👉 Κάντε κλικ εδώ για να μετατρέψετε αυτό το άρθρο σε ένα καθηλωτικό ταξιδιωτικό ημερολόγιο
Φυσικά, ο πολιτισμός παίζει κεντρικό ρόλο στις Βερσαλλίες, ανάμεσα στην κληρονομιά του Βασιλιά Ήλιου και στα σύγχρονα έργα. Σε συνέντευξή του στο Sortiraparis, ο δήμαρχος François de Mazières ανατρέχει σε μια καριέρα που σημαδεύτηκε από τον πολιτισμό και ανοίγει τις πόρτες μιας πόλης που περιγράφει ως ένα μέρος που είναι"ταυτόχρονα ιστορικό και σύγχρονο". Λάτρης του θεάτρου και της αρχιτεκτονικής, μοιράζεται τους αγαπημένους του καλλιτέχνες, τους χώρους και τα εμβληματικά γεγονότα που διαμορφώνουν την πολιτιστική ταυτότητα της βασιλικής πόλης.
Η έλξη του πύργου, η σημασία των φεστιβάλ όπως το Mois Molière ή το Histoire de Lire, η ζωτικότητα του κοινοτικού ιστού... Ακολουθεί μια επισκόπηση των πραγμάτων που μπορείτε να δείτε στην πόλη. Στα μάτια του,"οι Βερσαλλίες είναι ένα μείγμα του παρελθόντος και του παρόντος", μια προσιτή και ζωντανή πόλη, όπου η γαλλική τέχνη της ζωής μπορεί να ανακαλυφθεί με τη στροφή ενός περιπάτου, μιας αγοράς ή μιας υπαίθριας παράστασης. Ας πάμε σε μια ξενάγηση στις Βερσαλλίες... με τον δήμαρχό τους!
Είχα μια ασυνήθιστη καριέρα, αλλά ήταν πάντα στενά συνδεδεμένη με τον πολιτισμό. Υπήρξα πολιτιστικός σύμβουλος του πρωθυπουργού Jean-Pierre Raffarin, στη συνέχεια διευθυντής του Fondation du Patrimoine πριν δημιουργήσω και προεδρεύσω της Cité de l'Architecture et du Patrimoine. Ως ανώτερος δημόσιος υπάλληλος, ήμουν επίσης υπονομάρχης και στη συνέχεια οικονομικός επιθεωρητής για αρκετά χρόνια. Όταν εξελέγην δήμαρχος, ήμουν ήδη αντιδήμαρχος πολιτισμού για δύο θητείες. Ήμουν επίσης πίσω από τη Λοταρία Πολιτιστικής Κληρονομιάς, όταν ήμουν βουλευτής το 2017, και ήμουν πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εκλεγμένων Αντιπροσώπων και Πολιτισμών της Γαλλίας για αρκετά χρόνια. Σήμερα, είμαι συμπρόεδρος της επιτροπής πολιτισμού της ένωσης France Urbaine με τον δήμαρχο του Clermont-Ferrand. Έχω επίσης δύο πάθη: το θέατρο και την αρχιτεκτονική και τον πολεοδομικό σχεδιασμό. Μόλις δημοσίευσα ένα βιβλίο σχετικά με το θέμα, Pour une ville belle: 10 propositions pour une ville où il fait bon vivre. Ο πολιτισμός είναι το αντικείμενό μου και οι Βερσαλλίες είναι το πραγματικό μου πάθος.
Όπως έλεγα, έχω πάθος για το θέατρο. Όταν ήμουν πολύ νέος, πήγα στο Ωδείο των Βερσαλλιών, το οποίο ήταν τότε προθάλαμος του Ωδείου του Παρισιού. Ποτέ δεν ήθελα να γίνω ηθοποιός, γιατί ήθελα να σπουδάσω κλασική φιλολογία, αλλά αυτό το πάθος δεν με εγκατέλειψε ποτέ. Οπότε ναι, το να πηγαίνω στο θέατρο παραμένει απαραίτητο για μένα.
Έχω δει πολλές παραστάσεις στην Αβινιόν, περισσότερο στην Off κουλτούρα. Κάποιες από αυτές τα πάνε πολύ καλά εκεί, όπως ο Jean-Philippe Daguerre, ο οποίος παρουσιάζει τακτικά τα previews του στις Βερσαλλίες, ή ο Alexis Michalik, τον οποίο ανακάλυψα πριν γίνει γνωστός και ο οποίος ήρθε σε εμάς δύο συνεχόμενα χρόνια. Έχω επίσης συνεργαστεί πολύ με τον Éric Bouvron, ένα πραγματικό ταλέντο: το 2016 κέρδισε το βραβείο Μολιέρου για την καλύτερη ιδιωτική παράσταση με το Les Cavaliers, διασκευή του Joseph Kessel. Για άλλη μια φορά φέτος, γνώρισε μεγάλη επιτυχία, πρώτα στις Βερσαλλίες και στη συνέχεια στην Αβινιόν.
Νομίζω ότι οι Βερσαλλίες έχουν εξαιρετικές δυνατότητες, με περισσότερους από 8 εκατομμύρια επισκέπτες στον πύργο κάθε χρόνο. Όπως και οι Κάννες με το φεστιβάλ τους, η πόλη έχει μια μοναδική έλξη, η οποία ενσαρκώνεται εδώ από τον πύργο. Το ερώτημα είναι πώς θα αξιοποιηθεί στο έπακρο αυτό το εξαιρετικό πολιτιστικό αγαθό. Έχουμε ορίσει διάφορους άξονες: από τη μία πλευρά, τον πολιτισμό του XVIIᵉ και XVIIIᵉ αιώνα, που συνδέεται με την εικόνα του βασιλιά Ήλιου, και από την άλλη, ένα σύγχρονο όραμα μιας σύγχρονης και ελκυστικής πόλης. Σήμερα, με τα περιβαλλοντικά ζητήματα που διακυβεύονται, φιλοδοξούμε σε μια πιο πράσινη, πιο ισορροπημένη πόλη που να ανταποκρίνεται στις σημερινές προσδοκίες. Οι Βερσαλλίες είναι ελκυστικές επειδή συνδυάζουν την οπτική ομορφιά, τον δυναμισμό και την παρουσία της φύσης, με τις μεγάλες λεωφόρους και τα αξιόλογα δέντρα.
Έχουμε μια Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής και Τοπίου, την οποία δημιούργησα και η οποία είναι πραγματικά μοναδική. Είναι μοναδική για εμάς και βασίζεται σε έναν ιδιαίτερο συνδυασμό αρχιτεκτονικής και τοπιακής σκέψης. Οι Βερσαλλίες είναι η πόλη του Le Nôtre όσον αφορά το τοπίο, αλλά και του Mansart και του Le Vau όσον αφορά την αρχιτεκτονική. Είναι επίσης έδρα τηςÉcole Nationale du Paysage, της μοναδικής στο είδος της στη Γαλλία, και τηςÉcole d'Architecture de Versailles, που στεγάζεται στο Petites Écuries. Παράλληλα, υπάρχει πληθώρα πολιτιστικών και τουριστικών αξιοθέατων, συμπεριλαμβανομένων εξαιρετικών εστιατορίων και ξενοδοχείων, όπως το Le Grand Contrôle, που δημιουργήθηκε από τον Stéphane Courbit μέσα στον πύργο, και τοHôtel des Lumières. Υπάρχει επίσης το Τριανόν. Στο ισόγειο του Ancienne Poste, το Les Sept Lieux, που διευθύνεται από νέους εστιάτορες, προσφέρει ένα guinguette, ενώ δίπλα βρίσκεται ο εκθεσιακός χώρος της πόλης, όπου αυτή τη στιγμή παρουσιάζονται οι Versailles from Above. Στον τελευταίο όροφο ανοίγει μια βιβλιοθήκη πολυμέσων. Μην ξεχνάτε τοEspace Richaud, που στεγάζεται στο πρώην παρεκκλήσι του Βασιλικού Νοσοκομείου, σχεδιασμένο από τον Charles-François Darnaudin, το οποίο είναι ένας άλλος ωραίος πολιτιστικός χώρος.
Μια περιήγηση στη γαλλική τέχνη της ζωής. Φυσικά, η επίσκεψη στο κάστρο και στους χώρους του είναι απαραίτητη. Αλλά οι τουρίστες εκτιμούν επίσης την αγορά της Παναγίας των Παρισίων, που θεωρείται η πιο όμορφη στην περιοχή Île-de-France. Ένας άλλος τρόπος για να ανακαλύψετε την πόλη είναι να εξερευνήσετε την αρχιτεκτονική του 18ουᵉ αιώνα, με μερικές πολύ ωραίες εκκλησίες: την Notre-Dame, που χτίστηκε από τον Mansart και ανακαινίστηκε πρόσφατα, την οποία γνώρισε ο Λουδοβίκος ΙΔ', ή τον καθεδρικό ναό Saint-Louis, που χτίστηκε εβδομήντα χρόνια αργότερα από τον εγγονό-εγγονό του Jacques Hardouin-Mansart de Sagonne. Υπάρχουν επίσης χώροι γεμάτοι ιστορία, όπως η Salle du Jeu de Paume, όπου δόθηκε ο περίφημος όρκος του 1789. Ήταν ο Mirabeau που σηκώθηκε και είπε"Θα φύγετε με τη δύναμη των ξιφολόγων". Το Potager du Roi είναι ένα άλλο αξιοθέατο που πρέπει να επισκεφθείτε. Τέλος, υπάρχουν οι μικρές μπουτίκ της οδού Vieux Versailles και των Carrés Saint-Louis.
Υπάρχουν πολλά εστιατόρια γύρω από την Place du Marché, καθώς και στο Passage des Deux Portes. Υπάρχουν επίσης μερικά εξαιρετικά, ελαφρώς αριστοκρατικά εστιατόρια, όπως το La Table du 11. Υπάρχουν επίσης πολλά εστιατόρια στην rue de Satory και γύρω από το Carrés Saint-Louis. Μετά από αυτό, υπάρχουν άλλα παντού.
Μήνας Μολιέρου, φυσικά! Ένας ολόκληρος μήνας αφιερωμένος στις παραστάσεις, το θέατρο και τη μουσική. Στη συνέχεια, υπάρχουν επαναλαμβανόμενες εκδηλώσεις όπως το φεστιβάλ Histoire de Lire, αφιερωμένο στη λογοτεχνία και την ιστορία με την ευρύτερη έννοια. Καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, υπάρχουν επίσης εκθέσεις στο Ancienne Poste, στο Musée Lambinet και στοEspace Richaud, το οποίο παρουσιάζει σύγχρονη τέχνη. Μην ξεχνάτε τις τοιχογραφίες που δημιουργήθηκαν στις σύγχρονες συνοικίες σε συνεργασία με το Quai 36.
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες ήταν μια απίστευτη στιγμή για τους κατοίκους των Βερσαλλιών και τους θεατές από όλο τον κόσμο. Ήταν μια πολύ όμορφη στιγμή.
Δύο νέες συνοικίες βρίσκονται υπό κατασκευή. Στόχος είναι να δημιουργηθούν ελκυστικοί χώροι του 21ου αιώνα σχεδιασμένοι από καλούς αρχιτέκτονες. Πρόκειται για έργα μεγάλης κλίμακας που περιλαμβάνουν πολλή ομαδική εργασία. Η ιδέα για εμάς είναι να κάνουμε τους λάτρεις της αρχιτεκτονικής να έρθουν και να επισκεφθούν αυτές τις συνοικίες. Η συνοικία Chantiers, για παράδειγμα, έχει ήδη αναδιαμορφωθεί πλήρως. Υπάρχουν μερικά μεγάλα ονόματα εδώ: ο Christian de Portzamparc, ο Patrick Bouchain - ο οποίος σχεδίασε ένα αξιοσημείωτο κτίριο που ήταν η έδρα της Nature et Découvertes - και επίσης η Élisabeth de Portzamparc. Πρόσφατα ολοκληρώθηκε ένα νέο κτίριο από τον Carl Fredrik Svenstedt, σχεδιασμένο ως θερμοκήπιο για φυτά. Η περιοχή έχει επίσης επωφεληθεί από το έργο του Jean-Michel Desvignes, κορυφαίου Γάλλου αρχιτέκτονα τοπίου, και του Jean-Marie Dutilleul, ειδικού στους μεγάλους σταθμούς της SNCF και σχεδιαστή του Gare des Chantiers. Υπάρχει μια πραγματική αντίθεση μεταξύ μιας πόλης με αρχιτεκτονική του 18ου αιώνα, από το Grand Siècle, και νέων συνοικιών με αρχιτεκτονική του 19ου αιώνα, με ιδιαίτερη προσοχή στα δέντρα και το περιβάλλον. Η πλατεία της αγοράς αποτελεί επίσης πραγματικό πόλο έλξης για τους επισκέπτες. Έχουμε επίσης πολλούς Αμερικανούς, οι οποίοι έρχονται για να κάνουν ποδήλατο. Έχουμε αρκετές ιδιωτικές εταιρείες που διοργανώνουν αυτές τις βόλτες στην πόλη και στο πάρκο.
Σκέφτομαι τοAncienne Poste, με τους εκθεσιακούς του χώρους και το εστιατόριο Les Sept Lieux, που βρίσκεται ακριβώς στην καρδιά της πόλης και είναι εύκολα προσβάσιμο από τους σταθμούς. Είναι ένα ζωντανό μέρος. Οργανώσαμε εκεί μια μεγάλη έκθεση αφιερωμένη στην ιστορία των βιντεοπαιχνιδιών (Game Story, σημείωση του συντάκτη). Πραγματική επιτυχία. Διοργανώθηκε σε συνεργασία με μια ένωση που έφερε σε επαφή τόσο τα παιχνίδια όσο και τις μηχανές, και προσέλκυσε πολύ κόσμο: οι επισκέπτες ήρθαν κυρίως για να παίξουν. Έπρεπε μάλιστα να εγγραφείτε, γιατί παρά το μέγεθος του χώρου, έπρεπε να περιορίσουμε τον κόσμο σε 200 άτομα την ώρα.
Υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα στο Παρίσι... Δεν μπορώ να τα αναγνωρίσω ανά διαμέρισμα. Θα έλεγα το5ο. Όχι, αλλά είναι το 11ᵉ όπου υπάρχουν περισσότερα πράγματα να δεις, πραγματικά. Υπάρχουν και όλα τα στούντιο των καλλιτεχνών. Παντού, στην πραγματικότητα.
Τον Μάιο και τον Ιούνιο έχουμε δύο μεγάλες διοργανώσεις: τη Μπιενάλε αρχιτεκτονικής και τοπίου της περιφέρειας Ιλ ντε Φρανς και το Mois Molière, το οποίο σύντομα θα γιορτάσει την 30ή επέτειό του. Το φεστιβάλ αυτό δημιουργήθηκε αρχικά με ένα "περιπλανώμενο κάρο", μια ανακατασκευή του κάρου του Μολιέρου. Με τον Francis Perrin, ο οποίος ήταν διευθυντής του θεάτρου Montansier, βγήκαμε στις γειτονιές για να παρουσιάσουμε τις φάρσες του Μολιέρου. Ήταν μια εξαιρετική εμπειρία. Ακόμα και σήμερα, τον Ιούνιο, γίνονται παραστάσεις παντού: παντού στήνονται κασέλες και οι ηθοποιοί παίζουν στο δρόμο. Είναι μια αρκετά εκπληκτική εμπειρία.
Πρέπει να πούμε ότι υπάρχουν πολλοί συνειρμοί, ιδίως γύρω από το θέμα των λαχανόκηπων. Αυτό είναι ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της πόλης: μπορείτε να τους βρείτε σχεδόν παντού, συμπεριλαμβανομένης της μεγάλης κοινωνικής συνοικίας Bernard Jussieu, η οποία είναι οργανωμένη γύρω από μικρούς κήπους. Έχω επίσης αναπτύξει αυτού του είδους τους χώρους σε άλλες περιοχές, και στη νέα συνοικία Gally, υπάρχουν ήδη περισσότεροι από 450 με το ξενοδοχείο Le Bout du Parc. Αποτελούμενο από μικρά ξύλινα σαλέ, σχεδόν στην καρδιά του πάρκου του κάστρου, το ξενοδοχείο συνορεύει με ένα συγκρότημα 540 κατοικιών, σε μια έκταση 20 εκταρίων, το μισό της οποίας έχει χαρακτηριστεί ως γεωργική γη. Στην ίδια περιοχή, έχουν δημιουργηθεί και ανατεθεί στους κατοίκους κήποι με κλήρους, διαιωνίζοντας μια μακρά παράδοση κήπων, όπως αυτοί που βρίσκονται κοντά στο Pièce d'eau des Suisses. Αλλά οι ενώσεις δεν περιορίζονται μόνο στους κήπους. Υπάρχει και η μουσική, με χορωδίες. Ο μήνας Μολιέρου αποτελεί κορυφαίο γεγονός γι' αυτούς, καθώς προετοιμάζονται όλο το χρόνο πριν από την εμφάνισή τους. Αυτό δημιουργεί μια αίσθηση ανταγωνισμού. Έχουμε επίσης πολλούς αθλητικούς συλλόγους, με ισχυρή παράδοση στο ράγκμπι και το ποδόσφαιρο που αναπτύσσεται ραγδαία, χάρη στον δυναμισμό της FC Versailles, η οποία υποστηρίζεται από έναν επενδυτή που επιμένει στην ποιοτική εικόνα των Βερσαλλιών. Τέλος, στον τομέα της φύσης και της πολιτιστικής κληρονομιάς, θα πρέπει επίσης να αναφέρουμε την εκδήλωση Esprit Jardin.
Πρώτον, είναι εύκολη η πρόσβαση. Δεύτερον, είναι μια ανάσα φρέσκου αέρα, μια γαλλική art de vivre. Το Παρίσι είναι μια υπέροχη πόλη, αλλά συχνά επικρίνεται για τη βρωμιά του. Εδώ, είναι λιγότερο γνωστό, αλλά είναι όμορφο, χαλαρωτικό και ευχάριστο.
Είναι αλήθεια ότι το Esprit Jardin είναι μια θαυμάσια εκδήλωση που προσελκύει όλο και περισσότερο κόσμο. Ανοίγει τη σεζόν των μεγάλων εκδηλώσεων για τους κήπους και πραγματοποιείται κάθε τελευταίο Σαββατοκύριακο του Απριλίου, στον λαχανόκηπο του βασιλιά, μπροστά από τον καθεδρικό ναό και σε ολόκληρη τη συνοικία Saint-Louis. Υπάρχουν πολλοί πάγκοι που πωλούν φυτά.
