Paris'in bahçelerinde bazı dekor unsurları sanki her zaman oradaymış gibi duruyor... Bunlardan biri, güneşe, gölgeye ya da bir havuz kenarında kısa bir mola sırasında yer değiştirilen yeşil sandalyelerdir. Başlarda kolektif hayatta Lüksemburg Bahçesi ile özdeşleşen bu sandalyeler bugün pek çok Paris bahçesinde, özellikle Tuileries bahçesinde de görülebilir. Peki, bunların hikâyesi nedir? 1923’e uzanan bu hikâye, daha ağır ve kullanışı daha kısıtlı olan mobilya yerine geçmek üzere tasarlanan yeni bir oturma modeliyle başlar. Kolayca taşınabilir olan bu sandalyeler, gezginlere kamusal alanı kullanmada alışılmadık bir özgürlük sunar.
Ortaya çıkmadan önce bahçeler genelde ağır döküm demir ve ahşap sandalyelerle donatılmıştı; bunlar daha ağırdı ve hareket ettirmeleri zordu. 1920’lerin başında Senato idaresindeki, Lüksemburg Bahçesini yöneten kurum bu mobilyayı modernleştirmeyi hedefledi. Tamamen metalden oluşan bir model bu amaçla geliştirildi; daha dayanıklı, daha hafif ve istiflenmesi daha kolay olsun diye. En büyük avantajı ise hareket kabiliyeti: her ziyaretçi kendi yerini seçebilir ve gün boyunca sandalyesini taşıyabilir.
On yıllar boyunca bu sandalyelerin silueti pek değişmedi. Metal çıtalarından oluşan sırtı, ince iskeleti ve yeşil rengi, Paris bahçelerinin sık ziyaretçileri için artık tanıdık bir görünüm hâline gelmişti. 2004 yılında bu model, Frédéric Sofia adlı tasarımcıya ilham verdi ve Fermob için çağdaş bir versiyon olan Luxembourg tasarlandı. Daha hafif olan ve alüminyumdan üretilen bu tasarım, geçmiş mobilyanın hatlarını yeniden yorumluyor ve bugün pek çok terasa ve özel bahçelere konuk oluyor.
chaises vertes artık Paris bahçelerinin en basit kullanımlarına eşlik etmeye devam ediyor: okumak, sohbet etmek, geçenleri izlemek ya da iki yürüyüş arasındaki kısa bir mola vermek. Onların tarihi ise en çok, işlevli olması için tasarlanmış bir nesnenin zamanla Paris peyzajında kalıcı bir simgeye dönüşebileceğini hatırlatıyor.
Bu sayfa yapay zeka destekli unsurlar içerebilir, daha fazla bilgi burada.
