Τρεις Ελβετοί καλλιτέχνες που αξίζει να ανακαλύψετε το βράδυ στο Centre culturel suisse για το Nuit Blanche 2026

Το Ελβετικό Πολιτιστικό Κέντρο ανοίγει το βράδυ τις τρεις μονογραφικές του εκθέσεις γύρω από τις Akosua Viktoria Adu-Sanyah, Ingeborg Lüscher και Mai-Thu Perret, τις οποίες μπορείτε να τις ανακαλύψετε δωρεάν για τη Nuit Blanche στις 6 Ιουνίου 2026.

Τρεις καλλιτέχνες, τρεις κόσμοι και μια νύχτα για να τις ανακαλύψετε στο Ελβετικό Πολιτιστικό Κέντρο που μόλις ξανάνοιξε: Ακουόσα Βικτόρια Αντού-Σανιάχ, Ίνγκεμποργκ Λύσερ και Μαι-Θουρ Περέτ συγκεντρώνονται για ένα ειδικό άνοιγμα των ατομικών τους εκθέσεων με την ευκαιρία του Νύχτας Τέχνης, το Σάββατο 6 Ιουνίου 2026. Από τις 19:00 έως τις 23:00, το κοινό μπορεί δωρεάν να ανακαλύψει τις τρεις προτάσεις που αφιερώνονται σε Ελβετούς καλλιτέχνες διαφορετικών γενεών, ανάμεσα σε φωτογραφία, ύλη, φως, μυθολογίες και συλλογικές αφηγήσεις. Αυτή η βραδιά συνοδεύει τη σεζόν επαναλειτουργίας του χώρου μετά από τέσσερα χρόνια ανακαίνισης των χώρων του.

Η Nuit Blanche είναι αυτό το μεγάλο δωρεάν πολιτιστικό ραντεβού που φέρνει την σύγχρονη τέχνη στο Παρίσι, για μια βραδιά. Μουσεία, κέντρα τέχνης, γκαλερί, δημόσιοι χώροι ή πιο ήσυχες γωνιές ανοίγουν τις πόρτες τους με εγκαταστάσεις, παραστάσεις, εκθέσεις και διαδρομές που είναι προσβάσιμες στο κοινό. Στο Ελβετικό Πολιτιστικό Κέντρο, αυτή η λογική παίρνει τη μορφή μιας νυχτερινής επίσκεψης πιο συμπαγούς, επικεντρωμένη σε τρεις εκθέσεις που ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη, αλλά ο βραδινός χρόνος επιτρέπει μια προσέγγιση διαφορετική, σε πιο ελεύθερο ρυθμό.

Το ταξίδι ξεκινά με το no flowers της Akosua Viktoria Adu-Sanyah, γύρω από την απουσία, τον θρήνο, τη φωτογραφία αναλογική και εικόνες που επεξεργάζονται από τεχνητή νοημοσύνη. Συνεχίζεται με το Flammes της Ingeborg Lüscher, που επιστρέφει σε μια πρακτική σχέση με τη φωτιά, τις στάχτες, τη μεταμόρφωση και την ύλη. Με το Othermothers, η Mai-Thu Perret συνθέτει ένα σύμπαν γεμάτο ισχυρές φιγούρες, νέους μύθους και μορφές που συνυφαίνουν κεραμική, μπρούντζο, νέον, ταπισερία ή φυσητό γυαλί. Μια βραδιά για να πηγαίνεις από ένα έργο σε άλλο χωρίς να προσπαθείς να κλείσεις όλα, και να κρατάς στο μυαλό σου ορισμένες εικόνες πολύ μετά την έξοδο.