Μία δυναμική επιστροφή μετά από εννέα χρόνια απουσίας στην Ευρώπη! Εννέα χρόνια που οι οπαδοί του System of a Down δεν έχαναν ποτέ την ελπίδα να δουν ένα μέλλον το αγαπημένο τους γκρουπ ζωντανά στην Ευρώπη. Τελικά, στις Stade de France, στα βόρεια προάστια του Παρισιού, οι Serj Tankian, Daron Malakian, Shavo Odadjian και John Dolmayan αποφάσισαν να ριξουν ξανά ρίζες στο πλαίσιο της νέας τους ευρωπαϊκής περιοδείας. Μια πρώτη για αυτήν τη διάσημη μπάντα του εναλλακτικού μέταλ που μέχρι σήμερα δεν είχε ποτέ παίξει σε αυτό το μυθικό στάδιο της Seine-Saint-Denis.
Αυτήν την Πέμπτη 2 Ιουλίου 2026, για το πρώτο από τα δύο σόου των Αμερικανών στην πρωτεύουσα, στο χώρο της περιοχής του Παρισιού, οι θεατές βρίσκονταν ήδη σε κοντινό επίπεδο ετοιμότητας. Από το 2001 и το παγκόσμιο χτύπημα του δεύτερου άλμπουμ, Toxicity, οι οπαδοί έχουν μεγαλώσει και ωριμάσει. Ομως ο ενθουσιασμός και η ανυπομονησία για τη ζωντανή επιστροφή αυτού του κορυφαίου συγκροτήματος στην πόλη παραμένουν έκδηλα. Τα μπλουζάκια με το SOAD φαίνεται πως καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος των κερκίδων και της ζώνης του pit την συγκεκριμένη βραδιά.
Αλλά πριν από τα headbanger και τα pogo στα τραγούδια των System of a Down, το κοινό του Stade de France απόλαυσε δύο ανοίγματα εξαιρετικά, ας πούμε, με την έναρξη να ανήκει στους Acid Bath. Σχετικά άγνωστοι στους νεότερους, οι Acid Bath επανασυστάθηκαν πρόσφατα, καθώς το αμερικανικό sludge συγκρότημα είχε κλείσει την καριέρα του το 1997 ύστερα από τον θάνατο του μπασίστα Audie Pitre σε τροχαίο. Φέτος επιστρέφουν δυνατά στη σκηνή, κυρίως στο Hellfest, αλλά και ως ανοίγματα για τους SOAD.
Δεν ήταν εύκολο το ξεκίνημα της βραδιάς, αλλά το πενταμελές από τη Λουιζιάνα τα κατάφερε εξαιρετικά. Μετά από μια εισαγωγή στο εμβληματικό "Black Sabbath" της Black Sabbath, που δόθηκε στις 18:30, Acid Bath ερμήνευσε πέντε από τα παλιά του κομμάτια, ανάμεσα στα οποία τα εξαιρετικά "Tranquilized" και "Bleed Me an Ocean". Η μοναδική φωνή του τραγουδιστή Dax Riggs μας παγώνει, ενώ οι ήχοι που συνδυάζουν doom metal, blues και gothic rock μας μαγεύουν γρήγορα. Είναι σαφές ότι αυτό το αμερικανικό πενταμελές σχήμα έκανε καλά που επανενώθηκε και επέστρεψε στη σκηνή 27 χρόνια μετά τη διάλυσή του.
Άλλη διάθεση, άλλη μπάντα με τους Queens of the Stone Age. Το αμερικανικό συγκρότημα, υπό την καθοδήγηση του χαρισματικού Josh Homme, εμφανίζεται στη σκηνή του Stade de France στις 19:30 για ένα σετ μίας ώρας αψεγάδιαστο, ρυθμισμένο με μερικούς από τους μεγαλύτερους του ύμνους. "Little Sister", "Go With the Flow", "Sick, Sick, Sick", μα και "No One Knows", που συμμετείχε σε μαζικό τραγούδι από πολύ μεγάλο μέρος του κοινού, ή ακόμα "Run, Pig, Run" το οποίο το γκρουπ δεν είχε παίξει ζωντανά από το 2008... Δίνοντας αφορμή στα πρώτα circle pits της βραδιάς, QOTSA αδιαμφισβήτητα μάγεψαν τα μάτια και τα αυτιά του κοινού του Stade de France, και εμάς μαζί!
Βρισκόμαστε πλέον σε λίγα λεπτά από την έναρξη της συναυλίας των System of a Down και οι θεατές ανεβάζουν σταδιακά την ένταση με ένα εναλλαγή από ομαδικές φωνές. Στην μπροστινή ζώνη, ένας οπαδός μεταμφιεσμένος σε «Πού είναι ο Τσάρλι;» σκαρφαλώνει στους ώμους του φίλου του και ακονίζει ένα γιγάντιο χειροκρότημα! Κάποια αρμενικά σημαία - αναφορά στις ρίζες των μελών του γκρουπ - κυματίζουν και αυτά στον αέρα. Στις 21:10, τα φώτα σβήνουν τελικά και το αμερικανικό δίδυμο βγαίνει στη σκηνή με βροντερό χειροκρότημα.
Ξεκινάμε με τον τίτλο "X", από το άλμπουμ "Toxicity", που οι SOAD αποφασίζουν να ανοίξουν έτσι τη συναυλία. Με καπέλο στο κεφάλι και γυαλιά ηλίου στερεωμένα στη μύτη, Daron Malakian δεν αργεί να αφήσει να ξεσπάσει ένα κάλεσμα κάθαρσης. Γίνεται αμέσως εμφανές ότι ο πολυοργανίστής και Αρμενοαμερικανός τραγουδιστής βρίσκεται σε εξαιρετική φόρμα, όπως και οι συνταξιδιώτες του Serj Tankian, Shavo Odadjian και John Dolmayan. Οι SOAD δεν χάνουν χρόνο και συνεχίζουν με το ορμητικό "Prison Song", που προκαλεί επανειλημμένα pogo σε όρθιο κοινο. Ακολουθούν στη συνέχεια οι δυνατοί Violent Pornography και Mr. Jack, όπου συναντάμε τον Serj Tankian πίσω από τα πλήκτρα και μετά με μια κιθάρα στα χέρια.
Όλοι ντυμένοι στα μαύρα, εκτός από τον Shavo Odadjian που εκείνο το βράδυ φοράει μακριές κίτρινες κάλτσες, τα μέλη του SOAD φαίνονται ευχαριστημένα που επιστρέφουν στο Παρίσι μετά τόσα χρόνια. Πολλές φορές μάλιστα θα πετύχουμε τον Serj Tankian να χαμογελάει διακριτικά. Οι φανς από την άλλη είναι υπερενθουσιασμένοι καθώς το σετ μόλις άρχισε. Στη μάζα, παπούτσια και φανελάκια πετιούνται πάνω από ορισμένα κεφάλια. Στο κάτω μέρος των εξέδρων οι θεατές μένουν πάντα όρθιοι. Τα πόδια, τα πέλματα και οι κεφαλές χοροπηδούν μανιωδώς, ακολουθώντας τους ρυθμούς της κιθάρας και τα beats της τρεμάμενης μπάστας.
Η ατμόσφαιρα ανέβηκε κι άλλο με το «I-E-A-I-A-I-O». Το κοινό βράζει και χτυπά παλμούς στον ρυθμό των στίχων που αποδίδει με στυλ ο Serj Tankian. Ακολουθεί το τραγούδι «Soldier Side - Intro». «Καλώς ήρθατε στην πλευρά του στρατιώτη, όπου δεν υπάρχει κανείς εδώ παρά εγώ. Όλοι μεγαλώνουν για να πεθάνουν, δεν υπάρχει κανείς εδώ παρά εγώ», σαλπίζει ο Daron Malakian. Το κουαρτέτο συνεχίζει δυνατά με το γνωστό «B.Y.O.B.» και τα οργισμένα ριφφς του. Το κοινό πηδάει και φωνάζει, ενώ φράσεις προβάλλονται σε τέσσερις εξαιρετικά λεπτές και μακριές κινητές οθόνες, κρεμασμένες στη σκηνή. «Χωρίς κάλυψη, χωρίς καταφύγιο, χωρίς μέλλον», διαβάζεται.
Για το υπόλοιπο πρόγραμμα, η ένταση δεν υποχωρεί και τα τραγούδια διαδέχονται το ένα το άλλο με την ίδια ορμή και τον ίδιο ενθουσιασμό: Soil, Deer Dance, Radio/Video ή ακόμα Bubbles με τους πολυεπίπεδους ρυθμούς του, το αναμφίβληπτο Hypnotize καθώς και το ακαταμάχητο Needles.
Serj Tankian δεν είναι τύπος που χοροπηδά συνεχώς ή τρέχει από τη μια άκρη στη σκηνή στην άλλη. Όχι. Μαζεμένος, ο ηγέτης των SOAD προτιμά από καιρού εις όρον να κλείνει τα μάτια και να χτυπά τον ρυθμό με το αριστερό του χέρι. Η δύναμή του είναι η φωνή του. Την εορταστική βραδιά αυτής της Πέμπτης μας προσφέρει μια εντυπωσιακή επίδειξη των δυνατοτήτων του ως τραγουδιστής. Δεν υπάρχει τίποτα να αμφισβητήσουμε! Από την πλευρά τους, Shavo Odadjian κερδίζει γκριμάτσες και μικρά βήματα, ενώ ο Daron Malakian φαίνεται ασταμάτητος και προσφέρει μια απίθανη ερμηνεία. Πραγματικές σκηνικές θηρία, αυτοί οι δύο κάνουν πραγματικά ένα δυνατό δίδυμο και η ενέργειά τους είναι εξαιρετικά μεταδοτική. Στην κερκίδα, αρκετά circle pits διαμορφώνονται ταυτόχρονα, ενώ ένας θεατής βγάζει καπνογόνο, προκαλώντας γενική έκπληξη.
Η βραδιά γέρνει ακόμα πιο έντονα προς την ευφορία καθώς ακούγονται οι πρώτες νότες από τον παγκόσμιο χιτ "Chop Suey!", ακολουθεί το "Lonely Day". Δεν αποτελεί έκπληξη ότι τα κινητά τηλέφωνα λαμπυρίζουν στον χώρο του Ιλ ντε-φρανς κατά τη διάρκεια αυτού του κομματιού, που είναι λιγότερο εκρηκτικό από τα προηγούμενα, αλλά εξίσου απολαυστικό.
Τα σώματα φαίνονται κουρασμένα, αλλά η βραδιά δεν έχει τελειώσει ακόμη. Το κοινό παραληρεί με το «Lost in Hollywood», και τα χέρια υψωμένα κουνιούνται δεξιά-αριστερά. Το γκρουπ παίρνει στη συνέχεια λίγο χρόνο να πάρει ανάσα, αξιοποιώντας αυτή τη στιγμή για να θαυμάσει αυτό το πλήθος στο μεγαλύτερο στάδιο της Γαλλίας. Ο φαν ντυμένος ως «Πού είναι ο Τσάρλι;» επιστρέφει μάλιστα στους ώμους του συνεταίρου του. Shavo Odadjian το παρατηρεί και κάνει ένα σινιάλο με φωτογραφική μηχανή. System of a Down αποθεώνονται για αρκετή ώρα. Το γκρουπ φαίνεται να το πιστεύει με δυσκολία.
System of a Down, που από πάντα προωθούν την πασιφιστική στάση και φυσούν αντί για πολέμους, αξιοποιούν επίσης αυτή τη βραδιά για να αφιερώσουν ένα τραγούδι στον λαό της Γάζας, στους διαδηλωτές στο Ιράν και στους Λιβανέζους. Η μπάντα αποφασίζει στη συνέχεια να συνεχίσει με "Aerials", ένα από τα κομμάτια‑σταθμούς που οι φαν είχαν μεγάλες προσδοκίες να ακούσουν σε αυτήν την περιοδεία. Στην κεντρική οθόνη προβάλλονται εικόνες ακροβατών σε μια εντυπωσιακή χορογραφία επί σκηνής.
Ντάρον Μαλακιαάν και Σερζ Τάνκιάν μας χαρίζουν ένα πολύ όμορφο στιγμιότυπο στο τραγούδι "Roulette". Ο δεύτερος φτάνει μάλιστα να φιλήσει το κεφάλι του πρώτου, μπροστά στα συγκινημένα βλέμματα του κοινού. Δεκάδες χρόνια μετά, το System of a Down φαίνεται πιο ενωμένο από ποτέ. Απόψε το βράδυ, το συγκρότημα ξεκάθαρα έδειξε την καλή τους χημεία και τη χαρά που επιστρέφουν να παίζουν στην Ευρώπη.
Αλλά δεν έχει τελειώσει. SOAD έχουν κι άλλες δυνάμεις κάτω από το πόδι τους και το κοινό το ίδιο. Απόδειξη το τραγούδι "Toxicity" που φέτος κλείνει 25 χρόνια και έχει δώσει το όνομα στο πιο διάσημο άλμπουμ της μπάντας. Δεν αποτελεί έκπληξη ότι τα τηλέφωνα υψώνονται μαζικά και οι φανς έχουν στήσει ένα μεγάλο πάρτι στην αρένα! Εκμεταλλευόμενοι αυτή την έξαρση, οι ίδιοι οι μουσικοί φέρνουν στη σκηνή την κόρη του ντράμερ, που γιορτάζει τα γενέθλιά της. Ούτε καν δεύτερη σκέψη, το κοινό δεν χάνει την ευκαιρία και της τραγουδά συντονισμένα ένα "Happy Birthday".
Επιστροφή στη μουσική και με το "Sugar" οι System of a Down αποφασίζουν να κλείσουν με στυλ ένα set μήκους περίπου 1 ώρας και 45 λεπτών. Θα θέλαμε φυσικά να ακούσουμε κι άλλα μετά από τόσα χρόνια απουσίας. Αλλά φαίνονται ευχαριστημένοι: τα τέσσερα μέλη της SOAD αγκαλιάζονται ο ένας τον άλλο πριν χαιρετήσουν το κοινό και ρίχνουν τις μπαγκέτες τους στον χώρο της ακτής/φλέξ.
Ενώ το Στάδιο ντε Φρανς φιλοξένησε τις τελευταίες εβδομάδες εντυπωσιακές σκηνικές παρουσίες, όπως εκείνη του Ντέιβιντ Γουέτα, System of a Down επέλεξε την απλότητα. Ούτε υπερμεγέθη σκηνή για αυτήν την περιοδεία, ούτε καν πυροτεχνήματα, αλλά μόνο μια τεράστια οθόνη πίσω από τη σκηνή και εξαιρετικά φινιρισμένες lights. Ωστόσο, αλήθεια είναι ότι System of a Down δεν χρειάζεται τεχνητά μέσα για να λάμψει. Τα τραγούδια τους, οι αξεπέραστοι ριφφς και οι δυνατές φωνές του Serj Tankian και του Daron Malakian αρκούν για να μας κάνουν να συγκλονιστούμε και να ταξιδέψουμε. Γιατί, ναι, System of a Down κατάφερε τον στόχο του: να μας γυρίσει πίσω στον χρόνο και να ζωντανέψει την παλιά μας νιότη. Εκείνη η περίοδος της ανέμελης ηλικίας που απολαύσαμε αυτήν την Πέμπτη βράδυ, χάρη αποκλειστικά στη δύναμη της μουσικής!
Θέση
Stade de France
stade de france
93200 Saint Denis
Σχεδιαστής διαδρομής
