Belediye Başkanı görevi, Fransa’da XII. yüzyılda ortaya çıktı. O dönemde feodal beyler, köyün güvenliğini ve ekonomik yaşamını sağlayacak kişileri seçerdi. Ancak, Fransa’nın devrim sonrası dönemiyle birlikte, belediye başkanları halkın seçimleriyle belirlenmeye başladı. Belediye başkanı görevi, Fransa’yı saran siyasi çalkantılar sırasında ortadan kaybolup tekrar canlanarak, ülkenin politik gelişimine paralel olarak şekillendi.
İşte bu, Paris'in belediye başkanından mahrum kalmasına neden olan siyasi dönüşümün tam kendisidir. 1871 yılında, Halk Ayaklanması şehri sarstı, hükümetle yoksul işçiler, zanaatkârlar ve kömürcülerin sert çatışmaları yaşandı. Bu olay, hükümetin Paris Belediyesi’ni kaldırmasına yol açtı; böylece başkent belediye başkanından yoksun kaldı.
1871’den 1977’ye kadar, Paris yönetimi her yıl seçilen bir belediye meclisi başkanı tarafından yürütülüyordu. Paris belediye meclisi ise her üç yılda bir iki turlu kolledž çoğunluk sistemiyle seçilir; bu da bugün Fransa milletvekili seçimlerinde kullanılan aynı seçim yöntemidir.
Bu durum, 1977 yılına kadar devam etti. Fransa Cumhurbaşkanı Valéry Giscard d'Estaing, Paris'te belediye seçimlerini yeniden başlatmaya karar verdi. Başkentte yaşayanlar, yine dolaylı genel oy yoluyla belediye başkanı seçme hakkına kavuştu: vatandaşlar, bir listeyi seçerken, seçilen belediye meclisi üyeleri de belediye başkanını belirliyor.
Modern dönemde Paris’in ilk belediyesinin başkanı, 1977 yılında seçilen Jacques Chirac oldu. Onun ardından Jean Tiberi, Bertrand Delanoë ve Anne Hidalgo görev aldı. Parisliler, böylece şehrin beşinci belediye başkanı olarak, 1871’den beri süregelen gelenekten gelen bir temsilciyi seçecek.
