Έχουν περάσει ήδη περισσότερα από 30 χρόνια από τότε που η παρέα από το Bakersfield μάς συναρπάζει. Ένα από τα κορυφαία συγκροτήματα της σκηνής του nu metal, οι Korn εμφανίστηκαν στη μουσική σκηνή το 1994 με ένα ιδιαίτερα ξεχωριστό ομώνυμο ντεμπούτο άλμπουμ. Τότε, οι metalheads ανακάλυψαν έναν ήχο διαφορετικό από οτιδήποτε είχαν ακούσει ως τότε, που συνδύαζε την επιθετικότητα του metal, το βάρος του grunge και το groove του hip-hop και του funk. Ξεχωριστή είναι και η τόσο ιδιαίτερη φωνή του χαρισματικού frontman τους, του Jonathan Davis.
Πάνω από 30 χρόνια μετά τη δημιουργία τους στην Καλιφόρνια, οι Korn εξακολουθούν να βρίσκονται στο προσκήνιο. Αυτό το φθινόπωρο, το αμερικανικό συγκρότημα περιοδεύει στη Βρετανία και την Ευρώπη, εν αναμονή ενός νέου άλμπουμ.
Όπως ήταν αναμενόμενο, η αίθουσα του Paris Bercy ήταν ασφυκτικά γεμάτη την Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2026. Στους διαδρόμους του παρισινού χώρου, νέοι και μεγαλύτεροι φορούν με περηφάνια μπλουζάκια με το έμβλημα του συγκροτήματος.
Πριν βγουν στη σκηνή ο Jonathan Davis και οι υπόλοιποι, το κοινό στο Paris Bercy είχε την ευκαιρία να ζεσταθεί χάρη σε δύο συγκροτήματα που άνοιξαν τη συναυλία. Δυστυχώς, φτάνουμε πολύ αργά για να ακούσουμε το αμερικανικό ντουέτο Youth Code, ανακαλύπτουμε όμως την αστείρευτη και μεταδοτική ενέργεια των Βρετανών Architects σε ένα σετ διάρκειας 45 λεπτών. Ένα ιδανικό ορεκτικό για να ξεκινήσει η βραδιά.
Γύρω στις 21:35, τα φώτα της αίθουσας σβήνουν. Ακολουθεί αντίστροφη μέτρηση 10 δευτερολέπτων. Οι σκιές των μελών των Korn διαγράφονται πάνω σε ένα λευκό πανί, που κρύβει τη σκηνή και έχει τοποθετηθεί κατά την αλλαγή σκηνικού. Όταν επιτέλους αρχίζει να πέφτει, οι θαυμαστές ξεσπούν σε κραυγές. Χωρίς δεύτερη σκέψη, ο Jonathan Davis και οι συνεργάτες του ξεκινούν δυναμικά με το κομμάτι «It’s On!», από το εξαιρετικό άλμπουμ «Follow The Leader».
Για αυτή τη νέα περιοδεία, δεν υπάρχει ούτε μνημειακό σκηνικό, όπως προτείνουν ορισμένοι καλλιτέχνες, ούτε πυροτεχνήματα. Οι Korn προτιμούν να επενδύσουν σε πολλά φώτα και εξαιρετικά προσεγμένα βίντεο, με χαρακτηριστικό παράδειγμα μια αναρτημένη και μηχανοκίνητη επιφάνεια LED, που κινείται κατά τη διάρκεια του σόου. Το « The Nubian Queen », η εμβληματική βάση μικροφώνου του Jonathan Davis, που σχεδιάστηκε το 2001 από τον Ελβετό καλλιτέχνη H.R. Giger, γνωστό και ως δημιουργό του Alien, βρίσκεται φυσικά στη σκηνή.
Ο Jonathan Davis, φορώντας για την περίσταση μια μαύρη δερμάτινη φούστα κιλτ, συνεχίζει με το « Here To Stay », και ακολουθεί το « Reward the Scars », ένα πρόσφατο κομμάτι που γράφτηκε για το βιντεοπαιχνίδι "Diablo IV". Η ατμόσφαιρα ανεβαίνει στη συνέχεια ένα επίπεδο, όταν ηχούν οι πρώτες νότες του δυναμικού « Got the Life ». Μετά το συναρπαστικό « Rotting in Vain », ο τραγουδιστής παίρνει τον λόγο για να υπενθυμίσει ότι συμπληρώνονται 30 χρόνια από την κυκλοφορία του "Life Is Peachy", που κυκλοφόρησε ακριβώς στις 15 Οκτωβρίου 1996. Ο Jonathan Davis θέλει επίσης να ευχαριστήσει τους θαυμαστές του για την αδιάλειπτη αφοσίωσή τους όλα αυτά τα χρόνια. Όπως ήταν αναμενόμενο, θερμά χειροκροτήματα αντηχούν τότε στην αίθουσα του Παρισιού. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, οι Korn ρίχνουν στη σκηνή το κομμάτι « Twist », όπου απολαμβάνουμε ξανά τα γρυλίσματα, γεμάτα κάθαρση, του frontman τους.
Ο Jonathan Davis δεν είναι από αυτούς που μένουν ακίνητοι πίσω από τη βάση του μικροφώνου του· προτιμά να πηγαίνει από τη μία πλευρά της σκηνής στην άλλη και να κάνει κινήσεις που αποδίδουν την ένταση των συναισθημάτων και των τραυμάτων που εκφράζει μέσα από τη μουσική του. Ο Jonathan Davis πιάνεται επίσης επανειλημμένα από τη βάση του μικροφώνου του, φτάνοντας μάλιστα να διπλώνεται στα δύο, όπως στα «Here to Stay» και «Blind».
Αν ο Jonahan Davis τραβά πάνω του όλα τα βλέμματα με την αδιαμφισβήτητη σκηνική του παρουσία, τα υπόλοιπα μέλη των Korn κάθε άλλο παρά περνούν απαρατήρητα. Το αντίθετο, μάλιστα. Ενώ ο ντράμερ Ray Luzier διασκεδάζει πετώντας τις μπαγκέτες του στον αέρα, ο μπασίστας Roberto "Ra" Díaz εντυπωσιάζει με το κοφτό και επιθετικό παίξιμό του. Όσο για τον Brian Welch, γνωστό και ως "Head", και τον James Shaffer, γνωστό και ως "Munky", τους θρυλικούς κιθαρίστες που κρύβουν τα πρόσωπά τους πίσω από επιβλητικά μακριά dreadlocks, κι αυτοί δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό.
Δυστυχώς, για τους θεατές που βρίσκονταν στο βάθος της αίθουσας, δεν υπήρχε αναμετάδοση της σκηνής σε οθόνες. Προβάλλονταν όμως σκοτεινές εικόνες, συχνά σχετικές με τον θάνατο. Χρειάζεται να θυμίσουμε ότι ο Jonathan Davis είχε εργαστεί σε νεκροτομείο προτού ασχοληθεί με τη μουσική; Με τους φωτισμούς και τα βίντεο, δουλεμένα με σχολαστική προσοχή, οι Korn επιμελούνται την αισθητική του σόου τους χωρίς, ωστόσο, να αλλοιώνουν την ίδια την ουσία της ζωντανής εμφάνισης: να προκαλεί συναισθήματα.
Αυτό το βράδυ της Παρασκευής στο Bercy, το κοινό είναι ιδιαίτερα εκστασιασμένο. Στις κερκίδες όπου βρισκόμαστε, οι θεατές είναι όρθιοι και τα σώματά τους κινούνται ξέφρενα. Στην πλατεία, οι θαυμαστές είναι ενθουσιασμένοι και απολαμβάνουν κάθε τραγούδι. Κάποια χάρτινα ποτήρια πετούν στον αέρα, ενώ αρκετοί θαυμαστές κάνουν stage diving και pogo. Καθώς προχωρά το σετ, σχηματίζονται και circle pits.
Το μουσικό ταξίδι συνεχίζεται με μια καταιγίδα από δυνατά κομμάτια, όπως τα « A.D.I.D.A.S. », « Shoots and Ladders », με την αχώριστη γκάιντα του Jonathan να ανοίγει το κομμάτι, « Coming Undone », « Make Me Bad », καθώς και τα « Chi » και « Kill You », που το συγκρότημα είχε να παίξει εδώ και αρκετές περιοδείες. Εμφανώς συγκινημένος από την ενέργεια που εξέπεμπε το κοινό, ο Jonathan Davis απευθύνει ένα «ευχαριστώ» στους παρευρισκόμενους στη γλώσσα του Μολιέρου, προτού υψώσει τα μεσαία δάχτυλα για να προαναγγείλει το δυνατό και εκρηκτικό « Y'All Want a Single ».
Είναι περίπου 22:42 όταν οι Korn αποχωρούν από τη σκηνή. Όμως επιστρέφουν για ένα encore που αναμφισβήτητα ανεβάζει τη διάθεση. Για το φινάλε, το συγκρότημα από την Καλιφόρνια ερμηνεύει με πάθος τέσσερα εμβληματικά κομμάτια από τη δισκογραφία του: « Falling Away From Me » (1999), « Blind » (1994), « Twisted Transistor » (2005), αλλά και « Freak on a Leash » (1998).
Τελικά, οι Korn μάς χάρισαν ένα δυναμικό και συναρπαστικό ταξίδι στο παρελθόν, με λυτρωτικά κομμάτια και όμορφες αναμνήσεις, σε ένα σετ διάρκειας περίπου μιάμισης ώρας. Πολύ σύντομο για τα γούστα μας. Θα θέλαμε να παραταθεί η συναυλία κατά μερικές δεκάδες λεπτά, ώστε να ακούσουμε κι άλλα από τα κομμάτια-σταθμούς του συγκροτήματος, όπως τα « Somebody Someone », « No Place to Hide » και « Need To ». Όπως συμβαίνει, όμως, σε κάθε συναυλία, η λίστα τραγουδιών αφήνει κάποιους ευχαριστημένους, αλλά και κάποιους απογοητευμένους. Ένα είναι σίγουρο: οι Korn έκαναν το κοινό στο Παρίσι Μπερσί να ιδρώσει για τα καλά το βράδυ της Παρασκευής και του πρόσφεραν μια ιδιαίτερα αναζωογονητική μουσική ανάπαυλα, με ένα άψογα εκτελεσμένο και απολαυστικό σόου.
It's On!
Here to Stay
Reward the Scars
Got The Life
Rotting in Vain
Twist
Chi
Kill You
A.D.I.D.A.S.
Shoots and Ladders
Coming Undone
Did My Time
Make Me Bad
Y'All Want a Single
Ανκόρ :
Falling Away From Me
Blind
Twisted Transistor
Freak On A Leash
Θέση
Accor Arena
8 Boulevard de Bercy
75012 Paris 12
Σχεδιαστής διαδρομής
Προσιτότητα
Πρόσβαση
Σταθμός μετρό γραμμή 6 ή 14 "Bercy"
