Le Rêve américain op Disney+: Zadi en Quenard achter de schermen van de NBA, ons oordeel

Le Rêve américain verschijnt op Disney+. Anthony Marciano brengt er Jean-Pascal Zadi en Raphaël Quenard samen in een tragikomedie, geïnspireerd op het parcours van twee Franse NBA-agenten. De film kwam op 18 februari 2026 uit in de Franse bioscopen en vertelt het verhaal van een vriendschap die is ontstaan rond een gedeelde ambitie: een plek veroveren in het professionele basketbal.

In Amiens brengt Jérémy zijn dagen door achter de balie van een videotheek, ver weg van de Amerikaanse courts die hij bewondert op VHS-schijfjes. Aan de andere kant knapt Bouna zich moeizaam een weg op in de schoonmaak bij luchthaven Orly, zonder connecties of duidelijke toekomstplannen. Het lijkt alsof niets hem voorbereidt op een carrière in het hypercompetitieve professionele basketbal, laat staan dat hij er echt in doorbreekt.

Gedreven door een gedeelde passie voor de NBA, besluiten de twee vrienden toch om het erop te wagen. Tussen spontane reizen, gemiste afspraken en culturele misverstanden door, ontdekken ze een wereld waarin elk falen het einde van hun droom lijkt te betekenen. Hun vriendschap, onder druk gezet door financiële problemen en zelftwijfel, wordt uiteindelijk hun drijvende kracht om door te zetten.

Le Rêve américain is losjes gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Bouna Ndiaye en Jérémy Medjana, twee Franse zaakwaarnemers die inmiddels niet meer weg te denken zijn uit de NBA en bekendstaan om hun begeleiding van spelers als Nicolas Batum, Evan Fournier en Victor Wembanyama.

• Lees ook
• Beste bioscopen in Parijs

Anthony Marciano had met Play, Miskina, la pauvre en Les Gamins al eerder de jeugdervaringen en duo’s verkend.

Ons oordeel over Le Rêve américain 

Le Rêve américain, geregisseerd door Anthony Marciano, verscheen op 18 februari 2026 in de bioscoop, met de duidelijke ambitie om een inspirerend levensverhaal te vertellen zonder te vervallen in hagiografie. De film wordt gedragen door het hechte duo Jean-Pascal Zadi en Raphaël Quenard en schetst het chaotische parcours van twee zaakwaarnemers in de basketbalwereld, vol vindingrijkheid, intuïtie en risicovolle weddenschappen. Het is meer dan een sportfilm: bovenal vertelt hij het verhaal van een vriendschap en van doorzettingsvermogen tegenover tegenslag.

Vanaf het begin is de toon duidelijk: een energieke, vlot vertelde feelgoodfilm die eerder vaart dan ernst vooropstelt. Marciano richt zich minder op het ontleden van de economische mechanismen van de sector dan op het vangen van de menselijke dynamiek tussen zijn personages. Het succes is grotendeels te danken aan de overduidelijke chemie tussen Zadi en Quenard. Hun samenspel, gevoed door een voelbare band, geeft de film een spontaniteit die de betrekkelijke rechtlijnigheid van het verhaal compenseert. Elk gesprek lijkt te worden gedragen door een oprechtheid die verder gaat dan het loutere acteren.

Basketbal speelt een belangrijke rol, maar vormt nooit het ware middelpunt van de film. De wedstrijdscènes, en dan vooral die met straatbasketbal, zijn verzorgd en dynamisch, soms zelfs meeslepend. Ze geven de film zijn visuele energie en vaart. Toch wil Le Rêve américain nooit een sportcompetitiefilm worden: het is een biopic over het parcours van zaakwaarnemers, over hoe twee mannen een plek proberen te veroveren in een veeleisende, soms meedogenloze wereld.

De soundtrack draagt volop bij aan die dynamiek. De gekozen nummers begeleiden de verschillende fases van hun parcours op een bijna verhalende manier en versterken het gevoel van opwaartse beweging en gezamenlijke vaart. De muziek ondersteunt zowel de overwinningen als de tegenslagen en geeft de film een constante, aanstekelijke puls.

Naast de energie vindt de film zijn meest treffende momenten in de menselijke rustpunten. Het respect waarmee Bouna’s vrouw wordt neergezet, als onwankelbare steun in moeilijke tijden, geeft het verhaal welkome diepgang. Sommige scènes, zoals die waarin de moeder van een speler over een contract onderhandelt tegenover Bouna’s eigen moeder, belichamen perfect de balans tussen humor en emotie, tussen ambitie en familiale verbondenheid.

Toch mist de film, hoe onmiskenbaar prettig om naar te kijken en hoe oprecht gul ook, dat kleine beetje extra dat een sympathiek succes omtovert tot een onvergetelijk bioscoopmoment. Je leeft mee, glimlacht en laat je meeslepen — maar de emotie blijft ingetogen. Het parcours volgt, hoe oprecht ook, een vrij voorspelbare lijn van een succesverhaal en weet nooit helemaal te ontroeren. Je loopt de zaal uit met een warm gevoel, maar zelden zo ontroerd dat je die beroemde traan wegpinkt.

Le Rêve américain is dan ook bedoeld voor kijkers die gevoelig zijn voor verhalen over vriendschap en doorzettingsvermogen, en voor wie op zoek is naar een optimistische, meeslepende film. Liefhebbers van pure basketbalfilms of technisch onderbouwde sportdrama’s kunnen daarentegen verrast zijn: hier draait het vooral om menselijke relaties en gedeelde ambities. In dat opzicht vervult de film zijn taak met gulheid en oprechte warmte.

Ontdek voor meer inspiratie ook onze selectie van de nieuwkomers op Disney+ in november, onze gids met de streamingreleases op alle platforms en de selectie van vandaag: Wat kun je vandaag streamen?.

Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.