Grave, de eerste langspeelfilm van Julia Ducournau, met Garance Marillier, Ella Rumpf en Rabah Naït Oufella, behoort tot de films die Disney+ op 21 juni 2026 onder de aandacht brengt, in het kader van de dagelijkse selectie die door het platform is aangekondigd. Deze uitlichting hoeft niet per se te betekenen dat het om een nieuwe toevoeging aan het catalogus gaat.
Grave
Film | 2017
Sortie au cinéma : 15 mars 2017
Mis en avant sur Disney+ : 21 juni 2026
Drama, horror | Duur: 1u38
Regie: Julia Ducournau | Scenario: Julia Ducournau
Met Garance Marillier, Ella Rumpf, Rabah Naït Oufella
Nationaliteit: Frankrijk, België
Verboden voor minderjarigen onder de 16 jaar
In Grave volgt Justine, een slimme tiener uit een vegetarische familie waarin ook een dierenarts zit, en gaat ze naar een dierenartsopleiding waar haar oudere zus al studeert. Tijdens een ontgroening wordt ze gedwongen rauw vlees te proeven voor de eerste keer. Deze schending ontketent een fysieke en intime metamorfose die het verhaal kantelt richting body horror.
Tijdens de Semaine de la Critique in 2016 werd de film bekroond met de FIPRESCI-prijs, alvorens het Grand Prix van het Festival Gérardmer 2017 te winnen en de Louis-Delluc-prijs voor de eerste speelfilm in ontvangst te nemen. Ook zijn reputatie heeft wortel geschoten in opvallende vertoningen op festivals, met name in Toronto, waar sommige vertoningen bij kijkers tot onbehagen leidden.
Onze recensie van Grave
Grave stond nog niet in de Franse zalen of zijn reputatie liep al vooruit. Dit werk van Julia Ducournau wekte vooraf al rillingen op, vooral na het vaag-zieke moment van twee kijkers tijdens een vertoning in Toronto. Al snel rijst de vraag: is de film eigenlijk wel zo “ernstig” als de hype doet vermoeden?
Er was eens Justine, een jonge kandidate met een hoog IQ, ogenschijnlijk zo lief als naïef. Haar hele familie is vegetariër en dierenarts. Logisch volgt zij net als zij hetzelfde pad. Net wanneer ze zich aan de toelating tot de dierenartsopleiding waagt, krijgt haar leven een beslissende wending: van vegetariër naar kannibaal.
Zo gezegd, en gezien de reputatie van de film, zou je een brute bloederige ervaring verwachten. Toch is Grave minder gore dan je zou denken, al blijft hij diep verontrustend.
De film werkt vaak via suggestie. Symbolische beelden bereiden de afglijging van Justine zachtjes voor: de koplampen van een auto die uitgaan, een knuffel met een lammetje die bungelt... In het verhaal sluipen aanwijzingen als waarschuwingen die de kijker alleen in zijn eentje waarneemt.
De ontwikkeling van het verhaal zit vol ironie. Bij haar aankomst op de dierenartsopleiding raakt Justine de weg kwijt, met een glazige blik, bang voor het introductieproefwerk. Nieuwe studenten worden als vee behandeld, gehoorzamend aan ouderejaars en meeglipend met de stroom. Terwijl de jonge vrouw probeert trouw te blijven aan haar principes, wordt haar geadviseerd om niet in verzet te komen, zelfs niet wanneer het eten van vlees aan de orde is. Daar ontspinnen zich de dingen en keren de rollen om.
Voor de rol van Justine koos Julia Ducournau voor Garance Marillier, aan wie zij eerder de hoofdrol toevertrouwde in haar kortfilm Junior. Een opvallende keuze: aan het begin van de film lijkt deze jonge studente zo onschuldig dat het moeilijk is haar te voorstellen tot zo’n ijzingwekkende figuur te groeien. En toch, wanneer het lammetje verandert in een wolf die zich in de schuur infiltreert, zet haar spel je op z’n minst ongemakkelijk. Haar dierlijke blik, omhooggetrokken lippen en beestachtige houding laten geen twijfel: Justine is een roofdier geworden.
Het andere sterke punt van de film is de muziek. Soms levert ze een contrast op met de scène, maar het moment van Justines omslag — het echte morreren naar duisternis — wordt gekenmerkt door een angstig, gothisch geïnspireerd nummer. Gearrangeerd door de Britse componist Jim Williams, draagt de soundtrack bij aan het onderdompelen in het werk en geeft soms de toon van de emotie sterker aan dan de beelden.
Grave mengt zwart humor met horror. Alledaagse scènes waar iedereen zich in kan herkennen, worden brutaal onderbroken door een onverwachte wending. Naast het cannibalisme behandelt de film meerdere thema’s zoals pesten, de vernedering die het kan veroorzaken, homoseksualiteit en intimidatie. Toch blijft het lastig om onder het werk een eenduidige boodschap te ervaren. Ook wordt een einde gesignaleerd dat je vanaf halverwege de film al kunt raden.
Grave blijft een vrij unieke film, die men zeker in het horror-genre onderbrengt.
Om verder te gaan, ontdek ook onze selectie van de Disney+-nieuwe films en series van juni, onze gids voor alle streamingreleases op alle platformen en de selectie van de dag Wat is er vandaag te streamen.
Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.
