Κλειστό για σχεδόν είκοσι χρόνια, το παρισινό παρεκκλήσιο που έχει χάσει τη ιερότητά του γίνεται τόπος ζωής.

Για περίπου είκοσι χρόνια οι πόρτες της παρέμεναν κλειστές. Κρυμμένη στο βάθος του κήπου Alban-Satragne, σε δυο βήματα από τον gare de l'Est, η εκκλησία Saint-Lazare βρίσκει σήμερα μια νέα πνοή. Απομυθοποιημένη από τη λατρεία από τη δεκαετία του 1960, αυτό το κτίριο του 19ου αιώνα, για πολύ καιρό ξεχασμένο από το ευρύ κοινό, ετοιμάζεται να γίνει πραγματικός χώρος ζωής αφιερωμένος στον πολιτισμό, στη ζωή της κοινότητας και στους κατοίκους της γειτονιάς. Μια νέα σελίδα ανοίγει για έναν από τους τελευταίους μάρτυρες της ιστορίας του παλιού περιβόλου Saint-Lazare.

Η ιστορία του παρεκκλησιού είναι αδιάσπαστα συνδεδεμένη με τον περίκλειστο χώρο Saint-Lazare. Με το πέρασμα των αιώνων, αυτό το ευρύ οικόπεδο έζησε πολλές ζωές: λεπροκομείο τον Μεσαίωνα, οίκος της Αδελφότητας της Αποστολής που ίδρυσε ο άγιος Βινσέντιος ντε Παύλ στα μέσα του 17ου αιώνα, και στη συνέχεια γυναικείες φυλακές από τον 19ο αιώνα. Σε αυτό το πλαίσιο χτίζεται το παρεκκλήσιο το 1834 από τον αρχιτέκτονα Λουί-Πιερ Μπαλταρντ, ειδικευμένο στην αρχιτεκτονική των φυλακών και πατέρα του Βίκτορ Μπαλταρντ, μελλοντικού σχεδιαστή των Χάλλες του Παρισιού.

Στην καρδιά της φυλακής-νοσοκομείου βρίσκεται και συνοδεύει επί δεκαετίες την καθημερινότητα των κρατουμένων. Η λιτή αρχιτεκτονική της αντικατοπτρίζει τη λειτουργία της από την αρχή. Το 1931 το κτίριο αναδιαμορφώθηκε από τον αρχιτεκτoνα Γκαστόν Λεφόλ, ο οποίος του έδωσε κυρίως την τούβλινη πρόσοψη, μια όψη που διακρίνεται μέχρι σήμερα. Αποϊεροποιήθηκε τη δεκαετία του 1960, και καταχωρίστηκε ως Ιστορικό Μνημείο το 2005.

• Διαβάστε επίσης
• Κορυφαίες προτάσεις για την εβδομάδα 20–26 Ιουλίου 2026 στο Παρίσι και στην Ίλ ντε Φρανς

Μετά από μακρά περίοδο κλεισίματος, η Πόλη του Παρισιού ξεκινά μια σημαντική εκστρατεία αποκατάστασης. Νικητής του Προϋπολογισμού συμμετοχής 2016, το έργο στηρίζεται από διάφορους τοπικούς συλλόγους γύρω από μια ισχυρή φιλοδοξία: να μετατρέψει αυτόν τον παλιό χώρο φυλάκισης σε ανοιχτό χώρο για όλους. Πολιτισμός, συναντήσεις, τοπική δημοκρατία, νεολαία, ισότητα και πρωτοβουλίες πολιτών πρέπει σταδιακά να βρουν τη θέση τους εκεί.

Ενώ συνεχίζονται οι εργασίες, ένα πρώτο άνοιγμα φέτος το καλοκαίρι δίνει ήδη τη δυνατότητα στους κατοίκους να επαναπροσδιορίσουν αυτήν τη δυσεύρετη κληρονομιά. Συναυλίες, εκθέσεις, διαλέξεις ή εργαστήρια που πλέον καταλαμβάνουν τον ναό συνοδεύονται από ένα πρόγραμμα δωρεάν εκδηλώσεων για να το ανακαλύψετε αμέσως εδώ![/visible]