François Ozon verkent het absurde met een elegante soberheid in L'Étranger.

Regisseur François Ozon tekent voor een nieuwe verfilming van de romanvan Albert Camus met L'Étranger, een drama in zwart-wit dat het verhaal transponeert naar het Algerije van eind jaren 1930. De film brengt Benjamin Voisin, Rebecca Marder, Pierre Lottin, Denis Lavant en Swann Arlaud samen.

Bekijk de eerste beelden in de officiële trailer:

De soundtrack is gecomponeerd door Fatima Al Qadiri, bekend van haar samenwerking met Mati Diop voor Atlantique. De soundtrack is geproduceerd door Milan Records en combineert elektronische klanken met klassieke instrumenten. Het album komt tegelijk met de film uit op 29 oktober 2025.

• Lees ook
• Beste bioscopen in Parijs

L'Étranger
Film | 2025 | 2u00
In de bioscoop vanaf 29 oktober 2025
Originele titel: L'Étranger
Nationaliteit: Frankrijk

Albert Camus verfilmen is een riskante onderneming. Met L'Étranger neemt François Ozon een tekst onder handen die als onverfilmbaar bekendstaat en kiest hij voor soberheid: een zwart-witfilm in 4/3-formaat, nauwkeurige regie en een visuele stijl die meer ophet absurde dan op de psychologie is gericht. De film, die in competitie was op het filmfestival van Venetië in 2025, blijft trouw aan de geest van de roman.

Het verhaal speelt zich af in Algiers in 1938 en volgt Meursault, een discrete werknemer wiens leven op zijn kop wordt gezet na een tragische gebeurtenis op het strand. Ozon filmt deze man zonder emoties, los van de wereld om hem heen. Het verhaal, dat bestaat uit onbeduidende gebaren en stiltes, toont een mens die gebeurtenissen doorleeft zonder er betekenis aan te geven.

De film is voornamelijk opgenomen in Frankrijk en Marokko, in decors die een sobere mediterrane sfeer oproepen. Het zwart-wit in combinatie met een strak formaat heeft niets retro: het ordent de waarneming. Het licht wordt een dramatisch element, overweldigend op het strand, scherp in de rechtszaal, en onthult een heldere maar koude wereld.

Benjamin Voisin vertolkt Meursault met een zeldzame precisie: rustige dictie, afwezige blik, eenvoudige gebaren. Ozon observeert liever dan dat hij commentaar geeft. De vaste shots, de langzame travellings en de minimalistische dialogen geven hetzelfde idee weer: de wereld draait door, maar niets heeft echt betekenis. De strakke montage en het gedempte geluid versterken dit gevoel van hangende verwachting, waarin alles tegelijkertijd gewoon en onvermijdelijk lijkt.

Het absurde doordrenkt elk moment van de film. De eenvoudigste handelingen – een sigaret roken, baden, een vraag beantwoorden – worden handelingen zonder schijnbaar belang. De film toont een man die niet gelooft, niet pleit, niet probeert te overtuigen. De laatste confrontatie met de priester, en vervolgens deze zin gericht aan Marie: "Als jij ook dood was, zou ik geen interesse meer in je hebben, dat is normaal", vatten deze visie op de wereld samen: een lucide, bijna onverschillige blik op het leven en de dood. Daar raakt de film de kern: in deze manier van filmen zonder uitleg, de leegte die wordt aanvaard als een vorm van waarheid.

De film wordt gepresenteerd als een literair drama en blijft trouw aan de geest van de tekst: tussen filosofische reflectie en observatie van het dagelijks leven geeft Ozon de voorkeur aan het juiste gevoel, het trage tempo en de helderheid van de beelden. Dit werk is bedoeld voor kijkers die zich aangetrokken voelen tot auteursfilms, bewerkingen van klassiekers en introspectieve films. Het kan verwarrend zijn voor wie op zoek is naar een meer expressief drama, maar zal in de smaak vallen bij wie houdt van films die ruimte laten voor stilte en reflectie.

Kortom, L'Étranger geeft stilte textuur enonverschilligheid een gezicht. Een film met een nauwkeurige en beheerste regie, waarinhet absurde de ware taal van de cinema wordt.

Voor meer informatie kunt u ook onze selectie van filmnieuws voor oktober 2025, de releases van deze week en onze gids met biografische films die momenteel in de bioscoop te zien zijn, raadplegen.