Στα Hauts-de-Seine, αυτό το μοχλό είναι ένα από τα τελευταία απομεινάρια μιας παλιάς μεταλλευτικής περιοχής.

Στα Hauts-de-Seine, ένας περίεργος μηχανισμός από πέτρα και ξύλο θυμίζει ένα παρελθόν βιομηχανικής εποχής που σήμερα έχει σχεδόν ξεχαστεί. Αυτό το σπάνιο τεκμήριο των παλαιών λατομείων πέτρας του Παρισινού ουρανοξύστη ακόμα ενεργοποιείται κατά καιρούς σε επιδείξεις, ιδιαίτερα κατά τις Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

Στην καρδιά του Σατίον, στα Άνω Σεν, στέκει ένα πέτρινο μνημείο που μοιάζει να έχει έρθει από έναν άλλον αιώνα. Δύο μεγάλες, στερεωμένες στον τοίχο πυλώνες, ένας ψηλός ξύλινος κορμός και μία παράξενη κυκλική ρόδα: αυτός είναι ο γερανός από την παλιά αλερί του Auboin, ένα από τα τελευταία μνημεία ενός παλιού επαγγέλματος που υπηρέτησε και διαμόρφωσε την κατασκευή του Παρισιού.

Πριν γίνει μια κατοικημένη προάστιο, Το Σατίγιον ήταν μια περιοχή του λεγόμενου λεκάνης του Παρισιού όπου εξορυσσόταν ο ασβεστόλιθος που χρησιμοποιούνταν στις οικοδομικές εργασίες της πρωτεύουσας. Τον 19ο αιώνα, πολλές υπόγειες λατομεύσεις λειτουργούσαν στην περιοχή και παρείχαν τον διάσημο παριζιάνικο δομικό λίθο, που φιλοξενήθηκε στα κτίρια και τα μνημεία της πόλης.

Για να ανέβουν αυτά τα τεράστια μπλοκ από τα βάθη της γης, χρειαζόταν ένα έξυπνο σύστημα. Ο τροχός ανύψωσης του ορυχείου του Αμπούαν τοποθετήθηκε ακριβώς πάνω από την τάφρο εξόρυξης. Ο ρόλος του: να ανεβάσει τα κομμάτια πέτρας που είχαν εξαχθεί από τα υπόγεια τούνελ, σε βάθος περίπου 35 μέτρων.

Η κατασκευή είναι απλή. Ένας μεγάλος τροχός που τυλίγει ένα καλώδιο τοποθετείται πάνω σε δύο βαριές πέτρινες βάσεις. Αυτός ο τροχός συνδέεται με μια κυκλική περιστρεφόμενη κατασκευή, στην οποία κινούνταν… ένα άλογο εργασίας. Κρατώντας μια αργή πορεία σε κύκλο, το ζώο ενεργοποιούσε τα γρανάζια του μηχανισμού και ανέβαζε στην επιφάνεια μπλοκ βάρους 4 έως 8 τόνων. Αυτή η εντατική δραστηριότητα συνεχίστηκε μέχρι τα τέλη του 19ου και αρχές του 20ού αιώνα, όταν ολοκληρώθηκε η εκμετάλλευση των τοπικών λατομείων.

Με το πέρασμα του χρόνου, θα μείνουν σχεδόν τίποτα από αυτά τα εγκαταστάσεις…εκτός από αυτόν τον γερανό. Ο γερανός του Châtillon θεωρείται σήμερα ένα εξαιρετικό βιομηχανικό μνημείο στην Ιλ-δε-Φρανς. Μάλιστα, περιλαμβάνεται από το 1992 στον Κατάλογο των Ιστορικών Μνημείων.

Τη δεκαετία του 1980, ερασιτέχνες με πάθος για την τοπική ιστορία αποφασίζουν να διασώσουν το μνημείο. Η ένωση PICAR ξεκινά μια μεγάλη προσπάθεια αποκατάστασης, που μετά από χρόνια σκληρής δουλειάς καταφέρνει να φέρει ξανά σε λειτουργία τον μηχανισμό. Τα πρώτα επιδεικτικά γεγονότα πραγματοποιούνται στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και αρχές της δεκαετίας του 1990.

Ακόμα και σήμερα, εθελοντές συνεχίζουν να διατηρούν αυτό το κομμάτι βιομηχανικής ιστορίας. Συνήθως, ο τροχός σιωπηλά παραμένει στην αποθήκευσή του. Αλλά μερικές φορές, ξαναβρίσκει μια μικρή δόση της παλιάς του ζωντάνιας. Κάθε χρόνο, κατά τις Ημέρες Ευρωπαϊκής Κληρονομιάς, είναι εφικτό να παρακολουθήσει κανείς μια επίδειξη λειτουργίας του τροχού, όπου χρησιμοποιούνται εργαλεία των μινωίτων και δίνεται ζωή στον μηχανισμό, όπως θα λειτουργούσε παλιά.

Αυτή η σελίδα μπορεί να περιέχει στοιχεία με την υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης, περισσότερες πληροφορίες εδώ.