Στα Hauts-de-Seine, αυτό το ασυνήθιστο δημαρχείο μοιάζει με μια ημιτελή εκκλησία.

Στο Bois-Colombes, στα Hauts-de-Seine, το δημαρχείο εντυπωσιάζει με την πρώτη ματιά: κόκκινα τούβλα, ψηλά παράθυρα, λεπτό καμπαναριό… Η ασυνήθιστη αρχιτεκτονική του το κάνει να μοιάζει με ένα ανεκπλήρωτο εκκλησάκι και το κατατάσσει ανάμεσα στα πιο ιδιαίτερα δημαρχεία της περιοχής.

Μια ματιά αρκεί για να καταλάβει κανείς γιατί η δημαρχία του Μποϊ-Κολόμπ, στις Ουάτς-ντε-Σεν, προκαλεί το ενδιαφέρον των περίεργων εραστών της πολιτιστικής κληρονομιάς και της ασυνήθιστης αρχιτεκτονικής στην Île-de-France. Με την κόκκινη τούβλινη επιφάνειά, τις υψηλές παράθυρες και ιδιαίτερα τον καμπαναριό με την επιγραφή από χαλκό, το κτίριο δεν έχει ακριβώς το κλασικό προφίλ ενός δημαρχείου. Πολλοί θα το έβλεπαν ως ένα μισοτελειωμένο θρησκευτικό κτίσμα, σαν να είχε αλλάξει γνώμη μια εκκλησία στη μέση της πορείας της, για να μετατραπεί τελικά σε δημοτική διοίκηση.

Πριν από την ανέγερση αυτού του επιβλητικού κτιρίου, Bois-Colombes ξεκίνησε με πολύ πιο απλές ρίζες. Ο δήμος, που ανεξαρτητοποιήθηκε το 1896, δεν διέθετε αρχικά μια επίσημη δημαρχία: μια προσωρινή εγκατάσταση διαμορφώθηκε στην σημερινή οδό Général-Leclerc, ενώ αργότερα τα δημοτικά τμήματα μετακόμισαν στα κτίσματα του σχολείου Paul-Bert.

Τη δεκαετία του 1930, ένα νέο δημαρχείο αποκτά τη θέση του. Οι διαγωνισμοί ξεκινούν το 1933 και τελικά το κτίριο χτίζεται μεταξύ 1935 και 1937 από τους αρχιτέκτονες Émile Berthelot και Georges Bovet.

Το κτίριο περιγράφεται ως ένα κλασικού ή νεοκλασικού στυλ οικοδόμημα, κατασκευασμένο από κόκκινα τούβλα, με ψηλά παράθυρα και στέφεται από ένα καμπαναριό που ξεχωρίζει, με την επικάλυψή του από χαλκό να έχει πάρει εκείνο το χαρακτηριστικό πράσινο-γαλαζωπό χρώμα που τραβάει αμέσως το μάτι. Αυτό το αστικό καμπαναριό μπερδεύει ελαφρώς την εικόνα: από απόσταση, θυμίζει εύκολα έναν χώρο λατρείας.

Αυτή η σελίδα μπορεί να περιέχει στοιχεία με την υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης, περισσότερες πληροφορίες εδώ.