Κομμάτια άνθρακα που περνούν από τα τζάμια χωρίς κανείς να μπορεί να διακρίνει την προέλευσή τους... Αυτή είναι η παράξενη υπόθεση στην οποία φέρονται να είχαν βρεθεί αντιμέτωποι οι Παρισινοί αστυνομικοί στην παλιά οδός des Noyers, κοντά στην οδό de la Harpe και στη σημερινή λεωφόρος Saint-Germain, το καλοκαίρι του 1860. Στο Παρίσι, σε αυτή τη γειτονιά του Λατινικό Τετράγωνο, ο κ. Lesage, παρουσιαζόμενος από την εφημερίδα Le Droit ως οικονομικός επίτροπος του Δικαστικού Μεγάρου, βλέπει τότε το διαμέρισμά του να δέχεται τακτικά βολές.
Μερικώς καπνισμένα αποκαϊδια και βαριά” κομμάτια άνθρακα μπαίνουν μέσα στο διαμέρισμα και αγγίζουν ακόμη και τους ένοικους. Η οικιακή της υπηρέτρια φέρεται να έχει δεχτεί αρκετά πυρά στην περιοχή του θώρακα, προκαλώντας μώλωπες. Καθώς επαναλαμβάνονται τα περιστατικά, ο Λεζάζ τελικά απευθύνεται στην αστυνομία.
Η ιστορία καταγράφεται στο Revue spirite του Αυγούστου 1860, που παραθέτει απευθείας ένα άρθρο της εφημερίδας Le Droit. Το κείμενο αναφέρει ότι πράκτορες έχουν τοποθετηθεί σε επιτήρηση γύρω από τη διεύθυνση/κατοικία. Η επιχείρηση ωστόσο δεν επιλύει το μυστήριο. Ακόμη πιο αξιοπερίεργο είναι ότι οι αστυνομικοί φέρεται ότι πλήττονται κι αυτοί από αυτή τη "αόρατη πυροβολική", όπως χρησιμοποιούσε την έκφραση η εφημερίδα.
Η σύγχρονη πηγή διευκρινίζει ότι δεν ήταν δυνατός ο προσδιορισμός της προέλευσης των βλημάτων. Ωστόσο, θα πρέπει να διακριθούν τα γεγονότα από την ερμηνεία τους με υπερφυσικό χαρακτήρα: καμία πηγή που μελετήθηκε δεν επιτρέπει να τεκμηριωθεί η παρέμβαση ενός πραγματικού "esprit frappeur". Ο όρος poltergeist ανήκει λοιπόν στην αφήγηση που σταδιακά διαμορφώθηκε γύρω από αυτή την υπόθεση.
Η κατάσταση θα είχε τελικά ωθήσει M. Lesage να ζητήσει την ακύρωση του ενοικιαστηρίου του. Σύμφωνα με το Le Droit, ένας δικαστικός επιμελητής ονόματι Vaillant κλήθηκε να συντάξει το έγγραφο. Ενώ εργαζόταν, ένα σημαντικό κομμάτι άνθρακα φέρεται ότι διέσχισε το παράθυρο πριν προσκρούσει σε έναν τοίχο και μετατραπεί σε σκόνη. Η αφήγηση προσθέτει ότι ο δικαστικός επιμελητής χρησιμοποίησε αυτή τη σκόνη για να τη διαδώσει πάνω στη σελίδα που μόλις έγραφε.
Η υπόθεση δεν περνά απαρατήρητη: το δελτίο της Παρισινής Εταιρείας Μελέτης Πνευματισμού με ημερομηνία τις 29 Ιουνίου 1860 αναφέρει τις "αυθόρμητες φυσικές εκδηλώσεις" rue des Noyers και σημειώνει ότι αρκετές εφημερίδες ανέφεραν το γεγονός. Το ενδιαφέρον που προκλήθηκαν από αυτά τα γεγονότα πρέπει ωστόσο να τοποθετηθεί στο πλαίσιο του 19ου αιώνα, σημαδεμένου από την έντονη άνθηση του πνευματισμού και τις έρευνες που αφορούν φαινόμενα που παρουσιάζονται ως ανεξήγητα.
Το σκηνικό αυτής της υπόθεσης έχει αλλάξει ριζικά. Η οδός Νουγιέρ, παλιά διαδρομή που συνέδεε κυρίως την πλατεία Μαμπέρ με την οδό Αγίου Ιακώβου πριν επεκταθεί μέχρι την οδό Χάρπης, εξαφανίστηκε με το άνοιγμα του βουβέρν Saint-Germain. Η Πόλη του Παρισιού συνδέει σήμερα αυτή την ιστορία με την οδό Χάρπης στην παρουσίασή της για τα φημισμένα στοιχειωμένα μέρη της πρωτεύουσας.
Δεν έχει ταυτοποιηθεί κανένας υπεύθυνος για τις μυστηριώδεις ριπές άνθρακα που καταγράφηκαν στις πηγές που μελέτησαν. Πάνω από ενάμιση αιώνα μετά τα γεγονότα, το επεισόδιο παραμένει κυρίως ένα περίεργο παράδειγμα ενός αστικού περιστατικού που έχει γίνει légende urbaine, που συναντά κανείς στους δρόμους του Quartier latin.
Αυτή η σελίδα μπορεί να περιέχει στοιχεία με την υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης, περισσότερες πληροφορίες εδώ.
