Ξαναβλέποντας το Παρίσι στην Arte: Η Βιρζινί Εφιρά αντιμέτωπη με τη μνήμη

Το Arte προβάλλει το «Revoir Paris» τη Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2026, στις 20:55. Η Alice Winocour παρακολουθεί μια επιζήσασα τρομοκρατικής επίθεσης, την οποία υποδύεται η Virginie Efira, βραβευμένη με το Σεζάρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου το 2023. Διαβάστε την κριτική μας.

Στην ταινία Ξανά στο Παρίσι, μια επιζήσασα προσπαθεί να ανασυνθέσει τις αναμνήσεις της μετά από τρομοκρατική επίθεση σε μια μπρασερί. Το Arte προβάλλει την ταινία της Alice Winocour τη Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2026, στις 20:55. Η Virginie Efira, που υποδύεται τη Mia, κέρδισε για τον ρόλο αυτό το Σεζάρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου το 2023.

Τρεις μήνες μετά την επίθεση, η Mia δεν καταφέρνει να ξαναβρεί τους ρυθμούς της ζωής της. Επιστρέφει στους τόπους και στους ανθρώπους που θα μπορούσαν να τη βοηθήσουν να καταλάβει τι πέρασε. Ο Benoît Magimel και ο Grégoire Colin πλαισιώνουν τη Virginie Efira σε αυτή την ταινία, που κυκλοφόρησε στη Γαλλία στις 7 Σεπτεμβρίου 2022.

Διαβάστε επίσης
Κορυφαίοι κινηματογράφοι στο Παρίσι

Στην κριτική μας, που δημοσιεύτηκε με αφορμή την έξοδο της ταινίας στις αίθουσες, γράφαμε:

Πώς να μιλήσει κανείς για τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι; Τα τελευταία χρόνια, πολλά έργα έχουν καταπιαστεί με το θέμα, από διαφορετικές οπτικές γωνίες: από τη ντοκιμαντέρ σειρά του Netflix Fluctuat nec mergitur μέχρι την αστυνομική αναπαράσταση που παρουσιάζει το Novembre του Cédric Jimenez. Το Revoir Paris εστιάζει στα θύματα και στην αποκατάστασή τους. Εμπνευσμένη από το γεγονός ότι ο αδελφός της επέζησε από τη βραδιά της επίθεσης στο Bataclan, η σκηνοθέτις Alice Winocour δήλωσε ότι ήθελε να αφηγηθεί την ανθεκτικότητα των θυμάτων και τους μηχανισμούς άμυνάς τους. Στην 48η τελετή απονομής των César, η Virginie Efira κέρδισε το César Α΄ Γυναικείου Ρόλου.

Η Mia, την οποία ενσαρκώνει η Virginie Efira, βρίσκεται λοιπόν τυχαία ένα βράδυ σε μια μπρασερί, όπου εκδηλώνεται ξαφνικά μια τρομοκρατική επίθεση. Τις εβδομάδες που ακολουθούν, δεν θυμάται σχεδόν τίποτα από εκείνη τη νύχτα του τρόμου. Αποφασίζει τότε να ερευνήσει, για να ανασυνθέσει το δράμα και να μπορέσει επιτέλους να ξαναβρεί μια φυσιολογική ζωή.

Πιάνοντας ένα θέμα που είναι ακόμη πολύ πρόσφατο για όσους το έζησαν, το Revoir Paris συγκλονίζει σε κάθε σκηνή. Το τραύμα παραμένει νωπό, ξυπνά οδυνηρές αναμνήσεις και συγκινεί βαθιά. Η σκηνή της επίθεσης είναι δύσκολο να την αντέξει κανείς, ενώ το υπόλοιπο φιλμ επαναφέρει διαρκώς αυτόν τον τεράστιο πόνο, είτε μέσα από τα άλλα θύματα —τα οποία η Mia μαθαίνει να γνωρίζει και που, το καθένα με τον δικό του τρόπο, προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τα μετατραυματικά σύνδρομα τους— είτε μέσα από τους δικούς της ανθρώπους, που προφανώς δεν τη βλέπουν πια με τον ίδιο τρόπο.

Η τεχνική δουλειά πίσω από την ταινία μεγάλου μήκους είναι εξαιρετική, τόσο ως προς τον αποπνικτικό ήχο όσο και ως προς τον τρόπο με τον οποίο κινηματογραφείται το Παρίσι, όπως σπάνια έχει απεικονιστεί στον κινηματογράφο. Εξαιρετικό είναι και το καστ, με πρώτη τη Virginie Efira, που εδώ ερμηνεύει έναν από τους καλύτερους ρόλους της, αλλά και τον Benoît Magimel, ο οποίος υποδύεται ένα από τα θύματα. Το Revoir Paris είναι μια σπουδαία ταινία· ήταν μία από τις αγαπημένες μας στο Φεστιβάλ των Καννών, όπου προβλήθηκε στο Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών, και είναι επίσης μία από τις αγαπημένες μας ταινίες της χρονιάς.