Ici et là-bas brengt Ahmed Sylla en Hakim Jemili samen voor een reis door de Franse regio’s. Deze komedie van Ludovic Bernard is opnieuw te zien op TF1 en TF1 Séries Films. De film kwam in 2024 in de bioscoop, na zijn presentatie in Alpe d’Huez, en herenigt Ahmed Sylla met de regisseur van L’Ascension, zeven jaar na hun eerste samenwerking.
Al 15 jaar woont Adrien (Hakim Jemili) in Senegal en leidt hij een rustig bestaan met zijn partner Aminata. Wanneer hij door de Senegalese autoriteiten terug naar Frankrijk wordt gestuurd vanwege een visumprobleem, belandt hij bij Sékou (Ahmed Sylla), een verre neef van zijn vrouw die in Parijs als vertegenwoordiger werkt voor 'Terroirs de nos Régions' - elke gelijkenis met Nos régions ont du talent is uiteraard geen toeval.
Wanneer zijn baas hem dwingt om in de regio langs te gaan om klanten te ontmoeten met wie hij alleen telefonisch contact heeft gehad (je voelt de complicatie aankomen), heeft Sékou geen keuze: hij laat zich vergezellen door die excentrieke neef voor een rondreis door Frankrijk vol verrassingen. Voortbouwend op de klassieke buddy-moviecodes die twee diametraal tegenovergestelde persoonlijkheden dwingen samen een avontuur te beleven, Ici et là-bas speelt met de actualiteit en plaatst zijn verhaal in een wereld die op zijn kop staat, waarin degene die teruggestuurd wordt naar Frankrijk er alles aan doet om daar niet te hoeven keren.
De film kiest voor humor en luchtigheid om racisme en diepgewortelde vooroordelen aan de kaak te stellen, en spaart geen van beide neven uit—alhoewel hij wel een minder flatterend beeld schetst van Sékou, die in Frankrijk liever Cédric heet, en “witter dan wit” wordt neergezet, met zijn kunstmatige Parijse accent en autoritten op de klanken van Cabrel.
Maar na een paar rake dialogen zinkt de film zelf weg in karikaturale situaties en clichés, terwijl het duo door de Franse regio’s trekt langs de kalender van dorpsfeesten, en Sékou ongewild geconfronteerd wordt met zijn huidskleur.
Zonder twijfel had Ici et là-bas wel wat scherper gemogen (niet altijd evident bij zo’n onderwerp) en vooral om dat happy end, doordrenkt met al te zoete goedbedoelde gevoelens, te vermijden waar de 1u30 durende film ons op een voorspelbare manier naartoe leidt.
Recensie geschreven door Manon
Om verder te gaan, ontdek ook onze selectie van films, series en programma's die deze week op televisie te zien zijn, onze gids voor releases op alle platformen en de selectie van vandaag Que voir aujourd’hui en streaming.
Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.
