Νυρεμβέργη στο Canal+ : ο Ράσελ Κρόου και ο Ράμι Μαλεκ αντιμέτωποι με την σκοτεινή πλευρά της Ιστορίας

Με Julie de Sortiraparis · ΕΠΙΚΑΙΡΟΠΟΙΗΜΕΝΟ 17 Σεπτέμβριος 2026 στις 11:07
Νυρεμβέργη, ιστορικό δράμα με τον Ράσελ Κρόου και τον Ράμι Μαλέκ, προβάλλεται στο Canal+ στις 29 Σεπτεμβρίου 2026 στις 21:10. Διαβάστε την κριτική μας.

Νυρεμβέργη, το ιστορικό δράμα που έγραψε και σκηνοθέτησε ο James Vanderbilt, μεταδίδεται από το Canal+ την Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2026 στις 21:10. Πρωτοκυκλοφόρησε στους κινηματογράφους της Γαλλίας στις 28 Ιανουαρίου 2026, και η ταινία φέρνει μαζί Rami Malek, Russell Crowe και Michael Shannon γύρω από τη δίκη που στρέφεται εναντίον των κορυφαίων υπευθύνων του ναζιστικού καθεστώτος μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Βασισμένο στο βιβλίο-ντοκιμαντέρ The Nazi and the Psychiatrist του Jack El-Hai, το αφήγημα υιοθετεί την οπτική γωνία του Ντάγκλας Κέλι, Αμερικανού ψυχιάτρου που είχε αναλάβει την αξιολόγηση της ψυχικής υγείας των ναζιστικών αξιωματούχων κρατούμενων πριν από τη δίκη τους. Η συνάντησή του με τον Χέρμαν Γκέρινγκ, κεντρική φιγούρα του καθεστώτος, μετατρέπεται σταδιακά σε ψυχικό ντιμπέιτ/μονομαχία.

Με τον Ράμι Μαλεκ στον ρόλο του Κέλι, προσπαθεί να διαπιστώσει εάν οι κατηγορούμενοι είναι ικανοί να εμφανιστούν ενώπιον της δικαιοσύνης. Αντίπαλός του, ο Ράσελ Κρόου ερμηνεύει έναν Γκόρινγκ χειριστικό, χαρισματικό και πλήρως συνειδητοποιημένο για τη γεωπολιτική σημασία της δίκης του. Ο Μάικλ Σάνον υποδύεται τον εισαγγελέα Ρόμπερτ Χάτσον. Leo Woodall, John Slattery, Richard E. Grant και Colin Hanks συμπληρώνουν το καστ.

Παρουσιασμένη στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Τορόντο και έπειτα σε διαγωνισμό στο Φεστιβάλ Σαν Σεμπαστιάν, Νυρεμβέργη επιστρέφει σε μια καθοριστική στιγμή του διεθνούς δικαίου. Η ταινία θέτει υπό στοίβασμα τη δομή της δικαστικής διαδικασίας με μια πιο προσωπική ερώτηση: οι δράστες μαζικών εγκλημάτων ανήκουν σε μια ειδική παθολογία ή σε μια κοινή ανθρώπινη ικανότητα να συμμετέχουν στο φρίγμα;

Η άποψή μας για Nuremberg

Nuremberg βυθίζεται σε μια καίρια στιγμή του 20ού αιώνα, όταν ο κόσμος, ακόμα σοκαρισμένος από το μέγεθος των ναζιστικών εγκλημάτων, προσπαθεί να δικάσει το αδιανόητο. Αντί να δώσει μια ολοκληρωμένη αναπαράσταση της δίκης, η ταινία εστιάζει πιο στενά, σχεδόν με μια αίσθηση αποπτερωτικής οξύτητας: στην ψυχολογική εξέταση των κατηγορουμένων, ειδικά του Χέρμαν Γκέρινγκ.

Μέσα από αυτό το πρίσμα, η ιστορία διερευνά λιγότερο τη νομική διαδικασία και περισσότερο την ανθρώπινη φύση, στα πιο ανατριχιαστικά της σημεία, θέτοντας άμεσα το διαχρονικό ερώτημα: είναι αυτοί οι άντρες τόσο διαφορετικοί από εμάς ή μήπως πολύ πιο όμοιοι; Η ταινία κινείται με κλασικό στυλ, αλλά ποτέ δεν είναι αδιάφορη, εναλλάσσοντας σκηνές ακροατηρίου, έντονες προσωπικές συζητήσεις και πιο εσωτερικές στιγμές, διατηρώντας το ρυθμό που κρατά το ενδιαφέρον αμείωτο από την αρχή μέχρι το τέλος.

Κυρίως, κερδίζει από το άμεσο ιστορικό πλαίσιο — η δίκη γίνεται αμέσως μετά το τέλος του πολέμου, όταν ο κόσμος μόλις αρχίζει να συνειδητοποιεί την ύπαρξη των στρατοπέδων συγκέντρωσης και εξόντωσης — δημιουργώντας ένα αίσθημα ηθικής επείγουσας ανάγκης: δικάζουμε ενώ η κατανόηση ακόμα σχηματίζεται, μέσα από το σοκ και την αηδία.

Η ιστορική αναπαράσταση είναι αντάξια του αποστολή, χωρίς να κάνει επίδειξη, αξιόπιστη στα σκηνικά, τις ενδυμασίες και τις λεπτομέρειες της διαδικασίας, και επαρκώς ζωντανή ώστε η εποχή να μην μοιάζει μουσείο, αλλά μια ανοιχτή πληγή. Οπτικά, το Nuremberg ξεχωρίζει και χάρη στην ποιότητα της φωτογραφίας και της χημείας του φωτισμού: σκοτεινά, περίτεχνα εσωτερικά, με σκιές, που γλυπτίζουν τα πρόσωπα και δημιουργούν μια ατμόσφαιρα φωτιάς και σκότους, όπου η αλήθεια δεν εμφανίζεται ποτέ χωρίς αντίσταση, με κομψότητα και διακριτικότητα, χωρίς επιφανειακές τάσεις εντυπωσιασμού.

Αλλά, κυρίως, η δύναμή της προέρχεται από τους ηθοποιούς. Ο Ράσελ Κρόου αποδίδει έναν Χέρμαν Γκέρινγκ χαρισματικό, απειλητικό, που μπορεί να μεταπηδά από μια φαινομενική ευγένεια σε μια συμβολική βία που γεμίζει τον χώρο· μια απόδοση που κάποιοι μπορεί να θεωρήσουν «υπερβολική», αλλά η ίδια η υπερβολή δείχνει το παρανοϊκό και το συνηθισμένο ταυτόχρονα — η ικανότητα να καταλαμβάνει το χώρο, να γοητεύει, να χειραγωγεί, να διηγείται τον εαυτό του.

Απέναντί του, ο Ράμι Μάλεκ υποδύεται έναν ψυχίατρο πιο εσωτερικό, ταυτόχρονα παρατηρητικό και τυλιγμένο στη μυθοπλασία που ανακαλύπτει. Ένας άνδρας που αναζητά σημάδια απόκλισης, ανθρωπιάς ή ανικανότητας, και τελικά αντιμετωπίζει την πιο ανησυχητική εκδοχή: η ταινία, πέρα από το ιστορικό θρίλερ, εστιάζει λιγότερο στο «γιατί» και περισσότερο στο «πώς»: πώς είναι δυνατόν άνθρωποι που φαίνονται λογικοί και κοινωνικά ενταγμένοι να φτάνουν στα άκρα της φρίκης — και πώς η πεποίθηση ότι υπάρχει μια ριζική διαφορά καταρρίπτεται με τρόπο που τρομάζει.

Nuremberg απευθύνεται κυρίως σε θεατές που ενδιαφέρονται για ιστορικά δράματα και απαιτητικές νομικές ιστορίες, που προτιμούν την ηθική εξέταση και όχι την εντυπωσιακή δράση. Όσοι αγαπούν τα φιλμ όπου ο λόγος παίρνει πρωταγωνιστικό ρόλο, οι νοητικές αντιπαραθέσεις και τα φιλοσοφικά ερωτήματα για τη δικαιοσύνη, την ευθύνη και τη μνήμη, θα βρουν μια πυκνή, σοβαρή και εμπνευστική δουλειά. Η ταινία απαιτεί προσοχή, συγκέντρωση και πνευματική διαθεσιμότητα, αλλά ανταμείβει με πλούσια ερωτήματα και σκέψεις.

Αντίθετα, θεατές που ψάχνουν ένα διδακτικό ή πυκνό δικαστικό δράμα με έντονες στιγμές έντασης, ενδεχομένως να μείνουν παραπονεμένοι. Nuremberg δεν επιδιώκει το θέαμα ή την απλοποίηση, και επιλέγει να αποδομήσει μια πτυχή της ιστορίας με πιο στενό, εστιασμένο βλέμμα. Απευθύνεται περισσότερο σε ενήλικες, περίεργους, έτοιμους να δεχτούν μια πιο εσωτερική, αναλυτική προσέγγιση αντί για μια γρήγορη καταγραφή.

Ενώ ορισμένες κριτικές επικρίνουν την απλοποίηση ή το υπερβολικά τυποποιημένο σενάριο, η Nuremberg αντισταθμίζει με την ένταση της ερμηνείας, την τυπική της σοβαρότητα και την ικανότητά της να μετατρέπει ένα ιστορικό κεφάλαιο σε κινηματογραφική εμπειρία που συγκινεί και ανατρέπει, χωρίς να διδάσκει απότομα. Φεύγεις με το στομάχι σφιγμένο, όχι επειδή το φιλμ ισχυρίζεται ότι τα λέει όλα, αλλά επειδή τολμά να κοιτάξει κατάματα την πιο δυσάρεστη ιδέα: τίποτα δεν διαχωρίζει πραγματικά αυτούς από τους άλλους ανθρώπους, και αυτό ακριβώς είναι που επιβάλλει την εγρήγορση ως υποχρέωση και όχι επιλογή.

Για να προχωρήσουμε παραπέρα, ρίξτε μια ματιά επίσης στην επιλογή μας για τις ταινίες, τις σειρές και εκπομπές που προβάλλονται αυτήν την εβδομάδα στην τηλεόραση, τον οδηγό μας για πρεμιέρες σε όλες τις πλατφόρμες και την επιλογή της ημέρας Τι να δείτε σήμερα σε streaming.

Αυτή η σελίδα μπορεί να περιέχει στοιχεία με την υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης, περισσότερες πληροφορίες εδώ.

ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Ημερομηνίες και χρονοδιαγράμματα
Στις 29 Σεπτέμβριος 2026

× Κατά προσέγγιση ώρες λειτουργίας: για να επιβεβαιώσετε τις ώρες λειτουργίας, παρακαλείστε να επικοινωνήσετε με την εγκατάσταση.
    Σχόλια