Na Elton John, Edith Piaf, Claude François, Johnny Cash, Bob Dylan, Bob Marley of zelfs Amy Winehouse, Better Man belicht het parcours van Robbie Williams. Geregisseerd door Michael Gracey verschijnt de muzikale biopic op Paramount+ op 22 juni 2026, na zijn bioscoopuitbreng en de uitzending op Canal+.
Better Man
Film | 2024
In première in de bioscopen: 22 januari 2025
Beschikbaar op Paramount+ op 22 juni 2026
Musical biopic | Duur: 2u14
Van Michael Gracey | Scenario: Michael Gracey, Simon Gleeson, Oliver Cole
Met Robbie Williams, Jonno Davies, Steve Pemberton
Nationaliteit: Verenigde Staten, Verenigd Koninkrijk, China, Frankrijk, Australië
De film vertelt de opkomst van de Britse zanger, van zijn jeugd in het noorden van Engeland tot zijn periode bij Take That en vervolgens zijn solocarrière. Uitgroeiend tot een sleutelfiguur in de popwereld moet Robbie Williams ook de excessen, de kwetsbaarheden en de familiaire spanningen trotseren die bij beroemdheid horen.
De meest opvallende keuze in Better Man ligt in de voorstelling van Robbie Williams als een CGI-aap, vertolkt door Jonno Davies. Die keuze, al aangekondigd in de trailer van Paramount Pictures France, geeft het biopic een zeer herkenbare identiteit en onderscheidt de film van de wat klassiekere muziekbiopics.
Michael Gracey keert hier terug naar een terrein dat sterk doet denken aan The Greatest Showman, dat hij in 2017 maakte, maar hij kiest voor een aanpak die muzieknummers, een carrièreverhaal en een intieme ontdekkingstocht mixt. De film leunt vooral op de stem van Robbie Williams en op nummers die zijn parcours markeren, van zijn Take That-tijd tot zijn solo-succes.
De trailer van Better Man
Onze mening over Better Man :
Met Better Man levert Michael Gracey een meesterlijk en inventief werk af, dat het leven en de carrière van Robbie Williams schetst. Tussen aangrijpende introspectie en spectaculair muzikaal vertoon biedt deze biopic een frisse kijk op het genre en levert hij een cinematografische ervaring die zowel diep ontroert als visueel gedurfd is. Jonno Davies, die Robbie Williams op een metaforische manier als een teken vertolkt, levert een ongekende en boeiende prestatie die halverwege tussen persoonlijke bekentenis en flamboyante viering zweeft.
Centraal in Robbie Williams’ zoektocht naar identiteit staat een turbulente relatie met zijn vader, Peter, gespeeld door Steve Pemberton. Een mislukt artiest die verslingerd is aan roem, verlaat Peter zijn gezin om een succes na te jagen dat hem nóóit zal bereiken. Die verlatenheid raakt Robbie diep; hij groeit op met het idee dat bekendheid de enige manier is om de aandacht van zijn vader te trekken en het vacuüm te vullen dat diens afwezigheid achterlaat.
De gepolijste vertolking van Steve Pemberton geeft recht aan dit complexe personage, een dromer die teleurstelt en een afstandelijke vadersfiguur tegelijk. Scènes waarin Peter en Robbie elkaar kruisen, beladen met spanning en hoop, tonen de innerlijke worsteling van de artiest die beslist tussen slagen voor zijn vader en woede door abrupt verlaten te zijn. Die interacties geven het verhaal extra diepte en belichten de intergenerationele last van mislukkingen en onvervulde verwachtingen.
De gedurfde keuze om Robbie Williams als een expressieve aap neer te zetten, is een van de meest markante keuzes van de film. Deze transformatie kan in eerste instantie schokerend overkomen, maar blijkt een subtiele metafoor voor de innerlijke strijd van de artiest met roem, verslaving en de druk van zijn publieke imago. Die symboliek, juist door zijn afstand, maakt de menselijkheid en kwetsbaarheid van het personage tastbaar en geeft het verhaal een universeel karakter, ook al zit het vol fantasie-elementen.
De film beperkt zich niet tot een glorieuze opsomming van Robbie Williams’ carrière. Hij duikt ook in zijn privérelaties, met name die met Nigel Martin-Smith, de visionaire manager die wordt vertolkt door een uitstekende Damon Herriman. Martin-Smith, bedenker van Take That, wordt hier neergezet als een complexe mentor, grillend tussen manipulatie en bouwer, wiens invloed op Robbie evenzeer bepalend als tegenstrijdig is. De dynamiek tussen de twee personages levert momenten van spanning en intense emotie op en werpt schaduwrijke lasers op achter de spotlights.
In de rol van Robbie’s grootmoeder stijgt Alison Steadman uit boven de seizoenen van het verhaal met een warm en teder bewijs van menselijke warmte, als een van de belangrijkste emotionele ankers van de zanger. Haar aanwezigheid geeft de vertelling tastbare menselijkheid en verankert de emoties in een authentieke familieband. Scènes tussen Robbie en zijn grootmoeder vallen op door hun oprechte aard en bieden rustpunten midden in het tumult van roem.
Zoals altijd zet Michael Gracey in op een grandioze vertoning, waarin elke muzikale uitvoering als een visueel kunstwerk oogt. De hoogtepunten van Robbie Williams, zoals She’s the One of de grote hits van Take That, worden organisch in het verhaal geweven en markeren belangrijke keerpunten in zijn leven. De Take That-scene, waarin ze de iconische Rock DJ coveren en zó in een gewaagde lange ongestuurde scène door de straten van Londen schieten, biedt een echt cinematografisch moment van moed en energie. Ook het zwanendansduet op een boot terwijl ze She’s the One zingen vangt de gratie en poëzie van het prille begin van zijn relatie met Nicole Appleton.
Visueel gezien wisselt de film tussen de speelse glitter van de verlichting en hevige, intieme momenten, wat feilloos de tegenstelling tussen publieke en privélevens van de artiest illustreert. Cinematografie en belichting spelen een sleutelrol in de beleving, net als de geluidsmix die muziek centraal stelt in de cineastische ervaring.
Achter zijn sprankelende façade biedt Better Man een glashelder kijk op roem en excessen. Het onderzoekt verslavingen, eenzaamheid, de vaderschapsrelatie en de offers die succes vraagt, terwijl het uiteindelijk wiptende veerkracht van de artiest viert. Deze universele zoektocht naar identiteit resoneert verder dan het verhaal van Robbie Williams en biedt een scherp kijk op het star systeem en de verhouding tot het publiek in een overgereguleerde, media-gelekkerde wereld.
Het personage Robbie Williams verrast door zijn vermogen om kwetsbaarheid en uitbundigheid te combineren. Hij opent zich met een ontwapenende eerlijkheid, terwijl hij tegelijk met een speels en kritisch oog naar zijn eigen pad kijkt. Zijn vertolking, versterkt door de opvallende optredens van Damon Herriman en Alison Steadman, tilt de film naar een emotioneel en authentiek niveau dat zelden te bereiken is in dit genre.
Better Man is geen standaard muzikale biopic. Het overstijgt het genre door artistieke lef, emotionele diepgang en een flitsende regie. Michael Gracey slaagt erin om spektakel en introspectie te verenigen, waardoor het een film is die zowel Robbie Williams-fans als liefhebbers van menselijke geschiedenis zal raken.
Met Better Man levert Michael Gracey een meesterwerk af dat nog lang zal blijven hangen. Deze muzikale biopic, even ambitieus als aangrijpend, viert de muziek, veerkracht en de complexiteit van de mens. Een meesterwerk dat het landschap van muziekbio’s blijvend zal markeren en iedereen raakt die mee op reis gaat.
Om verder te gaan, ontdek ook onze selectie van de Paramount+-nieuws van juni, onze gids met de streamingreleases op alle platforms en de selectie van vandaag Wat vandaag op streaming te zien is.
