Ημερολόγιο της 16ης Οκτωβρίου στο Παρίσι: η τελετή αγιασμού της Βασιλικής Sacré-Cœur στο Μονμάρτ.

Την Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 1919, ο ναός του Sacré-Cœur de Montmartre εγκαινιάζεται από τον καρδινάλιο Αμετ, αρχιεπίσκοπο Παρισιού, υπό την προεδρία του καρδιναλίου Βικό, legatus pontificalis, και ανεβαίνει στον τίτλο της βασιλικής. Η κατασκευή του ιερού κτίσματος, που χτίζεται στα υψώματα του λόφου Μονμαρτρή, θα ολοκληρωθεί μόλις το 1923.

Από αρχαιοτάτων χρόνων, ο λόφος Montmartre θεωρείται από τους λαούς τόπος λατρείας, από τους υποθετικά πρώτους γαλαϊκούς τελετουργικούς μέχρι την οικοδόμηση της εκκλησίας Saint-Pierre τον 12ο αιώνα, μέρος της βασιλικής μονής του Μονμαρτρώ, και περνώντας από τη σφαγή του Αγίου Διονυσίου τον 3ο αιώνα και τους γαλλορωμαϊκούς ναούς που ύψωσαν προς δόξα του Ερμή και του Άρη. Για την ιστορία, το όνομα της κορυφογραμμής "Montmartre" προέρχεται από το Mons Martis ("όρος του Άρη"), το οποίο επαναπροσδιορίστηκε με το πέρασμα των χρόνων σε Mons Martyrum ("όρος των Μαρτύρων") και τελικά Mont de Martre (martre σημαίνει "μάρτυρας" στην παλιά γαλλική γλώσσα).

Τη 4 Σεπτεμβρίου 1870, ημέρα προκήρυξης της Τρίτης Δημοκρατίας, καθώς η Γαλλία βρίσκεται υπό κατοχή από τις Πρωσικές στρατιές και το Παρίσι ετοιμάζεται να πολιορκηθεί μέσα σε μια ημέρα, αρκετοί κληρικοί προτείνουν να υψωθεί στο κέντρο της πρωτεύουσας ένας ναός αφιερωμένος στη λατρεία του Ιησού Χριστού προκειμένου να εξιλεωθούν οι αμαρτίες της Γαλλίας και να τελειώσει αυτό που θεωρούν θεϊκή τιμωρία ως απάντηση σε έναν αιώνα παρακμής που ξεκίνησε με τη Επανάσταση του 1789.

Η ιδέα, που προωθεί ο φιλάνθρωπος Αλέξανδρος Λεγκεντίλ, αντηχεί σε εθνικό επίπεδο, και μαζί με τον αδελφό της συζύγου του, τον ζωγράφο και εξέχον Παριζιάνου Ουμπέρ ντε Φλερύ, ο Αλέξανδρος Λεγκεντίλ ξεκινά τις ενέργειες για την υλοποίηση αυτού του ναού προς δόξα του Χριστού. Μαζί οι δύο ευγενείς απευθύνονται στην Εθνική Συνέλευση, στα τέλη του 1872, ώστε η εκκλησία να αναγνωριστεί ως δημόσια ωφέλεια, προκειμένου να εξασφαλιστούν τα απαραίτητα οικόπεδα, ακίνητα που ανήκουν στον δήμο και σε πολλούς ιδιώτες.

Σε μεγάλο βαθμό βασιλόφιλοι, συντηρητικοί και καθολικοί, η Εθνική Συνέλευση, που εκλέχθηκε τον Φεβρουάριο του 1871, ψηφίζει κατά πλειοψηφία τον νόμο υπέρ του δημοσίου συμφέροντος στις 24 Ιουλίου 1873. Για πολλούς, η απόφαση αυτή ελήφθη προκειμένου να εξιλεωθούν τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια της Κομμούνας του Παρισιού και έτσι να εγκαθιδρύσει το νέο "ηθικό τάγμα" ενός καθολικής Γαλλίας που προωθούν οι συντηρητικοί.

Πράγματι, ο λόφος της Μονμάρτρης θεωρείται το σημείο εκκίνησης της λαϊκής εξέγερσης της Κομμούνας, από τον Μάρτιο έως τον Μάιο του 1871, με την περιβόητη υπόθεση με τα κανόνια. Ακόμη και σήμερα, πολλοί Παριζιάνοι θεωρούν ότι ο Ιερός Καθεδρικός Ναός της Αγίας Καρδιάς χτίστηκε πάνω στο αίμα των Κομμουνάρων. Ο Ίβερ Φλερύ, ο ίδιος, δήλωσε κατά τη τοποθέτηση της πρώτης πέτρας του ναού : «Εδώ ακριβώς άρχισε η Κομμούνα, εκεί όπου δολοφονήθηκαν οι στρατηγοί Κλément-Τόμας και Lecomte, υψώνεται ο ναός της Αγίας Καρδιάς! Θυμόμαστε εκείνο τον λόφο γεμάτο κανόνια, διασχισμένο από μεθυσμένους αλήτες, κατοικημένο από έναν πληθυσμό που φαινόταν εχθρικός προς κάθε θρησκευτική ιδέα και όπου το μίσος κατά της Εκκλησίας φαινόταν να διεγείρεται κυρίως.»

Ο νόμος της 24ης Ιουλίου 1873 δίνει τη δυνατότητα στον μητροπολίτη Γιουμπέρ, αρχιεπίσκοπο Παρισιού να αγοράσει γη στην ορεινή ζώνη του Μονμαρτάρ με διαδικασία απαλλοτρίωσης, εφόσον χρειαστεί. Μέχρι τότε, τα ακίνητα πίσω από τον ναό Άγιος Πέτρος φιλοξενούσαν γκινγκουέτ, μικρούς κήπους και ένα πανηγύρι. Την ίδια χρονιά οργανώθηκε διαγωνισμός από την Επιτροπή της Œuvre du Vœu National και από τον αρχιεπίσκοπο Παρισιού προκειμένου να επιλεγεί ο αρχιτέκτονας του έργου.

Πολλά στοιχεία επιβάλλονται στους υποψηφίους: ο τόπος, ο λόφος του Μονμάρτ, ο προϋπολογισμός που περιορίζεται στα 7 εκατομμύρια φράγκα, η ανέγερση μίας κρύπτης καθώς και η παρουσία μίας μοναδικής γλυπτικής του Sacré-Cœur, ορατής από μακριά και τοποθετημένη έξω από το κτίριο. Είναι ο αρχιτέκτονας Paul Abadie που κερδίζει τον διαγωνισμό ανάμεσα σε 77 άλλες προτάσεις, ορισμένες από προσωπικότητες της αρχιτεκτονικής και με Μεγάλα Βραβεία της Ρώμης. Ο Abadie οραματίζεται μια ρωμανο-βυζαντινή βασιλική με όλα τα στοιχεια παρουσίας, θόλο, καμπαναριά και καμπανιλέ, προκειμένου να ξεχωρίσει από το νεο-μπαρόκ στυλ που κυριαρχούσε τότε.

• Διαβάστε επίσης
• Το ξέρατε; 3 ασυνήθιστα γεγονότα για το Sacré-Cœur
• Sacré-Cœur de Paris, η βασιλική που πρέπει να δείτε στην κορυφή του λόφου της Μονμάρτης
• Οι ομορφότερες εκκλησίες του Παρισιού που αξίζει να ανακαλύψετε καθώς περιπλανιέστε.

Ονορέ Νταουμέ διαδέχεται τον Πολ Αμπάντι μετά τον θάνατό του το 1884· και ο ίδιος αντικαθίσταται από τον Κάρολο Λαινέ, ο οποίος περιβάλλεται από τον ζωγράφο-γυαλοποιό Εμίλ Χίρς για τη δημιουργία των βιτρών. Ακολουθούν αρκετοί αρχιτέκτονες, Ανρί-Πιερ Ρολαιν, Λυσιέν Μάνε ή ακόμα Ζαν-Λουί Ουλό.

Η ανέγερση του ναού στηρίζεται στη γενναιοδωρία ενός πλήθος πιστών, με έμφαση στη Συνδρομή των Λίθων που παρακινεί τις οικογένειες να συνεισφέρουν το ποσό για την αγορά μίας πέτρας, ενός κίονα ή ενός μικρού ναού, πάνω στα οποία χαράζονται το πλήρες όνομα, τα αρχικά ή τα οικόσημα των δωρητών. Συνολικά, σχεδόν 46 εκατομμύρια φράγκοι συγκεντρώθηκαν σε μισό αιώνα χάρη στις δωρεές από περίπου 10 εκατομμύρια πιστούς.

Η πρώτη πέτρα τραβερτίνης, ένα λευκό βραχώδες υλικό με εξαιρετικά ψιλό κόκο που λευκαίνει όταν βρέχει, τοποθετείται στις 16 Ιουνίου 1875 από τον καρδινάλιο Γιμπέρ, αρχιεπίσκοπο Παρισιού, λίγα βήματα από τον παλιό Μύλο της Γκαλέτ. 83 γεωτρήσεις βάθους 33 μέτρων γεμίζονται με σκυρόδεμα για τη σταθεροποίηση των θεμελίων, ενώ 35.000 m3 μαλακού εδάφους αντικαθίστανται από πέτρα και τσιμέντο. Λίγους μήνες αργότερα, σε λιγότερο από ένα χρόνο, εγκαινιάζεται δίπλα στα έργα ένα προσωρινό παρεκκλήσιο.

Το 1878 ξεκινά η ανέγερση της κρύπτου και το 1881 η basi l ι κ ή. Το εσωτερικό της κοιλιάς εγκαινιάστηκε στις 5 Ιουνίου 1891, σε μια περίοδο που η Τρίτη Δημοκρατία, βασικά αντικληρικολατρία, επιδιώκει να μετατρέψει το ιερών κτίσμα σε οικία του λαού ή σε θέατρο. Απομακρυνόμενοι αρκετά από τα αρχικά σχέδια του Πολ Αμπαδί, οι αρχιτέκτονες Ρολάιν και Μάγκν προσθέτουν στο σύνολο νεοαναγεννησιακά στοιχεία, όπως επιμηκυμένους θόλους ή ακόμη και στενούς, φανερά επιβλητικούς κώρους.

Ενώ ο αγιασμός του ναού επρόκειτο να γίνει στις 17 Οκτωβρίου 1914, η είσοδος της Γαλλίας στον πόλεμο αναβάλλει το γεγονός. Επιπλέον, τα έργα απέχουν από την ολοκλήρωση. Πρέπει να περιμένουμε το 1912 για να ολοκληρωθεί το καμπαναριό, ύψους 91 μέτρων, και το 1914 για να ολοκληρωθεί ολόκληρη η πρόσοψη.

Τελικά, την Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 1919, εγκαινιάστηκε η εκκλησία του Sacré-Cœur από τον καρδινάλιο Αμεττε, αρχιεπίσκοπο Παρισιού, υπό την προεδρία του καρδινάλιου Βίκου, παπικού legatus, και πλήθους επισκόπων, ιερών αξιωματούχων, κληρικών, προσωπικοτήτων του δημόσιου βίου και απλών πιστών· και αναβαθμίστηκε σε βασιλική.

Επίσημα ολοκληρωμένο το 1923, το κτίσιμο του Sacré-Cœur συνεχίζει μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1930 με την προσθήκη παραρτημάτων, γραφείων, κοιτώνων και της ιεροφυλάκειας. Τα βιτρώ, τοποθετημένα μεταξύ 1903 και 1920 και κατεστραμμένα κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, αντικαταστάθηκαν αργότερα από σύγχρονα βιτρώ.

Έξω από τον Καθεδρικό Ναό του Σακρέ-Κέρ, οι περαστικοί τουρίστες και οι Παριζιάνοι που διασκεδάζουν μπορούν ακόμη σήμερα να ανακαλύψουν ένα αρχιτεκτονικό στυλ εμπνευσμένο ρωμανικά και βυζαντινά, έναν κεντρικό θόλο ύψους 83 μέτρων που μέχρι την κατασκευή του Πύργου του Άιφελ ήταν το υψηλότερο σημείο του Παρισιού, το καμπαναριό που φιλοξενεί την μεγαλύτερη καμπάνα της Γαλλίας, καθώς και αρκετά αγάλματα ανάμεσά τους της Ιωάννας της Γαλλίας, του Χριστού στο Σακρέ-Κέρ πάνω στο στήθος, και του Αγίου Λουδοβίκου, που κρατά με το ένα χέρι το σπαθί του και με το άλλο το στέμμα του Χριστού.

Μέσα στη βασιλική, η καμάρα του ιερού τραβάει το βλέμμα καθώς κοσμείται με τη μεγαλύτερη μωσαϊκή της Γαλλίας απεικονίζοντας το Ιησού Ιερό Καρδιά, περιβαλλόμενο από την Παναγία και τον Άγιο Μιχαήλ, και, γονατιστοί, ο Πάπας Λέων XIII και η Ιωάννα της Αρκ, φτιαγμένη με εμαλτέ Briare από τους Παριζιάνους μωσαΐστες του Atelier Guilbert-Martin ανάμεσα στο 1918 και το 1922. Περισσότερα από δέκα παρεκκλήσια περιβάλλουν τη ναό, ενώ οι Μεγάλες Όργανες, που τοποθετήθηκαν το 1919, εξακολουθούν να υφίστανται. Στον υπόγειο χώρο, η κρύπτη φυλάει τάφους, αρκετά παρεκκλήσια, καθώς και αγάλματα αγίων και της Παναγίας.

Για να προχωρήσουμε πιο πέρα:

Sacré-Cœur de Paris, η βασιλική που πρέπει να δείτε στην κορυφή του λόφου της Μονμάρτης
Η Basilique du Sacré-Cœur είναι ένα από τα μνημεία που πρέπει να δείτε στο Παρίσι. Αλλά πόσα γνωρίζετε για την ιστορία και τους θησαυρούς της; Θα σας ξεναγήσουμε σε αυτό το οικοδόμημα που δεσπόζει στην κορυφή της Butte Montmartre και θα ρίξουμε μια ματιά στο τι συμβαίνει εκεί αυτή τη στιγμή! [Διαβάστε περισσότερα]

Μπορεί κανείς να επισκεφθεί το Sacré-Cœur χωρίς να περιμένει στην ουρά; Ναι... υπό την προϋπόθεση ότι θα σεβαστεί τον χώρο
Το Ιερό Καρδιάς του Μονμάρτρης είναι ανοιχτό δωρεάν κάθε μέρα και φιλοξενεί αρκετές καθημερινές λειτουργίες. Οι ακολουθίες είναι προσβάσιμες σε όλους, πιστούς και μη, αλλά δεν πρέπει να θεωρούνται ως μέσο για να αποφύγει κανείς την ουρά των επισκεπτών. Δείτε τι χρειάζεται να γνωρίζετε πριν ανοίξετε τις πόρτες της βασιλικής. [Διαβάστε περισσότερα]

Ο τρούλος της βασιλικής Sacré-Coeur: η θέα από το Butte Montmartre, πρακτικές πληροφορίες
Με θέα το Παρίσι από το Butte Montmartre, ο θόλος Sacré-Coeur προσφέρει ένα από τα πιο εντυπωσιακά πανοράματα της πρωτεύουσας. Πνευματικό και αρχιτεκτονικό σύμβολο, είναι τόσο γοητευτικός για την ιστορία του όσο και για τη θέα 360° που προσφέρει στους επισκέπτες που είναι έτοιμοι να ανέβουν τα 300 σκαλοπάτια του. [Διαβάστε περισσότερα]

Επίσκεψη στο Ιερό Καρ του Μονμάρτ: όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για να το ανακαλύψετε με την οικογένεια
Μπορείς να επισκεφθείς το Sacré-Cœur με καρότσι; Πώς να αποφύγεις τις σκάλες για να φτάσεις στη Basilique και μπορείς να ανέβεις στο θόλο με μικρά παιδιά; Μια βόλτα στο Μονμάρτ για οικογένειες απαιτεί ορισμένες προφυλάξεις, ειδικά όταν υπάρχει μωρό. Το τελεφερίκ, το καρότσι, οι 280 σκάλες μέχρι τον θόλο, η απουσία ασανσέρ ή ακόμη και η ελεύθερη είσοδος στη βασιλική: αυτά είναι όσα πρέπει να γνωρίζεις πριν την επίσκεψη. [Διαβάστε περισσότερα]

Το ξέρατε; 3 ασυνήθιστα γεγονότα για το Sacré-Cœur
Η Sacré-Coeur είναι το στολίδι της Μονμάρτης, που συναρπάζει τους επισκέπτες με τις κολοσσιαίες διαστάσεις και τη μοναδική αρχιτεκτονική της. Αλλά πόσα πραγματικά γνωρίζετε γι' αυτήν; Αποκαλύπτουμε τρία ασυνήθιστα γεγονότα για τη Sacré-Coeur. [Διαβάστε περισσότερα]

Το ξέρατε; Η Sacré-Coeur καθαρίζεται μόνη της! Εδώ είναι το μυστικό της λευκότητάς της
Η Sacré-Coeur, το εμβληματικό μνημείο που δεσπόζει στο Παρίσι από την κορυφή της Butte-Montmartre, ξεχωρίζει για την εκπληκτική αρχιτεκτονική της και τις εκθαμβωτικές λευκές πέτρες της. Και ξέρετε το μυστικό πίσω από τη λευκότητα της Βασιλικής; [Διαβάστε περισσότερα]

Το γνωρίζατε; Μπορείτε να κοιμηθείτε στο Σαγρέ-Κερ του Παρισιού μόνο με 15 ευρώ… υπό μία προϋπόθεση.
Από το 1885, ο Ναός του Αγίου Κορυδαλλού στο Μονμάρτρη προσφέρει νυχτερινές διαμονές σε κοιτώνα με τιμές από 15 ευρώ στο 18ο διαμέρισμα του Παρισιού. Μία παράξενη εμπειρία που διαρκεί όλο το χρόνο, εκτός από τη Μεγάλη Παρασκευή, αλλά με μια απροσδόκητη ανταμοιβή: τη συμμετοχή σε μια ώρα νυχτερινής προσευχής. [Διαβάστε περισσότερα]