Είναι ένα χρώμα που έχει γίνει εμβληματικό στο τοπίο της πρωτεύουσας. Αυτό το περίφημο σκούρο πράσινο, που μερικές φορές είναι γνωστό ως πράσινο μπουκάλι, συναντάται σε πολλά από τα έπιπλα του δρόμου στο Παρίσι, από δημόσια παγκάκια μέχρι σιντριβάνια Wallace. Αλλά γιατί ακριβώς επιλέχθηκε αυτό το χρώμα; Για άλλη μια φορά, είναι κληρονομιά της μεταμόρφωσης της Πόλης του Φωτός από τον Haussmann.
Κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Αυτοκρατορίας, ο Ναπολέων Γ', με την υποστήριξη του Georges-Eugène Haussmann, νομάρχη του Σηκουάνα, ξεκίνησε μια θεαματική μεταμόρφωση του Παρισιού. Ο αυτοκράτορας ήθελε να δώσει περισσότερη φύση και αρμονία στην πρωτεύουσα. Υπό την καθοδήγησή του, και σύμφωνα με το πολεοδομικό όραμα του Haussmann, οι αστικές ανέσεις - φανοστάτες, κιόσκια, παγκάκια, στήλες Morris και σιντριβάνια Wallace - απέκτησαν ένα ομοιόμορφο σκούρο πράσινο χρώμα . Η επιλογή αυτή συμβόλιζε τόσο τη νεωτερικότητα όσο και την οπτική σύνδεση με τη βλάστηση των νέων πάρκων και λεωφόρων. Η ιδέα ήταν τα έπιπλα να εναρμονίζονται με τη βλάστηση και την πέτρα, χωρίς να αποσπούν την προσοχή από το περιβάλλον τοπίο.
Κωδικοποιημένη ήδη από τον XIXᵉ αιώνα, αυτή η επιλογή χρώματος αποτελεί μέρος της παράδοσης της τυποποίησης στον παρισινό αστικό σχεδιασμό. Στους δημόσιους χώρους, αυτό το πράσινο έχει γίνει μια οπτική υπογραφή. Ορισμένες φορές αναφέρεται ως "Carriage Green", εφαρμόζεται επίσης σε κιγκλιδώματα, εμπόδια ή πινακίδες. Παρέχει οπτική συνέχεια στους δημόσιους χώρους, ενισχύοντας την παρισινή ταυτότητα σε κάθε στάση, σε κάθε πάρκο.
Αυτή η σελίδα μπορεί να περιέχει στοιχεία με την υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης, περισσότερες πληροφορίες εδώ.
