Πιο δυνατοί από το διάβολο βγαίνει στις κινηματογραφικές αίθουσες την 25 Μαρτίου 2026. Αυτή η ταινία, με προειδοποίηση για ηλικίες κάτω των 12 ετών, σηματοδοτεί την επιστροφή του Graham Guit στη μεγάλου μήκους μυθοπλασία μετά από δεκαεπτά χρόνια από το Hello Goodbye. Ο σκηνοθέτης παρουσιάζει έναν συνδυασμό κωμωδίας και θρίλερ, όπου πρωταγωνιστούν οι Melvil Poupaud, Asia Argento και Marine Vacth, με επίκεντρο έναν πατέρα που απουσιάζει και ξαφνικά εμφανίζεται πάλι στη ζωή του ενήλικου γιου του, προκαλώντας άμεσα αναταραχή γύρω του και στους γύρω του ανθρώπους.
Ο Βαλεντίνος, ένας χαμένος και άφραγκος άνδρας, συναντά ξανά τον Τζoseφ μετά από είκοσι χρόνια απουσίας, και τραβάει μαζί του τόσο αυτόν όσο και τη γυναίκα του, τη Άλις, σε μια διαρκώς διογκούμενη χαοτική περιπέτεια. Γύρω τους, κινούνται επίσης ο ΖΠ, η Μίλα και η Τζίτζι, σε μια αφήγηση όπου η ένταση, οι οικογενειακές εκτροπές και το μαύρο χιούμορ συναντώνται, υπό το φόντο μιας πληγωμένης σχέσης πατέρα-γιου.
Η ταινία παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Νέου Κινηματογράφου του Μόντρεαλ το 2025 και στη συνέχεια επιλεγμένη στο Φεστιβάλ Πρεμιέρ Σανς του Ανζέρ το 2026. Συνοδεύει επίσης την επανένωση των Graham Guit και Melvil Poupaud, που έχουν συνεργαστεί ξανά στα Ο ουρανός είναι δικός μας και Οι απαγωγείς. Αυτή η νέα τους συνεργασία έρχεται ως συνέχεια ενός πιο προσωπικού εγχειρήματος, γεμάτου από ερωτήματα γύρω από την πατρική φιγούρα και με μια αυτοβιογραφική διάθεση που αποδέχεται στην συγγραφή.
Πιο δυνατοί από τον διάβολο συνεχίζει την παράδοση του σινεμά του Graham Guit, με έμφαση σε ασταθείς χαρακτήρες, τραχείς δρόμους και οικογενειακές ιστορίες με πίεση. Το συμπιεσμένο του format και η μορφή διάρκειας μια εβδομάδας προϊδεάζουν για μια ταινία έντονη, με γρήγορο ρυθμό και εστίαση στις αλυσιδωτές συνέπειες που προκαλεί αυτή η απρόσμενη επιστροφή.
Η άποψή μας για το Πιο δυνατοί από τον διάβολο
Πιο δυνατοί από τον διάβολο, σε σκηνοθεσία του Γκράχαμ Γκιουίτ, έρχεται ως μια μαύρη κωμωδία με έναν ελαφρώς εκκεντρικό χαρακτήρα, που παίζει στα όρια του παράλογου θρίλερ και της δυσλειτουργικής οικογενειακής τραγωδίας. Με πρωταγωνιστές τον Μελβίλ Πούπα, την Ασία Αργκέντο, τη Μαριν Vακθ και τον ιδιαίτερα πειστικό Ναουέλ Πέρεζ Μπισκαίαρ, η ταινία επιλέγει εξαρχής το μονοπάτι της αταξίας, των μεταβαλλόμενων τόνων και μιας αφήγησης που προτιμά την αστάθεια από την κλασική σοβαρότητα. Το αποτέλεσμα είναι κάτι πραγματικά μοναδικό στο γαλλικό κινηματογραφικό τοπίο: ένα έργο που δομείται περισσότερο σαν μια συγκρούση από ασταθείς φιγούρες, αντιθετικές παρορμήσεις και μια αίσθηση άνετης αναστάτωσης.
Το πρώτο πλεονέκτημα της ταινίας βρίσκεται ακριβώς σε αυτή τη ελευθερία στον τόνο. Ο Γκράχαμ Γκιουίτ δεν προσπαθεί να λειάνει το σύμπαν του ή να καθησυχάσει το κοινό. Αφηγείται την ιστορία μιας ομάδας αποτυχημένων, περιθωριακών χαρακτήρων, διαταραγμένων, συχνά ανίκανων να σώσουν τον εαυτό τους, πόσο μάλλον τους άλλους. Αυτή η κατεστραμμένη ανθρώπινη κατάσταση δίνει στην ταινία την πιο ιδιαίτερη ενέργειά της. Υπάρχει μια ευχαρίστηση στο να προκαλείς τον αναπάντεχο, να φτάνεις τις σχέσεις στα όρια της ρήξης, να αφήνεις το παράλογο να μολύνει σιγά σιγά την πραγματικότητα.
Με μια προτίμηση προς το παράλογο, τους περιθωριακούς χαρακτήρες και μια αφηγηματική προσέγγιση που θέλει να είναι ρευστη, Πιο δυνατοί από τον διάβολο θυμίζει κινηματογράφο που κινείται ανάμεσα στις πένες του Μπέρτραντ Μπλιέ, όπως το Κακό Σαββατοκύριακο, και τις σύγχρονες σουρεαλιστικές κωμωδίες του Κουέντιν Ντιούπ, με μια δόση μαύρου χιούμορ που ακροβατεί με τους αδελφούς Κοέν.
Σε αυτό το οργανωμένο χάος, ο Ναουέλ Πέρεζ Μπισκαίαρ αναδεικνύεται σε την αληθινή αποκάλυψη της ταινίας. Αναπάντεχος στον ρόλο του Τζέι Πι, μεταδίδει μια εγερτική ενέργεια, μια ευαλωτότητα και μια παράξενη γοητεία που τραβάει αμέσως την προσοχή. Όπου το φιλμ κινδυνεύει να χαθεί στο δικό του χάος, η παρουσία του επαναφέρει τις σκηνές στη θέση τους. Το παίξιμό του ταιριάζει απόλυτα με την ταυτότητα της ταινίας: απρόβλεπτο, ασταθές, συνεχώς στα όρια. Έτσι, δίνει στη αφήγηση μια ευαισθησία που ξεπερνάει το απλό στιλ και γίνεται ουσία.
Το υπόλοιπο καστ επίσης συμμετέχει με το ίδιο πνεύμα αβεβαιότητας. Ο Μελβίλ Πούπα, η Ασία Αργκέντο και η Μαριν Vακθ απαρτίζουν ένα τεντωμένο, εύθραυστο γαϊτανάκι ανάμεσα σε ειρωνεία, ανησυχία και συναισθηματική εκτροπή. Όλοι φαίνεται να καταλαβαίνουν πως η ταινία λειτουργεί μόνο αν αποδεχτούμε πως δεν επιδιώκει ποτέ την απόλυτη άνεση. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η τολμηρή προσέγγιση έχει και το αντίθετό της: με την έμφαση στη succession των καταστάσεων και στη σύγκρουση συμπεριφορών, η αφήγηση συχνά μοιάζει αποσυνδεδεμένη, πιο ελεύθερη παρά πραγματικά ελεγχόμενη.
Εδώ βρίσκεται και η πιθανή διαίρεση: το Πιο δυνατοί από τον διάβολο με το μαύρο και παράλογο χιούμορ του δεν πετυχαίνει πάντα, και ο συνδυασμός ανάμεσα στη σκληρή κωμωδία και την ένταση του θρίλερ είναι άνισος. Κάποιες σκηνές σκαμπάζουν από το θράσος τους, ενώ άλλες δίνουν την εντύπωση μιας ταινίας που αυτοσχεδιάζει και χάνει μέρος της επιδραστικότητάς της. Αυτή η διασπασμένη δομή δεν είναι απαραίτητα αρνητικό στοιχείο, αλλά απαιτεί από το θεατή να αφήνεται σε ένα ταξίδι που ποτέ δεν ξέρει πού θα καταλήξει.
Έτσι, το Πιο δυνατοί από τον διάβολο απευθύνεται κυρίως σε ένα ενημερωμένο κοινό, που εκτιμά το ελεύθερο και αυθεντικό κινηματογραφικό ύφος, τους ασταθείς χαρακτήρες, τις ιστορίες που βρίσκουν τον δρόμο τους ανορθόδοξα και τις ευρωπαϊκές μαύρες κωμωδίες που προτιμούν την άβολη αίσθηση από τη στιγμιαία γοητεία. Οι λάτρεις της σταθερής δομής, της ξεκάθαρης εξέλιξης και του πιο ευδιάκριτου χιούμορ ίσως μείνουν μακριά. Το ενδιαφέρον εντοπίζεται περισσότερο στην αίσθηση της ρευστης πραγματικότητας και στη διαρκή άνοδο και πτώση των σχέσεων, παρά στην απόλυτη καθαρότητα της αφήγησης.
Πιο δυνατοί από τον διάβολο δεν είναι λοιπόν ένα ευγενικό ή πάντα πετυχημένο φιλμ, ούτε και ένα κλασικό. Αλλά έχει μια ταυτότητα, μια τραχύτητα και έναν ιδιαίτερο τρόπο να ζωντανεύει τις διαταραγμένες φιγούρες του. Δεν είναι άρτια δομημένο, αλλά το μοναδικό του χάρισμα βρίσκεται στην άρνησή του να επιβληθεί, στη γοητεία του χάους και στη γενναιόδωρη αίσθηση μιας διαρκούς τρικυμίας.
Πιο δυνατοί από τον διάβολο
Ταινία | 2026
Πρεμιέρα στους κινηματογράφους: 25 Μαρτίου 2026
Κωμωδία, θρίλερ | Διάρκεια: 1 ώρα και 24 λεπτά
Του Graham Guit | Με Melvil Poupaud, Asia Argento, Marine Vacth
Αρχικός τίτλος: Plus forts que le diable
Εθνικότητα: Γαλλία
Για να συνεχίσετε την εμπειρία στην κινηματογραφική αίθουσα, δείτε τις προβολές ταινιών τον Μάρτιο, τα αυτήν την περίοδο must-see ταινίες και την αποκλειστική επιλογή των καλύτερων θρίλερ της χρονιάς.
