger, çekim planlarını ve ses tasarımını kurgucusu Nick Emerson ile birlikte çalışarak, oy kullanma sahnelerini tekrar eden ama hikâyenin gerilimini artıran bölümleri belirgin hale getirdi.
Edward Berger, Oscar ödülü kazanmış besteci Volker Bertelmann ile yeniden çalıştı. Bertelmann, Batı’da hiç yeni bir şey yok filminin müzikleriyle tanınıyor ve burada benzersiz enstrümantal dokulara, özellikle de Cristal Baschet'e öncelik veriyor. Uyarlama senaryo Oscar’ını kazanmaktan çok daha fazlasını başaran film, 2025 ödül sezonunda birçok dalda aday gösterildi (kurgu, dekor, kostüm, müzik, performans) ve BAFTA ödüllerini topladı.
Conclave Hakkında Görüşümüz :
Conclave, Batıdan Ölümsüz Haber Yok filminin yönetmeni Edward Berger’den, Vatikan’ın gizemli ve tarih yüklü salonlarında geçen, sürükleyici bir siyasi gerilim hikayesi sunuyor. Aynı adlı roman uyarlaması olan film, Papa seçimleri sürecinin kutsal atmosferine bizi davet ediyor ve burada politik rekabetler ile kişisel entrikalar, inanç savaşlarıyla iç içe geçiyor. Karizmatik Ralph Fiennes’in Kardinaller Lawrence rolünde sergilediği performans, güç dinamikleri ve içsel çatışmaları ince detaylarla sorgulayan yapısıyla öne çıkıyor. Film, modernleşme ve kurtuluş arayışındaki Katolik Kilisesi’nin iç dünyasına dair derin bir bakış sunuyor.
Hikaye, ciddi bir deklarasyonla başlar: “Şimdi, Kutsal Makam boş.” Papa’nın ölüm haberiyle başlayan bu konkordato, kardinallerin yeni papayı seçmek için toplandığı kutsal bir yarışın ilk adımıdır. İzleyici, kısa sürede fark eder ki, görünüşte sakin görünen tartışmaların arkasında sessiz bir manipülasyon ve hırs savaşları gizlidir. Edward Berger’in sahneleme tarzı bu zıtlığı güçlendiriyor: Vatikan’ın soğuk ve katı koridorlarına odaklanan düşünsel çekimler, çatışmaları ve ikiyüzlülükleri ortaya çıkaran keskin diyaloglar ile kesiliyor.
Hikâyenin odak noktası, Ralph Fiennes’in canlandırdığı Kardinaller Lawrence: Bu karizmatik karakter, yozlaşmış bir sistemin içinde akıllı ve ahlaki duruşunu korumaya çalışan bir adamı başarıyla temsil eder. Seçimi organize etmekle görevli olan Lawrence, hem istikrarı sağlamaya çalışır, hem de Kardinaller Bellini (John Lithgow) ve genç Kardinaller Benitezde (Luis Gnecco) ortaya çıkan ihanet ve sırrı çözmek için çaba harcar. Bir sırrın açığa çıkmasıyla gerilim zirveye ulaşır ve yüzyıllardır süregelen dogma sorgulanmaya başlanır.
Filmde dikkat çeken başka bir rol ise, Isabella Rossellini’nin canlandırdığı, gösterişten uzak duruşuyla hikâyeye duygusal derinlik katan dinde kadın karakteridir. Konklavın perde arkasında yer alan bu figür, vefat eden papa’nın kişiliği ve Kilise’nin genel durumu hakkında öngörülerde bulunur, bazı kritik anlarda tartışmaların yönünü değiştirir.
Conclave, yalnızca politik bir gerilim olmanın ötesine geçerek inanç, modernlik ve Kilise’deki çelişkiler gibi derin temalara değiniyor. Etkili diyaloglar üzerinden, ruhaniyet ile siyasi gerçeklik arasındaki uçurumları gözler önüne seriyor. Card. Lawrence’un şu sözleri, bu gerilimin özünü özetler: “En tehlikeli adamlar, papalık peşinde koşanlar.” Bu ifade, seçimlerin göksel değil insani güç mücadeleleri olduğunu çarpıcı biçimde ortaya koyar.
Kilise’nin iç yüzüyle yüzleşmesini sağlayan film, Katolik Kilisesi’nin kendi korkularıyla, muhafazakârlar ve ilericiler arasındaki çatışmalarla yüzleşmesini anlatır. Progressivist ve geleneksel yaklaşımlar arasındaki mücadelenin doruğa ulaştığı gizli savaşlar, özellikle Benitez’in interseks durumu gibi cesur bir hikaye anlatımıyla kendini gösterir. Bu seçim, dini dogmaları terk etmeden, farklılıkları kucaklamak adına yeni kapılar aralamaya yönelik bir çağrıdır.
Edward Berger, atmosfer yaratımında büyük ustalık gösteriyor. Müzik, hem acil hem de göze çarpan şekilde tınılar ve gerilimi artırır; aynı zamanda, Vatikan’ın dekore edilmesinde kullanılan görsellik, neredeyse kutsal bir hava katar. Sistine Şapeli’nde mum ışığında yapılan oy kullanma sahneleri, görsel ve duygusal açıdan çok etkileyicidir, bu kutsal süreçte yaşanan ruhani mücadeleyi vurgular.
Ancak, bu yavaş tempolu düşünce odaklı anlatım, bazı izleyiciler için sıkıcı hale gelebilir. Hızlı bir gerilim bekleyenler, filmde karakter gelişimi ve detaylı iç anlatımlarla ilerleyen anlatım tarzına alışmakta zorlanabilir. Bazı eleştirmenler, Conclave’i uzun soluklu bir dizi gibi görmüş olsa da, bu, orijinal materyale sadık kalmak ve papalık entrikalarının derinliklerine dalmak açısından anlamlı bir tercih.
Oyuncu kadrosunun üstün performansı, filmin en güçlü yönlerinden biri. Ralph Fiennes, bilge ve kırılgan biri olarak, dini görev ile vicdanı arasındaki çekişmeyi ustalıkla yansıtır. Isabella Rossellini’nin, önemli bir din görevlisi olan Sœur Agnès rolü, gizemli ve etkileyici bir varlık olarak hikâyeye katkıda bulunur; John Lithgow ve Luis Gnecco ise karmaşık karakterleriyle filme derinlik katar. Her biri, insan ve ruh mücadelesinin gerçekçi yansımalarını ortaya koyar.
Sadece tarihi bir yeniden yapım ya da edebi uyarlama olmaktan öte, Conclave, Katolik Kilisesi’nin güncel zorluklarıyla yüzleşmesine dair düşünceleri de barındırır. Kimlik temaları, eşcinsellik kabulleri ve skandal yönetimi gibi toplumsal meseleler, kilisenin değişim ve dönüşümüne ışık tutar. Benitez’in şu sözüyle özetlenebilir: “Tanrı’nın eserini değiştirerek günah işlediysem, daha çok günah işlemişimdir, çünkü O’nun işine müdahale ettim.” Bu söz, inanç ile insan gerçekliği arasındaki dengeyi kurma isteğinin altını çizer.
Her ne kadar güçlü olsa da, Conclave bazı eksikliklerden de muaf değil. Özellikle, Kardinaller Tedesco gibi yan hikâyelerin yeterince detaylandırılmaması veya din görevlisi ve kurum arasındaki ilişki hakkında daha fazla bilgi olmaması, hikâyenin derinliğine gölge düşürebilir. Ayrıca, filmin finalinin cesur ve merak uyandırıcı olması, tamamlanmamışlık izlenimi verebilir – bazı izleyiciler, daha net çözümler ve kapanış bekleyebilir.
Conclave, yoğun ve zeki bir siyasi gerilim örneği. Özenli yönetimi ve etkileyici oyunculuklarıyla dikkat çeker. Edward Berger, Vatikan içindeki güç savaşlarını ustalıkla ortaya koyarken, inanç ve güç ilişkilerini günümüz dünyasına ayna tutuyor. Yavaş temposu ve bazı hikâye detaylarının eksikliği, bazı seyircileri düşündürebilir, ama film, mistisizm ile politik arasındaki sınırda cesur bir eser olarak öne çıkıyor. Kilise’nin perde arkasına dair büyüleyici bir yolculuk…”
Conclave
Film | 2024
Sinema Vizyon Tarihi: 4 Aralık 2024
Netflix'te yayınlanma: 7 Mart 2026
Gerilim | Süre: 2 saat
Yönetmen: Edward Berger | Oyuncular: Ralph Fiennes, Stanley Tucci, Isabella Rossellini
Orijinal adı: Conclave
Ülke: Amerika Birleşik Devletleri
Kilise içi törensel ortamla güç mücadelesi arasında geçen Conclave, dikkatlice inşa edilen gerilimi ve ritüellerin hassasiyetini ön plana çıkarıyor. Her yeni açıklama ile stratejik bir oyunun perde arkası yavaş yavaş açılırken, seçim sürecinin karmaşık dinamikleri yeniden şekilleniyor. En İyi Uyarlama Senaryo Oscar’ı, bu uyarlamanın sağlamlığını vurguluyor; film, ruhani ile siyasi güç arasındaki çatışmayı yargılamadan, izleyiciye sarmal bir gerilim sunuyor.
Daha fazlasını keşfetmek isteyenler için, Mart ayının Netflix yenilikleri seçimimize göz atabilirsiniz. Ayrıca, tüm platformlardaki yeni dizi ve filmler rehberimizi ve günün önerisi Bugün ne izlenir? Streamingde neler var? listemizi inceleyebilirsiniz.
Bu sayfa yapay zeka destekli unsurlar içerebilir, daha fazla bilgi burada.
