Ο Σηκουάνας έχει γνωρίσει πολλές υφέσεις στην ιστορία του, με μερικές από αυτές να σχετίζονται με μια ιδιαίτερα έντονη παγετό που οδήγησε το ποτάμι του Παρισιού να παγώσει! Το 1868, το επίπεδο των υδάτων είχε φτάσει μόνο 50 εκατοστά, ενώ το 1880 είχε αυξηθεί κατά 1,50 μέτρα, μια μοναδική περίπτωση που even να προκάλεσε την κατάρρευση του δεύτερου τόξου της γέφυρας των Ηλυσίων Πεδίων. Σήμερα, τέτοιες καταστάσεις είναι πολύ σπάνιες, αλλά υπάρχει ένα σύγχρονο επεισόδιο από το 1956.
Για να δείτε την παγωμένη Σηήνη, έπρεπε να σημειωθεί θερμοκρασία στους -10 βαθμούς τουλάχιστον για τρεις συνεχείς μέρες. Ωστόσο, αυτό εξαρτιόταν και από το επίπεδο του ποταμού, καθώς ο πάγος χρειάζεται χρόνο για να σχηματιστεί, και ακόμα περισσότερο αν ο ποταμός είναι σε πλημμυρική κατάσταση. Είναι επίσης σπάνιο να παγώσει ολόκληρο το μήκος του, καθώς συνήθως μόνο λίγα τμήματα καλύπτονται από πάγο. Τα αρχεία του Παρισιού καταγράφουν μια πολύ μεγάλη παγωνιά, το 1783, διάρκειας σχεδόν δύο μήνων, και μια ακόμα το 1655! Όταν η Σηήνη καλύπτεται έτσι από πάγο, είναι θεωρητικά δυνατόν να περπατήσει κανείς πάνω του, παρόλο που παραμένει επικίνδυνο, καθώς ο πάγος είναι πολύ σπάνιο να είναι αρκετά παχύς για να στηρίξει ανθρώπους. Από την άλλη, συχνότερα έχει παρατηρηθεί να μεταφέρει μπλοκ πάγου και να μεταφέρει τον πάγο από την πρωτεύουσα μέσα από το ποτάμι.
Το 1956 θεωρείται μέχρι σήμερα ως ο τελευταίος μεγάλος παγετός του Σηκουάνα, κατά τη διάρκεια ενός ιδιαίτερα σκληρού χειμώνα. Αν και από τότε δεν έχει παγώσει ο ποταμός στο Παρίσι, είχε όμως παγώσει το 2006 στη Σεζν-ε-Μαρν, κοντά στην Ποντιέρι. Με την κλιματική αλλαγή, τέτοια επεισόδια σπανίζουν ολοένα και περισσότερο, ενώ τον 19ο αιώνα εμφανίζονταν κάθε 15 χρόνια περίπου. Και αν ο παγερός αέρας των αρχών του 2026 έκανε τους ανθρώπους να κρυώνουν και περισσότερο, δεν υπήρξε όμως αρκετός για να παγώσει τον Σηκουάνα! Ευτυχώς, υπάρχουν αρχεία του ΙΝΑ που μας μεταφέρουν στην εμπειρία των Παρισίων που το έζησαν!
