Marty Supreme: Timothée Chalamet schittert als meester-oplichter in de film van Josh Safdie

Geregisseerd door Josh Safdie en mede-geschreven met Ronald Bronstein, Marty Supreme is een dramatisch biopic met centrale rollen voor Timothée Chalamet, Gwyneth Paltrow, Tyler the Creator en Odessa A'zion. Geproduceerd door A24, komt de film op 18 februari 2026 uit in Frankrijk. Vrij geïnspireerd, volgens Amerikaanse media, op het leven van tafeltennisser Marty Reisman, vertelt het de wervelwindreis van een outsider uit New York in het Amerika van de jaren 1950, waar sportief presteren en zelfrepresentatie hand in hand gaan.

Het verhaal volgt Marty Mauser, een jonge man uit een bescheiden achtergrond, vastbesloten om zijn plek te veroveren in een competitieve wereld die gedomineerd wordt door beeld en spektakel. In het naoorlogse New York is tafeltennis nog geen geformaliseerd sport: het wordt gespeeld in rokerige clubs, op daken van gebouwen of op oostkustuniversiteiten. Marty ziet hierin een kans op erkenning en ontwikkelt een onwankelbare ambitie, overtuigd dat zelfvertrouwen voldoende kan zijn om het lot twingen.

In zijn ontwikkeling worden zijn keuzes steeds riskanter. Tussen spectaculaire acties, leugens en opportunistische strategieën door, bouwt hij een publiekbeeld op dat soms verder gaat dan zijn daadwerkelijke prestaties. De film tekent de spanning op tussen zijn zoektocht naar roem en de kwetsbaarheid van een man die continu op de rand staat van vallend falen, in een wereld waar het onderscheid tussen genialiteit en bedrog nauwelijks duidelijk is.

De trailer voor Marty Supreme

• Lees ook
• Beste bioscopen in Parijs

Josh Safdie, bekend geworden met Good Time en Uncut Gems, werkt hier opnieuw samen met Ronald Bronstein aan een project dat geïnspireerd werd door een autobiografisch boek van Marty Reisman, dat tijdens de productie van Uncut Gems bovengehaald werd. Geïntrigeerd door deze outsider-figuur, richtte de cineast zich op de onderbelichte subcultuur van het New Yorkse pingpong in de jaren 1950, bevolkt door outsiders en zwendelaars. De opnames vonden plaats tussen Manhattan en andere internationale locaties, waaronder de piramides van Egypte, om de fantasierijke omvang van de droom van de hoofdpersoon te onderstrepen.

De reconstructie is gebaseerd op een uitgebreide set decors en kostuums. Regisseur van de scène-sets, Jack Fisk, heeft een oud tafeltennisclub uit New York nagebouwd dat vandaag de dag niet meer bestaat, met behulp van archiefbeelden van architectuur. De wedstrijdscènes zijn gefilmd met verschillende camera’s die dicht op de actie zitten, om de snelheid en spanning van de confrontaties nauwkeurig vast te leggen. De originele soundtrack, gecomponeerd door Daniel Lopatin (Oneohtrix Point Never), bouwt voort op de samenwerking die begon bij Uncut Gems en volgt een driedelige structuur, waarbij jaren vijftig-soundscapes worden afgewisseld met meer eigentijdse synthesetexturen.

Met een geschat budget tussen de 70 en 90 miljoen dollar, behoort deze langspeler tot de meest ambitieuze projecten ooit geproduceerd door A24, wat de evolutie van de studio naar grootschalige producties onderstreept. De keuze voor Timothée Chalamet, die al in een vroeg stadium door Safdie benaderd werd tijdens het scriptontwikkelingsproces, plaatst de film binnen de lijn van een cinema die focust op jonge, onstabiele personages met een ontembare ambitie.

Marty Supreme, geregisseerd door Josh Safdie, bouwt voort op de nerveuze en opzwepende cinema die de broers Safdie kenmerken, terwijl het tevens een nieuwe stap zet in de manier waarop de regisseurs omgaan met ambitieuze randfiguren. Met Timothée Chalamet in de hoofdrol volgt de film de chaotische opkomst van een New Yorkse pingpongspeler uit de jaren 1950, een charismatische mythomaan die ervan overtuigd is dat de wereld altijd zal buigen voor zijn wil. Tussen stedelijke odyssee, zwarte komedie en portret van een verbluffende bedrieger, presenteert Marty Supreme zich minder als een sportbiopic dan als een schets van een hustler die niet kan stoppen met spelen — zelfs niet met zijn eigen leven.

Wat meteen opvalt in Marty Supreme is de centrale rol van muziek. Vanaf de opening weet de film een ritme en sfeer te zetten dankzij een bijzonder doordachte soundtrack, waarin nummers – waaronder Forever Young – niet slechts dienen als achtergrond, maar een ironisch commentaar vormen op de illusie van grootheid en de eeuwigheidsdrang van de hoofdpersoon. Josh Safdie gebruikt muziek als een drijvende kracht, die scènes versnelt, de euforie versterkt of de ondergang onderstreept. Het draagt volledig bij aan het gevoel van een “oververhitte” film, steeds op het randje van ontsporing.

Deze muzikale energie volgt de trajecten van Marty, een getalenteerde maar onstabiele speler, een compulsieve leugenaar en een onvermoeibare showman. Pingpong wordt nooit gefilmd als een nobel of strategisch sport: het wordt een soort toneel, een podium waar Marty niet zozeer op overwinning, maar op erkenning uit is. Wanneer hij in enkele seconden van branie naar opportunistische calculatie zakt, belicht de film zijn overlevingsinstinct zonder dit ooit expliciet te veroordelen. Marty is een meester in slinkse trucs, overtuigd dat zelfvertrouwen genoeg is om de wereld te sturen: “Als ik in mezelf geloof, volgt het geld wel.”

De picareske structuur versterkt het gevoel van voortdurende onrust. Marty Supreme beweegt zich vooral via krachtige scènes – soms absurd, soms vernederend – eerder dan via een traditionele dramatische opbouw. De beroemde scène waarin een bad op een etage wordt gesleept, of die waarin hij een klap krijgt, illustreren de wens om gedenkwaardige, bijna overdadige filmmomenten te creëren, die bijna uitbundig zijn en een portret van een excessief personage vormen. Sommigen kunnen dit loszakkende ritme als vervelend ervaren, maar het is een weerspiegeling van de driftige vlucht van een man die niet kan vertragen.

Deze stylistische keuze verklaart deels de kritische verdeeldheid: sommigen zien de gebroken vertelvijheid en het snelle ritme als een levendige en organische cinema, typisch voor Safdie; anderen vinden dat de film soms onsamenhangend en uitputtend is, meer gefascineerd door zijn anti-held dan door de wereld om hem heen. Toch ligt hierin juist de kern: Marty is geen tragische kampioen, maar een charismatische loser, die gelooft dat hij een genie is, terwijl hij voortdurend fouten maakt, tot hij een brute neergang ondergaat en het mythe dat hij van zichzelf bouwde, barst.

Het meesterlijke acteerwerk van Timothée Chalamet staat centraal in de film. Hij levert een impressionante performance, vol bravoure, nervoos charme en voortdurende onrust. Zijn Marty is een prachtige loser, die voor de Harlem Globetrotters durft te pochen, en daarna meedoet voor een paar dollar, terwijl hij tegelijkertijd ongelooflijk veel leugens verkondigt en toch verrassend sympathiek blijft. Hij belichaamt feilloos dat Amerikaanse type van de zelfmaak-impostor, overtuigd dat het spectacle van succes net zo belangrijk is als het succes zelf. De film rust grotendeels op deze vertolking, die de energie en samenhang aanbrengt.

Marty Supreme richt zich vooral op kijkers die houden van verhalen over chaotische rags-to-riches en flamboyante anti-helden, die fascinerender zijn dan voorbeeldig. Wie geniet van kronkelende trajecten, personages die altijd wegvluchten en films die de beweging boven een gestructureerde psychologie plaatsen, zal hier een meeslepende ervaring vinden. Daarnaast zal de film zeker de aandacht trekken van degenen die de ontwikkeling van Timothée Chalamet volgen, omdat hij hier een sleutelrol speelt die wellicht een keerpunt in zijn carrière markeert.

Daarentegen kunnen kijkers die een conventionele sportfilm verwachten, met de nadruk op prestaties en competitie, teleurgesteld zijn. In deze film is pingpong slechts een decor, een symbool voor Marty’s obsessie met overwinning en erkenning. Het tempo en de chaotische structuur kunnen ook als vermoeiend worden ervaren, waardoor de film soms meer een dwaaltocht lijkt dan een verhaal te vertellen.

Toch ligt juist in deze beheersbare chaos de kracht. Door de lineaire weg van de sportbiografie te vermijden, schetst Safdie het portret van een flamboyante bedrieger, een spiegel van een Amerika waar succes meer vertrouwt dan verdiend is. Marty Supreme is een film over beweging, performance en illusie, gedragen door een indrukwekkende vertolking en een zeldzame cinema-energie. Een krachtige, soms vermoeiende maar niet te negeren filmervaring.

Marty Supreme
Film | 2026
Première au cinéma : 18 février 2026
Disponible sur [Plateforme] à partir du -
Biopic | Durée : 2h29
Réalisé par Josh Safdie | Avec Timothée Chalamet, Gwyneth Paltrow, Tyler the Creator, Odessa A'zion
Titre original : Marty Supreme
Nationalité : États-Unis

Om de bioscoopervaring voort te zetten, kunt u de filmreleases van februari, de films die u nu kunt zien en onze selectie van biografische films van het jaar bekijken.

Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.