André Santini, πολιτικό πρόσωπο της Hauts-de-Seine και δήμαρχος του Issy-les-Moulineaux από το 1980, έφυγε από τη ζωή τα ξημερώματα Δευτέρας σε ηλικία 85 ετών, σύμφωνα με το Le Parisien. Ο άνθρωπος που τον αποκαλούσαν «αδιαπραγμάτευτα», μόλις είχε επανεκλεγεί για εννεά θητεία τον Μάρτιο του 2026, παρότι η υγεία του ήταν εξαιρετικά εύθραυστη. Ο θάνατός του σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής για τον δήμο των 70.000 κατοίκων, που βρίσκεται πάνω στον ποταμό Ση down, λίγα λεπτά από το Παρίσι.
Γεννημένος στις 20 Οκτωβρίου 1940 στο Παρίσι, στο 14ο διαμέρισμα, με καταγωγή από την Κορσική, ο Αντρέ Σαντινί μεγάλωσε στο Κουρμπεβ και το 1977 μετακόμισε στο Ίσυ-λε-Μουλινό, ύστερα από την καθοδήγηση του Κάρλος Πασκούα. Αναπληρωτής δημάρχου Ραϊμόν Μενάν, ανέλαβε την ηγεσία της πόλης μετά τον θάνατό του το 1980 και δεν την άφησε ποτέ. Σχεδόν μισόν αιώνα αργότερα θα μεταμορφώσει κυριολεκτικά το Ίσι-λε-Μουλινό: αποκατάσταση βιομηχανικών λυμάτων κατά μήκος του Σείνης, ανάπτυξη ενός ψηφιακού-τεχνολογικού κόμβου που προσέλκυσε εταιρείες όπως η Capgemini, η Microsoft, η Orange ή η Warner Bros. Αυτή η τόλμη του του απέδωσε τον τίτλο του δημάρχου «οικοδόμος» και «οραματιστής», σε παράδοση μερικών μεγάλων τοπικών αιρετών της περιοχής του Ιλ ντε Φρανς.
Πέρα από το δημοτικό του απολογισμό, Αντρέ Σαντίνι έχει καθιερωθεί ως μια προσωπικότητα γεμάτη χρώματα στην εθνική πολιτική ζωή. Βουλευτής της 10ης περιφέρειας των Hauts-de-Seine για πάνω από 20 χρόνια, ο λαός της Τύπου τον χαρακτήριζε συχνά «τον πιο αστείον βουλευτή», εξαιτίας των λεκτικών του μονοπαθειών και των αστείων του που έγιναν θρύλοι στην αίθουσα των Τεσσάρων Κολώνων της Εθνοβουλής. Υπουργός υπό τον Ζακ Σιράκ από το 1986 μέχρι το 1988 (γραμματέας για τους επαναπατριζόμενους, στη συνέχεια αρμόδιος για την επικοινωνία), ενώ αργότερα ονομάστηκε υφυπουργός αρμόδιος για τη δημόσια διοίκηση υπό την κυβέρνηση Φιόν το 2007, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2009. Μεγάλος λάτρης των πούρων, ίδρυσε το 1991 το «Club des parlementaires amateurs de havane» και κατείχε την προεδρία για όλη του τη ζωή, αφιερώνοντας όπως ο ίδιος έλεγε έως και 1.000 ευρώ τον μήνα σε αυτό το πάθος.
Τον Μάρτιο του 2026, νοσηλευόμενος από τον Οκτώβριο του 2025 στο νοσοκομείο Κοραντέν-Σελτών ύστερα από πτώση και καρδιακά προβλήματα, ο Αντρέ Σαντίνι παρόλα αυτά κατεβαίνει στις δημοτικές εκλογές για μια ακόμη εννέατη θητεία. Φαίνονταν εξαιρετικά αδυνατισμένος στην μοναδική δημόσια εμφάνισή του, και κερδίζει τον δεύτερο γύρο με 47,9 % των ψήφων — μια πρώτη στην πορεία του στην αυτοδιοίκηση. Αυτή η τελευταία θητεία, κερδισμένη με μεγάλη μάχη, υπήρξε σύντομης διάρκειας. Η υγεία του επιδεινώθηκε ραγδαία τις επόμενες εβδομάδες, μέχρι τον θάνατό του τη Δευτέρα το πρωί.
Η συνολική εικόνα του δεν περιορίζεται μόνο στις αστικές του επιτυχίες. Ο Αντρέ Σαντινί καταδικάστηκε πολλές φορές για δημόσιες επιθέσεις κατά πολιτικών αντιπάλων. Εμπλεκόμενος στην υπόθεση Χάμον (δανεισμός κονδυλίων που σχετίζεται με μια συλλογή σύγχρονης τέχνης), τελικά είχε αθωωθεί σε δεύτερο βαθμό το 2018 μετά από δεκαπέντε χρόνια δικαστικής διαδικασίας. Πρό πρόσφατα, δύο καταγγελίες για σεξουαλική επίθεση και ηθική παρενόχληση, καθώς και μια καταγγελία για σεξιστική διαφήμιση, είχαν γίνει εναντίον του, οι διαδικασίες όμως συνεχιζόταν μέχρι τον θάνατό του.
Η πόλη του Issy-les-Moulineaux χάνει μαζί του έναν δήμαρχο που την είχε διαμορφώσει κατά το δικό του προφίλ: φιλόδοξος, μερικές φορές σκληρός, συχνά εντυπωσιακός. Μια σελίδα γυρίζει στα Hauts-de-Seine.
