Top Hat στο Théâtre du Châtelet: τάπ χορός, ρομαντισμός και το Broadway της παλιάς σχολής - φωτογραφίες & κριτικές

Από τις 15 Απριλίου έως τις 3 Μαΐου 2026, το Théâtre du Châtelet φιλοξενεί το Top Hat, το εμβληματικό μιούζικαλ τουIrving Berlin που βασίζεται στη διάσημη ταινία του 1935 με πρωταγωνιστές τον Fred Astaire και την Ginger Rogers. Για πρώτη φορά, ένας από τους πυλώνες του Great American Songbook εισέρχεται στο ρεπερτόριο του θεάτρου του Παρισιού, μαζί με τους Gershwin, Kern και Rodgers που έχουν ήδη αποθεωθεί στην ίδια σκηνή. Με τα νούμερα χορού με κλακέτες, τη λαμπρή μουσική και τον λαμπερό κόσμο του, το Top Hat ταξιδεύει το κοινό πίσω στη χρυσή εποχή του Broadway, με τις παρεξηγήσεις του έρωτα και τα εκθαμβωτικά μπαλέτα.

Στο Λονδίνο, ο Τζέρι Τράβερς, ένας χαρισματικός Αμερικανός χορευτής, ξυπνάει κατά λάθος τη γειτόνισσά του από τον κάτω όροφο κάνοντας εξάσκηση κλακέτας στο δωμάτιο του ξενοδοχείου της. Όταν ο Ντέιλ Τρέμοντ ανεβαίνει επάνω για να παραπονεθεί για το θόρυβο, είναι έρωτας με την πρώτη ματιά. Ακολουθεί μια σειρά από παρεξηγήσεις και οι χαρακτήρες καταλήγουν στη Βενετία για μια σειρά από συναισθηματικές περιπέτειες που είναι τόσο ανάλαφρες όσο και χορογραφημένες. Σχεδιασμένο στην παράδοση των κλασικών μιούζικαλ, το Top Hat εναλλάσσεται ανάμεσα σε σπινθηροβόλους διαλόγους, cult τραγούδια όπως το Cheek to Cheek και χορευτικά νούμερα σε στυλιζαρισμένα σκηνικά στο στυλ του χολιγουντιανού κινηματογράφου της δεκαετίας του 1930.

Αυτή η παραγωγή θα προσελκύσει τους οπαδούς των κλασικών μιούζικαλ, όσους νοσταλγούν τον κινηματογράφο της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ και το οικογενειακό κοινό που αναζητά κομψή και προσιτή ψυχαγωγία. Οι λάτρεις του χορού κλακέτας, των αμερικανικών προτύπων και των στυλιζαρισμένων ρομαντικών συμπάντων θα βρουν εδώ μια προσφορά πιστή στο πνεύμα του Μπρόντγουεϊ.

• Διαβάστε επίσης
• Οι καλές προτάσεις της εβδομάδας στο Παρίσι και στην Ίλ ντε Φρανς, από 20 έως 26 Απριλίου 2026

Με το Top Hat, το Théâtre du Châtelet γιορτάζει τη διαχρονική κομψότητα του αμερικανικού μιούζικαλ, με τον ζωηρό χορό κλακέτας, τον έγχρωμο ρομαντισμό και την αξέχαστη μουσική. Από τις 15 Απριλίου έως τις 3 Μαΐου 2026, αυτό το επανεξεταζόμενο κλασικό έργο προσφέρει μια χαρούμενη και εκλεπτυσμένη βύθιση στον κόσμο τουIrving Berlin, σε έναν φόρο τιμής στο Broadway που είναι τόσο θεαματικός όσο και νοσταλγικός.

Η γνώμη μας :

Κλέτσα γεμάτες ρυθμό, καπέλο στρόγγυλο στερεωμένο για μια βραδιά που τρέχει με μεγάλη ταχύτητα: Top Hat κάνει το Θέατρο du Châtelet να πάρει μπρος με ένα σάλτο από ζωντάνια που θυμίζει Broadway. Με το ανέβασμα της κουρτίνας - πρώτη σε παλμό χορός και γκράνι-μαύρη-ουρανοξύστη στο φόντο - ο τόνος τίθεται και δε θα μεταβληθεί για σχεδόν δύο ώρες και μισή.

Προσαρμοσμένο από τη θρυλική του 1935 ταινία του Mark Sandrich με τη Ginger Rogers και τον Fred Astaire, το θέαμα αυτό, υπογραφή Matthew White και Howard Jacques, προσθέτει περίπου δέκα τραγούδια του Irving Berlin χωρίς να χάνει τον λεπτό νήμα μιας ιστορίας γειτονιάς, γκάφες και μια έρωτα που παρεμποδίζεται μέχρι τη Βενετία. Η ιστορία παραμένει ελαφριά, σχεδόν προθετικό σημείο, αλλά μεταφέρεται από μια πραγματική σκηνική ζωτικότητα που αφήνει χώρο στις κομβικές ερμηνείες και τα χορευτικά.

Πρώτη στάση στο Λονδίνο: η Nicole-Lily Baisden (Dale, μαγνητική) και ο Philip Attmore (Jerry), ένα αρμονικό και κομψό ντουέτο, καταφέρνουν άριστα το τρίπτυχο μουσική-χορός-κλέττσες. Μετά, Βενετία, όπου το παιχνίδι απογειώνεται: ο ρυθμός κωμικού χτυπάει κόκκινο, οι δεύτεροι ρόλοι κλέβουν την παράσταση - ειδική μνεία στο ζευγάρι Madge–Horace, αξεπέραστα στους λεκτικούς καβγάδες, στον ιταλό ενδυματολογικό σχεδιαστή τραβηγμένο καρικατούρα Beddini, ο τέλειος κίβδηλος τύπος του latin lover με χιούμορ, και στον μεγαλοχτυπητή υπηρέτρια Bates, απολαυστικά πικάντικος.

Το σύνολο, διευθυνόμενο από τη Kathleen Marshall, στηρίζεται σε ένα σκηνικό Art déco περιστρεφόμενο - η μεγάλη είσοδος, το δωμάτιο ενός ξενοδοχείου, χώροι που γλιστρούν και ξανασχηματίζονται καθώς προχωρά η ιστορία - και σε κοστούμια εντυπωσιακά που πετάνε με τον ρυθμό της ενορχήστρωσης του διευθυντή ορχής Chris Walker. Η ενέργεια είναι συνεχής, πολύ "Broadway σε όλο της το εύρος", διατηρημένη από ένα εξαιρετικά ευέλικτο πλήρωμα.

Μικρή πρακτική παρατήρηση: για τους θεατές που δεν μιλούν αγγλικά, οι υπότιτλοι, μερικές φορές τοποθετημένοι ανορθολογικά (χαμηλά ή ψηλά ανάλογα τις θέσεις), γίνονται κάποιες στιγμές δύσκολο να ακολουθηθούν, πράγμα που μπορεί να δυσκολέψει την κατανόηση. Αλλά στη σκηνή, το γέλιο και η μαγεία παραμένουν απόλυτα ευανάγνωστα.

Αυτή η σελίδα μπορεί να περιέχει στοιχεία με την υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης, περισσότερες πληροφορίες εδώ.