Springsteen : Deliver Me From Nowhere έρχεται στο Disney+ τον Ιούλιο του 2026

Με Julie de Sortiraparis · ΕΠΙΚΑΙΡΟΠΟΙΗΜΕΝΟ 1 Ιούλιος 2026 στις 19:50
Springsteen: Deliver Me From Nowhere, μια βιογραφική μουσική ταινία του Σκοτ Κούπερ με τον Τζέρεμι Άλεν Γουάιτ στον ρόλο του Μπρους Σπρινγκστάιν, έρχεται στο Disney+ στις 23 Ιουλίου 2026.

Springsteen : Deliver Me From Nowhere, μια μουσική βιογραφία ταινία σε σκηνοθεσία του Scott Cooper, έρχεται στο Disney+ στις 23 Ιουλίου 2026. Η ταινία επιχειρεί να επαναφέρει στη μνήμη τη δημιουργία του Nebraska, του ακουστικού άλμπουμ που ηχογράφησε ο Bruce Springsteen το 1982, με τον Jeremy Allen White να ερμηνεύει τον αμερικανό τραγουδιστή.

Springsteen: Deliver Me From Nowhere
Αμερικανική ταινία | 2025
Διαθέσιμο στο Disney+ στις 23 Ιουλίου 2026
Βιογραφικό δράμα, μουσική | Διάρκεια: 2 ώρες 10 λεπτά
Σκηνοθεσία: Σκοτ Κούπερ
Με τους Jeremy Allen White, Jeremy Strong, Stephen Graham, Paul Walter Hauser, Odessa Young και Gaby Hoffmann
Τίτλος πρωτότυπος: Deliver Me From Nowhere

Η ταινία μεγάλου μήκους εστιάζει σε μια συγκεκριμένη φάση της ζωής του Μπρους Σπρίνγκστιν: την περίοδο που ο καλλιτέχνης, ήδη σε άνοδο, αποφασίζει να ηχογραφήσει μόνος τα τραγούδια του Nebraska σε ένα τετρακάναλο μαγνητόφωνο. Το φιλμ ακολουθεί αυτή τη δημιουργική φάση, σημαδεμένη από αμφιβολίες, την πίεση της επιτυχίας και την επιθυμία να επιστρέψει σε μια πιο λιτή μουσική μορφή.

Σκοτ Κούπερ, ήδη σκηνοθέτης των ταινιών Crazy Heart και Les Brasiers de la colère, προσαρμόζει εδώ μια ιστορία που συνδέεται με τη μουσική των Ηνωμένων Πολιτειών και την οικοδόμηση ενός καλλιτέχνη. Τζέρεμι Άλαν Γουάιτ, γνωστός κυρίως από The Bear και Shameless, ερμηνεύει τον Μπρους Σπρινγκστιν απέναντι στον Τζέρεμι Στονγκ, ο οποίος θα υποδύεται τον Τζον Λάνταου, μάνατζερ και κεντρικό σημείο επαφής με τον τραγουδιστή.

Το καστ περιλαμβάνει επίσης Stephen Graham, Paul Walter Hauser, Odessa Young και Gaby Hoffmann. Η αφήγηση εστιάζει λιγότερο στις συναυλίες και στη φήμη και περισσότερο σε ένα προσωπικό βήμα στην καριέρα του Springsteen, τη στιγμή που ο καλλιτέχνης επιδιώκει να διατηρήσει μια αυθεντική μουσική υπόσταση παρά την πίεση από τη βιομηχανία.

Springsteen : Deliver Me From Nowhere μπορεί να προσελκύσει τους συνδρομητές του Disney+ που ακολουθούν τα βιογραφικά μουσικά φιλμ, τις αφηγήσεις για τη θεραπεία της δημιουργίας και τις ταινίες που στρέφονται σε μορφές της ροκ σκηνής ροκ. Η ταινία απευθύνεται λιγότερο σε θεατές που περιμένουν ένα βιογραφικό φιλμ δομημένο γύρω από μεγάλες συναυλίες ή μια διαδοχή κορυφαίων τραγουδιών· το κύριο θέμα της, άλλωστε, είναι η γένεση ενός σκοτεινού και ακουστικού άλμπουμ.

Το επίσημο τρέιλερ του Springsteen : Deliver Me From Nowhere μας φέρνει τον Τζέρεμι Άλαν Γουάιτ στον ρόλο του Μπρους Σπρίνγκστιν, σε ένα κεντρικό αφήγημα που εστιάζει στην ηχογράφηση του Nebraska.

Πλήρης κριτική του Springsteen : Deliver Me From Nowhere

Σκηνοθεσία: Σκοτ Κούπερ, Springsteen : Deliver Me From Nowhere εντάσσεται στη συνήθεια των μουσικών βιογραφιών μα υιοθετεί τακτικές αντίθετες με τα κλασικά. Το φιλμ εστιάζει σε μια περιορισμένη, μα κρίσιμη περίοδο της ζωής του Bruce Springsteen: τη γέννηση του Nebraska το 1982, ένα άλμπουμ λιτό, εσωτερικό και ηχογραφημένο με μια πρόχειρη τετραφωνική απαρχή. Jeremy Allen White υποδύεται τον τραγουδιστή, προσφέροντας μια ερμηνεία με συγκρατημένη ένταση, περιτριγυρισμένος από Jeremy Strong στον ρόλο του Jon Landau, του μάνατζερ και confidant του, και από Stephen Graham ως ο πατέρας που έχει πληγεί, σκιώδης φιγούρα που στοιχειώνει κάθε νότα και κάθε σιωπή.

Η αφήγηση ξεκινά στο Freehold του Νιου Τζέρσι, σε ασπρόμαυρο φιλμικό τοπίο, όταν ένας νεαρός Bruce συνοδεύει τη μητέρα του για να οδηγήσουν τον αλκοολικό πατέρα απ’ ένα μπαρ. Το άνοιγμα θέτει τον τόνο: ένα φιλμ για τη μνήμη, τη γενεαλογία και την αναζήτηση ταυτότητας περισσότερο απ’ ότι για τη δόξα. Η αφήγηση εναλλάσσει τη παιδική ηλικία με την περίοδο της δημιουργίας του Nebraska, φανερώνoντας έναν καλλιτέχνη σε κρίση, διχασμένο ανάμεσα στην πίεση της επιτυχίας και την ανάγκη για καλλιτεχνική αλήθεια. Ο Springsteen απορρίπτει τα συμβατικά της βιομηχανίας — χωρίς single, χωρίς περιοδεία, χωρίς φανφάρες — επιλέγοντας τη σοφροσύνη ως μορφή ακεραιότητας.

Ο Scott Cooper διαχειρίζεται υλικό με λιτή σκηνοθετική ματιά. Οι ευρύτερες λήψεις τοποθετούν τον Springsteen μέσα σε ένα απλό περιβάλλον: εργατικές γειτονιές, γκρίζες οδούς, γκαράζ που μεταμορφώνονται σε studios. Οι κοντινοί φακοί αποκαλύπτουν την εσωτερική ένταση, τη ματιά ενός ανθρώπου που δεν ταυτίζεται πλέον με τον εαυτό του στο γυαλί. Η κάμερα, συχνά στατική ή με ανεπαίσθητη κίνηση, προτιμά την παρατήρηση από την επίδειξη. Η χρωματική παλέτα, εναλλάσσει ασπρόμαυρο με τόνους σεπία, αποτυπώνει τη μάχη ανάμεσα σε παρελθόν και παρόν, μνήμη και δημιουργία. Η σιωπή, παντα-present, γίνεται δραματικό εργαλείο: «η ησυχία μπορεί να γίνει λίγο δυνατή», λέει μια ατάκα. Η μουσική, από την πλευρά της, δεν επιχειρεί να «εξηγεί»· ψιθυρίζει, στοιχειώνει, θυμίζει αυτό που ο Springsteen προσπαθεί να αποφύγει και ταυτόχρονα να βρει.

Jeremy Allen White προσφέρει μια αξιοσημείωτη ερμηνεία: δεν μιμείται τον Springsteen, τον ενσαρκώνει στην ευάλωτη πλευρά του, στις αμφιβολίες του, στους σιωπηρούς διαλόγους. Η απόδοσή του αποκαλύπτει μια αποπλαισίωση: ακροβατεί ανάμεσα στην απουσία λέξεων και στα εκρηκτικά συναισθήματα. Jeremy Strong, ως Landau, προσφέρει μια σταθερή, σχεδόν θεραπευτική παρουσία, ενώ ο Stephen Graham, με ένταση, μεταμορφώνει τον Dutch Springsteen σε μια σκιαγραφία τραύματος που αφορά την εργασία και τον πατρότητα. Η ερμηνεία αυτή αντηχεί με τον ρόλο του στην τηλεοπτική σειρά του Netflix Adolescence, όπου εξερευνούσε ήδη με ακρίβεια τη δυναμική της πατρικής σχέσης. Μαζί δίνουν στο φιλμ ανθρώπινο βάθος, απαλλαγμένο από περιττές μεγαλοστομίες.

Θέματα όπως ο αγώνας ανάμεσα στην εμπορική επιτυχία και στην αυθεντικότητα, η επιστροφή στις ρίζες της εργατικής τάξης, η ψυχική υγεία και η σχέση πατέρα-γιου, απασχολούν το φιλμ. Πρόκειται περισσότερο για μια σκέψη πάνω στη δημιουργία ως θεραπεία παρά για μια ταινία για έναν συνθέτη. Όπως και στο Un parfait inconnu, βιογραφικό για τον Bob Dylan, ο Cooper επιλέγει την ακρίβεια της χρονικής στιγμής αντί μιας επικής αφήγησης. Όμως, ενώ ο Ντίλαν εξαφανίζεται πίσω από το μύθο, ο Springsteen εδώ αντιμετωπίζει την ανθρώπινότητά του κατά μέτωπο.

Κάποιοι θεατές ίσως το δουν ως μια παγωμένη, υπολογισμένη απόχρωση. Ο ρυθμός, με πρόθεση αργός, αφήνει λίγη ενέργεια φορτισμένη ροκ την οποία θα ήταν κατανοητό να περιμένει κανείς από ένα τέτοιο θέμα. Το φιλμ προτιμά τη σιωπηρή ένταση αντί για σκηνές συναυλίας, τον πόνο αντί για ερμηνεία. Αυτή η συγκρατημένη προσέγγιση, θαυμαστή σε ορισμένους, θα απογοητεύσει όσους ζητούσαν μια πιο παραδοσιακή βιογραφία, με στιγμές θριάμβου. Οι κριτικοί άλλωστε μίλησαν για «στάσιμες σκηνές» ή μια σκηνοθεσία μερικές φορές υπερβολικά μετρημένη για τη φλόγα που προσπαθεί να περιγράψει.

Springsteen : Deliver Me From Nowhere δεν είναι λοιπόν μια ταινία επίδειξης αλλά ένα εσωτερικό πορτρέτο, ενός καλλιτέχνη που αναζητά το νόημα της δόξας. Για θεατές ευαίσθητους στην αυτοσκοπική εργασία, τη διακριτικότητα και την αργή κίνηση, προσφέρει μια πυκνή και ειλικρινή εμπειρία. Για τους υπόλοιπους, μπορεί να φανεί αρκετά διακριτικό, σχεδόν πνιγμένο από την ίδια του την σεμνότητα.

Ένα βιογραφικό που έρχεται αντίθετα προς το ρεύμα: αργό, βαρύ, βαθιά ανθρώπινο, με τον Jeremy Allen White σε μια στιγμή χάριτος.

Για να προχωρήσουμε και πιο πέρα, ακολουθήστε επίσης τον οδηγό μας με τις Νέες κυκλοφορίες Disney+ τον Ιούλιο, τη συλλογή των πρεμιέρες streaming σε όλες τις πλατφόρμες και τον οδηγό μας Τι να δείτε σήμερα σε streaming.

Αυτή η σελίδα μπορεί να περιέχει στοιχεία με την υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης, περισσότερες πληροφορίες εδώ.

ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Ημερομηνίες και χρονοδιαγράμματα
Από το 23 Ιούλιος 2026

× Κατά προσέγγιση ώρες λειτουργίας: για να επιβεβαιώσετε τις ώρες λειτουργίας, παρακαλείστε να επικοινωνήσετε με την εγκατάσταση.