İnuit şarkıcı Elisapie, Quai Branly Müzesi’nde Uvattini gösterisiyle bizi büyülüyor.

İle Caroline de Sortiraparis · Fotoğraflar tarafından Caroline de Sortiraparis · Güncellenmiş 18 Kasım 2026 saat 11:18
15 Kasım 2026 Pazar günü, Quai Branly Müzesi Kanada’nın Uzak Kuzey’inden gelen Inuit şarkıcı Elisapie’yi ağırladı. «İlk Uluslar» sergisiyle bağlantılı olarak sanatçı, çok güzel gösterisi "Uvattini"nin son temsilini burada sundu. Bu, onun mahrem dünyasına dalmak ve topluluğunu, dilini ve kültürünü kutlamak için bir fırsattı. Biz de oradaydık; size anlatıyoruz.

Son albümü "Inuktitut" yayımlanalı üç yılı aşkın süre geçti. Elisapie bu albümün kutlamasını Kuzey Amerika’da ve Avrupa’da sürdürüyor. Ne de olsa bu cover albüm, işitsel cevherlerle dolu. Konsept ne mi? 60’lı, 70’li, 80’li ve 90’lı yılların rock ve pop müziğinden öne çıkan parçaları, İnuit halkının başlıca lehçelerinden biri olan İnuktitut dilinde yeniden yorumlamak. Böylece Metallica’nın "The Unforgiven" adlı parçası "Isumagijunnaitaungituq" olurken, Mick Jagger ve Keith Richards’ın yazdığı "Wild Horses" şarkısının adı "Qimmijuat" olarak değiştiriliyor.

Bu albümün Eylül 2023’te yayımlanmasından bu yana Elisapie konserlerine hız kesmeden devam ediyor ve her seferinde İnuit halkına çok güzel bir saygı duruşunda bulunuyor.

Daha önce Les Trois Baudets, Café de la Danse ve Théâtre de la Cité internationale’de sahne alan Elisapie, gösterisi “Uvattini”nin son temsili için Musée du Quai Branly’deydi. Son albümü “Inuktikut”a dayanan gösteri; dokunaklı anıları ve ham duyguları ortaya çıkarmak için müziği, anlatıyı, videoları ve performansı ustalıkla harmanlıyor. 15 Kasım 2026 Pazar günü Théâtre Claude Lévi-Strauss’ta gerçekleşen bu son temsili izleme şansına eriştik. İşte izlenimlerimiz.

Elisapie : la chanteuse inuite nous envoûte avec son spectacle Uvattini au musée du Quai BranlyElisapie : la chanteuse inuite nous envoûte avec son spectacle Uvattini au musée du Quai BranlyElisapie : la chanteuse inuite nous envoûte avec son spectacle Uvattini au musée du Quai BranlyElisapie : la chanteuse inuite nous envoûte avec son spectacle Uvattini au musée du Quai Branly

Elisapie, İnuit halkına coşkulu bir saygı duruşunda bulunuyor

Elisapie'nin Paris'e dönüşünde gece geç saatte bir konser yok; erken yatanlar için saat 17.00'de bir gösteri var. Sahne tasarımı minimalist. Işıklar sönerken Elisapie'nin sesi salonda yankılanıyor. « Radio Uvattini'yi dinliyorsunuz », diye anons ediyor ve ardından İnuktitutça konuşmayı sürdürüyor; Nunavik'in radyo istasyonu TNI'de radyo gazeteciliği yaptığı günlere bir gönderme. Ardından ABBA'nın « I Have a Dream » şarkısının nakaratı duyulmaya başlıyor.

Tam o sırada şarkıcıya turnede eşlik eden üç müzisyen sahneye çıkıyor. Ardından sıra, uzun püsküllerden oluşan, vatkalı ve gösterişli beyaz kostümüyle tiyatro sahnesinde beliren Elisapie’ye geliyor. Elisapie gösteriye, Blondie’nin "Heart of Glass" şarkısını yorumlayarak başlıyor. 

Sanatçı, ilk kez konuşmadan önce Time After Time ile Cyndi Lauper’ın şarkısını seslendiriyor. Son projesi Inuktitut hakkında, “Beyazların şarkılarını çalmaya karar verdim,” diyerek salondakileri kahkahalara boğuyor. Ardından sanatçı, Yerli yatılı okullarının yol açtığı dramatik sonuçlardan ve topluluk radyolarının öneminden söz ediyor. Şarkıcı ayrıca, birkaç saat önce görme fırsatı bulduğu müzenin “İlk Uluslar” sergisinden çok etkilendiğini anlatıyor. 

Elisapie, setine tam da bu noktada, Kanada’nın İlk Milletler topluluklarından gelen ünlü ve yetenekli müzisyen Willy Mitchell’a içten bir saygı duruşunda bulunarak devam ediyor. “Call of the Moose” parçasının ritmine kapılan seyirciler alkış tutmaya başlarken, sahnenin üzerindeki ekranda Kuzey’in uçsuz bucaksız manzaraları akıp gidiyor.

Led Zeppelin'in "Inuktitut" albümüne "Going to California" cover'ıyla dönüş. Metallica'nın « The Unforgiven » parçasının muhteşem yorumuna ne demeli? Tüyleriniz diken diken olacak.

Uvattini, Elisapie’nin kişisel hikâyesini ve Nunavik’teki Salluit topluluğunun hikâyesini anlatan dokunaklı bir gösteri

Inuk sanatçı ve aktivistten yeni bir açıklama. Elisapie, henüz üç yaşındayken ağabeyini trajik bir yangında kaybetmesini anlatıyor. Ağabeyi motosikletlere düşkündü ve Bruce Lee’ye benziyordu. “Bruce Lee’yi tanıyor musunuz? Onu sever misiniz?” diye soruyor seyircilere; Bruce Lee’nin Uzak Kuzey’de çok sevildiğini de ekliyor. Ardından, ağabeyinin çok sevdiği Fleetwood Mac’in “Dreams” şarkısını söylüyor. Dev ekrana, motosiklet üzerindeki genç bir adamın arkasında küçük bir kızla birlikte görüldüğü görüntüler yansıtılıyor. Kollarınızdaki tüyleri diken diken eden o ünlü İnuit gırtlak şarkısı “katajjaq” ile daha da etkileyici hâle gelen, son derece dokunaklı bir an!

Kendi duyarlılığını ve kişisel geçmişini kattığı Elisapie, her seferinde tam isabet kaydediyor. Herkesin bildiği bu parçaları yeniden yorumlamak, İnuk sanatçı ve aktivist için sıradan bir iş değil. Elisapie her şeyden önce, onlarca yıl süren zorla asimilasyonun yaraladığı halkından söz etmek istiyor. Maruz kaldıkları zorunlu yerleşik hayata geçişin izleri bugün bile silinmiş değil. Elisapie, « Qimatsilunga » (« I Want To Break Free » de Queen) adlı parçayı seslendirmeden önce, hayatını kaybeden kuzenini anıyor; onun kendini asarak intihar edişini ve genç İnuklar arasındaki bu "intihar pandemisini" duygulanarak dile getiriyor.

Elisapie bizi duygulandırmaya devam ediyor. Özellikle, Kanada’nın Büyük Kuzey’ini ziyaret etmenin hayalini kuran Leonard Cohen’e ya da muhteşem şarkısı "Arnaq" aracılığıyla kadınlara çok güzel bir saygı duruşunda bulunuyor.

Elisapie : la chanteuse inuite nous envoûte avec son spectacle Uvattini au musée du Quai BranlyElisapie : la chanteuse inuite nous envoûte avec son spectacle Uvattini au musée du Quai BranlyElisapie : la chanteuse inuite nous envoûte avec son spectacle Uvattini au musée du Quai BranlyElisapie : la chanteuse inuite nous envoûte avec son spectacle Uvattini au musée du Quai Branly

Duygular zaten çok yoğunken Elisapie, « Wish You Were Here » şarkısının muhteşem yorumunu a capella seslendirerek bizi derinden etkilemeye karar veriyor. Tek bir mikrofonun etrafında toplanan üç müzisyen ve Elisapie, Pink Floyd’un bu parçasını hep bir ağızdan söylüyor; sanki geçmişin hayaletlerini ve ortak yaralarımızı hatırlatmak ister gibiler. Birkaç dakika önce seyirciden gelen alkışlardan derinden etkilenen Elisapie, gözyaşlarını tutamıyor; sesindeki hıçkırıklar bu anı daha da güzel ve dokunaklı kılıyor.

Elisapie ve müzisyenleri, sonunda sahneye yalnızca bir kez daha çıkmaya karar vererek bis yapıyor; önce Sheryl Crow’un "If it Makes You Happy", ardından Patrick Hernandez’in "Born to be Alive" şarkısını seslendiriyorlar. Sanatçı, bu son parçada, bu birliktelik ve kutlama anını paylaşmak isteyen herkesi sahneye davet ediyor. Yaklaşık otuz seyirci, şarkıcı ve müzisyenlerin yanına, tiyatronun sahnesine çıkıyor. Yaklaşık 1 saat 30 dakikalık performansın ardından Elisapie ve ekibi, Fransız seyircinin gösterdiği bu sıcak ilgiden derinden etkilenerek bu çok güzel konseri sona erdiriyor. 

Sonuçta, oyun yazarı Émilie Monnet’nin sahneye koyduğu "Uvattini", akılda kalıcı ve zamana meydan okuyan nakaratların ustalıkla yeniden yorumlandığı, şarkıcının geçmişine ve yaşam öyküsüne duygu yüklü, şiirsel bir yolculuk. Ancak "Uvattini", aynı zamanda bir dil ve kültür aracılığıyla Uzak Kuzey’i ve İnuit dünyasını keşfetmeye ve hissetmeye yönelik çok güzel bir davet; bu dil ve kültürden öğrenecek çok şeyimiz var.

Quai Branly Müzesi’nde Elisapie: konser şarkı listesi

  • Heart of Glass
  • Time After Time
  • Call Of The Moose
  • Going to California
  • The Unforgiven
  • Dreams
  • Wolves Don't Live By The Rules 
  • Qanniuguma
  • Arnaq
  • Hey That's No Way
  • I Want To Break Free
  • Wish You Were Here

Bis

  • If it Makes You Happy
  • Hayatta Olmak İçin Doğmuş 
Kullanışlı bilgi

Yer

37 Quai Jacques Chirac
75007 Paris 7

Rota planlayıcı
Ulaşılabilirlik
Erişim
Metro hattı 9 "Iéna" istasyonu RER C "Pont de l'Alma" istasyonu

Resmi site
www.elisapie.com

Akış