Η Σφαγή για όλους: Μπόρις Βιάν στο Θέατρο του Ξύλινου Ξίφους

Η Σφαγή για όλους του Boris Vian εγκαθιδρύεται στο Théâtre de l’Épée de Bois, στη Cartoucherie, στο 12ο διαμέρισμα του Παρισιού, από τις 10 έως τις 20 Δεκεμβρίου 2026. Για την πρώτη παραγωγή της ομάδας Les Détergents, η Faustine Abit σκηνοθετεί αυτή τη φάρσα κατά του πολέμου που θέτει αντιμέτωπες τις ανησυχίες μίας οικογένειας με τη βία του πολέμου. Δεκαεννέα παραστάσεις έχουν προβληθεί για αυτή τη θεατρική παραγωγή διάρκειας 1 ώρα 10 λεπτών.

Στο Αρρόμανς, στις 6 Ιουνίου 1944, οι Σύμμαχοι αποβιβάζονται και οι βομβαρδισμοί αναστατώνουν την καθημερινότητα. Ένας οικογενειάρχης, κρεοπώλης κατά κύριο επάγγελμα, προτάσσει μια άλλη προτεραιότητα: να παντρέψει την κόρη του με τον Γερμανό στρατιώτη με τον οποίο διατηρεί τετραετές δεσμό. Ο γάμος γίνεται το κέντρο μιας οικιακής αναταραχής, ενώ η Ιστορία παίζεται στην πόρτα του σπιτιού.

Δημιουργήθηκε το 1950 και χειρίζεται τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο μέσα από τον γκροτέσκο και το παράλογο. Σε αυτήν την αναρχική βουβο-βαουβίλ, ο Μπόρις Βιάν διαστρέφει τα ηρωικά πρόσωπα και τους πατριωτικούς λόγους για να θέσει υπό αμφισβήτηση τον πόλεμο. Οι μετακινήσεις μέσα στα σκηνικά, οι φιλονεικίες και οι προετοιμασίες της τελετής συντηρούν το κενό ανάμεσα στις ιδιωτικές υποθέσεις των χαρακτήρων και τα γεγονότα που τους περιβάλλουν.

• Διαβάστε επίσης
• Κορυφαίοι κινηματογράφοι στο Παρίσι

Για να μεταφέρει αυτό το αντίθετο σε σκηνή, Φωστιν Αμπίτ ανακοινώνει μια πολυχρωμη σκηνική παράσταση, που τρέφεται από αντικείμενα ανατρέπονται και κοστούμια με νότα νοσταλγίας. Στο σημείωμα της πρόθεσής της, συνδέει την ανέμελη αθωότητα που καταρρέει σταδιακά εξαιτίας του πολέμου με εκείνη που εγκαταλείπουν τα παιδιά καθώς μεγαλώνουν. Το φαινομενικά παιδικό περιβάλλον της παράστασης πρέπει έτσι να αποκαλύπτει, καθώς προχωρά η αφήγηση, τη βία που βρίσκεται έξω από αυτή.

Εκπαιδευμένη στην École Estienne, στο Sciences Po Παρίσι και ύστερα στα Cours Florent, η σκηνοθέτις ίδρυσε το Les Détergents το 2025. Η διαδρομή της στην καλλιτεχνική διεύθυνση ενισχύει αυτήν την οπτική προσέγγιση του κειμένου. Την πλαισιώνουν εδώ ο Samuel Caram ως βοηθός σκηνοθεσίας, ο Diego Alorda και η Lucie Luchier στη μουσική σύνθεση, καθώς και ο εικαστικός Théo Ghiglia.

Εννέα ερμηνευτές μοιράζονται τους ρόλους: Ιωσήφ Κάουχι, Θίο Κοκό, Μανόν Αμπέτς, Πολ Χάγιατ, Ροξάν Λοπέζ, Γκαέλ Μανιέρ, Μαριία Ρομανόβα, Ζοζεφίν Βεκεμάν και Παμπλό Βενζάλ. Αυτή η επιλογή μας επιτρέπει να γνωρίσουμε το θέατρο του Μπορίς Βιάν μέσα από μια κωμωδία για τον πόλεμο, όπου το κινητήριο σημείο είναι το μαύρο χιούμορ και οι αντιφάσεις των χαρακτήρων.

Αυτή η σελίδα μπορεί να περιέχει στοιχεία με την υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης, περισσότερες πληροφορίες εδώ.