Αυτός ο δημόσιος κήπος, στην καρδιά του Παρισιού, βρίσκεται πάνω στον χώρο όπου στεκόταν ένα παλιό στρατιωτικό νοσοκομείο.

Κοντά στο κανάλι Σεντ-Μαρντίν, αυτό το πάρκο κρύβει μια άγνωστη ιστορία: πριν γίνει ένας από τους μεγάλους πράσινους χώρους του 10ου διαμερίσματος, ο δημόσιος αυτός κήπος του Παρισιού βρισκόταν στην τοποθεσία ενός παλιού στρατιωτικού νοσοκομείου.

Ποιος θα φανταζόταν ότι, καθώς κάθεστε σε ένα παγκάκι του jardin Villemin - Mahsa Jîna Amini, ανάμεσα σε καροτσάκια, δρομείς και αναγνώστες που διασκεδάζουν, βρισκόμαστε στην πραγματικότητα στον χώρο ενός παλιού στρατιωτικού νοσοκομείου; Σήμερα, αυτός ο δημόσιος κήπος, πολύ πολυσύχναστος, κατευθύνεται ήσυχα προς τον καναλιό Σαιν-Μαρίν, αλλά το πράσινο τοπίο που τον κοσμεί διαδέχτηκε μια τελείως διαφορετική δραστηριότητα: εδώ βρισκόταν το στρατιωτικό νοσοκομείο Villemin, που έκλεισε το 1968, στα κτίρια του παλιού μοναστηριού των Récollets. Ο κήπος, από την άλλη, δημιουργήθηκε το 1977.

Ο χώρος αρχικά ανήκε στο μοναστήρι των Ρεκολέτ, ένα θρησκευτικό σύνολο που ιδρύθηκε τον 17ο αιώνα. Μετά τη Επανάσταση, τα κτίρια αλλάζουν χρήση αρκετές φορές, και το 1861 μετατρέπονται σε στρατιωτικό νοσοκομείο, αρχικά με την ονομασία Saint-Martin. Το 1913, παίρνει το όνομα Villemin, προς τιμήν του στρατιωτικού γιατρού Ζαν-Αντουάν Βιλεμίν, ο οποίος έγινε διάσημος για το ότι απέδειξε τη μεταδοτικότητα της φυματίωσης το 1865.

Η επιλογή αυτού του τόπου δεν ήταν καθόλου τυχαία: η γειτνίασή του με τους σιδηροδρομικούς σταθμούς Βορρά και Ανατολής επέτρεπε την ταχεία μεταφορά των τραυματιών. Κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων, ο συγκεκριμένος χώρος ήταν στρατηγικός. Είναι μακριά, πολύ μακριά, από το Κυριακάτικο πικ-νικ.

Αυτό το νοσοκομειακό παρελθόν δεν έχει εξαφανιστεί εντελώς. Η επιβλητική πύλη του παλιού νοσοκομείου παραμένει ορατή στο 8, rue des Récollets. Με άλλα λόγια, μπαίνοντας στον κήπο, περνάς ακόμη από ένα πολύ συγκεκριμένο κομμάτι αυτής της παλιάς στρατιωτικής και ιατρικής ζωής. C

Μετά το κλείσιμο του νοσοκομείου, ο χώρος βρέθηκε σε μια περίοδο αβεβαιότητας: θα μπορούσε έως και να επανασχεδιαστεί ριζικά στο πλαίσιο των μεγάλων αστικών έργων της εποχής. Τελικά, το Παρίσι τον μετέτρεψε σε χώρο πρασίνου, και τα σωζόμενα κτίρια των Ρεκολέ φιλοξενούν σήμερα, μεταξύ άλλων, τη Οικία της Αρχιτεκτονικής στην Ιλ ντε Φρανς.

Αυτή η σελίδα μπορεί να περιέχει στοιχεία με την υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης, περισσότερες πληροφορίες εδώ.