OVNI: Sınıflandırılamayan gösteriler festivali 12 Kasım’dan itibaren Hauts-de-Seine’de yeniden başlıyor

OVNI, 12-27 Kasım 2026 tarihleri arasında Malakoff, Vanves ve Châtillon’da tiyatro, müzik ve görsel sanatları bir araya getiriyor. Yedinci edisyonun programında Phia Ménard, Jeanne Balibar ve Lorraine de Sagazan da yer alıyor.

OVNI Festivali, yedinci edisyonunu disiplinleri buluşturan gösterilere ayırıyor. Tiyatro, kukla, müzik ve görsel sanatlar aynı soru etrafında bir araya geliyor: Bir hikâye, aile ilişkisi ya da canlılarla kurduğumuz ilişkiyi başka türlü nasıl anlatabiliriz? Programda özellikle Phia Ménard, Jeanne Balibar ve Lorraine de Sagazan’ın çok farklı sahneleme düzeneklerine sahip yeni yapımları ve yeniden sahnelenen eserleri yer alıyor.

Plastik kuklalardan boyalı manzaralara

Nocturne (Parade) ile Phia Ménard ve Non Nova topluluğu seyircileri dairesel bir pistin çevresine yerleştiriyor. Vantilatörler plastik formları ve insan biçimli kuklaları harekete geçiriyor. Rüzgâr, görüntüler ve hareket üzerinden ilerleyen bu yapımda hem bir oyun aracına hem de sahne tasarımının bir malzemesine dönüşüyor.

Sicilya’da adlı oyunda Jeanne Balibar, Juliette Blamont’un metnini yorumluyor. Yazar, Sicilya kırsalına yerleşmesini ve Miss Coco adlı bir keçiyle kurduğu ilişkiyi anlatıyor. Julie Polidoro’nun resimleri, insanlar, hayvanlar ve manzaralar arasındaki bağları sorgulayan bu anlatıya eşlik ediyor.

Görüntüleri konuşturmanın başka bir yolu olan Guillaume Poix ve Lorraine de Sagazan’ın Le Silence adlı eseri, çıkış noktası olarak sinemacı Michelangelo Antonioni’nin yapıtını alıyor. Gösteri, çift cepheli bir sahne düzeni ve siyah beyaz çekilmiş görüntüler eşliğinde, sözcüklerin ifade edemediği jestleri, bakışları ve duyguları işliyor.

Aile, mutfak ve gündelik eşyalar

Program, daha gündelik hikâyeleri de ele alıyor. Nans Laborde-Jourdàa ve Toro Toro topluluğunun Une famille pyrénéenne adlı eseri, Béarn pastoral oyunlarından esinlenerek tiyatro, geleneksel şarkılar ve dansları bir araya getiriyor. İki çocuğun evden ayrılması, annelerini kendi arzuları üzerine düşünmeye sevk ediyor. Oyun, miras alınan ve seçilen bağları ele alıyor.

Cònsolo’da Daniele De Michele ve Julien Cassier, mutfağı hafızaya ve kuşaklar arası aktarıma açılan bir kapı hâline getiriyor. Aile anıları, arşivler ve büyükannelerle yapılan araştırmalar, Aurélien Bory’nin sahneye koyduğu bu projeye kaynaklık ediyor. Alix Sandt ve Ambre Meritan’ın Cruches adlı eseri ise bir çömlek atölyesini, üç araştırmacının vazolar ve amforalarla ilişkilendirilen kadın temsillerini incelediği bir laboratuvara dönüştürüyor.

Müzik de, kalıcı kirleticiler üzerine bir araştırma etrafında çello, bas flüt ve elektroakustiği bir araya getiren Substance ile programdaki yerini alıyor. Gwen Rouger’nin Antenne mobile adlı yapıtı, dönüştürülmüş bir minibüste müzikal bir buluşma sunuyor. Arpenter les lieux où l’on fait dormir les morts, Au Grand Passage ve Voler le feu adlı gezinti gösterileri de anlatının yürüyüş, nesneler ve işaret dili aracılığıyla da aktarılabildiği bu seçkiyi tamamlıyor.

Bu sayfa yapay zeka destekli unsurlar içerebilir, daha fazla bilgi burada.