Verborgen in een prachtige tuin in het 16e arrondissement van Parijs, tegenover de Eiffeltoren, is het Maison de Balzac een van de weinig bekende schatten van de hoofdstad. Er is geen betere manier om het enige Parijse huis van de schrijver te ontdekken, dat nog steeds zichtbaar is, dan tijdens de Nuit des Musées! Dit culturele evenement vindt elk jaar plaats in de lente, met een programma van gratis avondbezoeken, vaak vergezeld van speciale evenementen. Het is een ongewone manier om je onder te dompelen in ons erfgoed.
Het Maison de Balzac, het huis van de beroemde schrijver, en zijn geheime tuin met uitzicht op de Eiffeltoren
Het Maison de Balzac, een van de huizen van de beroemde schrijver, is een van de literaire juweeltjes van de hoofdstad, gelegen in het 16e arrondissement van Parijs. Dit huismuseum heeft ook een ongelooflijke tuin met uitzicht op de Eiffeltoren en een café. [Lees verder]
Deze zaterdag 23 mei 2026 nodigt het Balzac-museum ons uit om te genieten van de 22e editie van de Nacht van de Musea in Parijs. Kom het huis bewonderen waar de hele Comédie humaine is voltooid, en laat u meevoeren door de geest van een van de grootste Franse schrijvers.
Het Maison de Balzac herbergt talrijke portretten van de kunstenaar en zijn personages, maar ook schilderijen, gravures en tekeningen. Het museum geeft ons een frisse kijk op het meesterwerk van Balzac en geeft ons zin om al zijn romans opnieuw te lezen!
In het kader van de Nacht van de Musea 2026 biedt Maison de Balzac een bijzondere avondopening tot 22.00 uur.
« Een tegenspoed waaraan een mens met gezelschap of een modebewuste vrouw niet kan ontkomen, is een literaire lezing bij een salon bijwonen » ([Balzac], La Mode, 20 november 1830)
De salons van de negentiende eeuw spelen een sleutelrol in de verspreiding van ideeën. Afstammelingen van de sociale vormen van de achttiende eeuw, ontwikkelen ze zich zodat literatuur en kunst meer prevaleren dan enkel de jacquet van de maatschappelijke scène, zonder dat die laatste volledig verdwijnt. Ze krijgen de naam cénacle, een term uitgevonden door Sainte-Beuve en door Hugo overgenomen. Balzac zelf schetst een cénacle in Illusions perdues, rond Daniel d’Arthez.
Er wordt conversatie gevoerd, gezongen, gedanst, voordracht gebracht; vooral worden er werkstukken aan de proef onderworpen. Een plek van lezingen en debatten, het salon biedt de schrijver een eerste publiek vóór de druk: een select gezelschap, samengesteld uit de Parijse intellectuele elite, dat kan zorgen voor de verspreiding en het drijven van de roem.
Tijdens deze nieuwe Nacht van de Musea nodigen we u uit met Balzac, in literatuur en muziek, vier salons uit de romantische tijd te verkennen die het tijdperk hebben gevormd: het salon van Juliette Récamier in Abbaye-aux-Bois, het salon van Charles Nodier aan de Arsenal, het cénacle van Victor Hugo aan de rue Notre-Dame-des-Champs, of het salon van Delphine de Girardin. Samantha Caretti, lezende en Florence Hennequin, celliste, zullen trachten ieder van deze salons uit de romantische periode weer tot leven te brengen en de aanwezigheid van Balzac in het hart van deze literaire en artistieke sociabiliteiten te doen spreken, die tegelijk de plek vormden van langdurige vriendschappen.
Samantha CARETTI
Docteur in de Franse literatuur en aangesteld als docent Moderne Literatuur, wijdde Samantha CARETTI haar proefschrift aan de Franse romantische literatuur in de Restauratie-periode en leverde ze talrijke artikelen aan over tijdgenoten, waaronder Balzac in L’Année balzacienne, 2002 (« “L’union fait la force” : Balzac, medewerker van het romantisch ondernemingswerk »).
Toegewijd aan kennis en verspreiding van de 19e-eeuwse literatuur, is zij voorzitter van de Société des amis de Custine, vice-voorzitter van de Société Chateaubriand, secretaris-generaal van het CL19 (Comité de Liaison des associations dix-neuviémistes), organiseert zij talrijke literaire en artistieke evenementen en neemt zij deel aan lezingenconcerten.
Florence HENNEQUIN
Na haar uitstekende afstudeerronde aan het Conservatorium van Parijs treedt Florence Hennequin toe tot het Orchestre Régional de Bretagne. Zes jaar symfonische muziek later keert ze terug naar Parijs om zich te begeven op nieuwe muzikale terreinen. Ze trad onder meer op bij de Opéra National de Paris, en in diverse nationale en internationale orkesten en ensembles.
Haar eclectische smaak brengt haar ernaast in voor een specialisatie in muziektheater (in het Palais de Chaillot, aan het Châtelet, aan de Opéra-Comique, in het Théâtre Mogador, Marigny, en aan de Comédie-Française). Regelmatig werkt zij samen in een kamerensemble met Musici van het Orchestre National de France. Momenteel op tournee met « Les Misérables », treedt zij op in het Théâtre Montparnasse in « La ballade de Souchon » met de Comédie-Française, een voorstelling geregisseerd door Françoise Gillard.
19h15-19h45 : Salon van Madame de Récamier
20h-20h30 : Salon van Charles Nodier
20h45-21h15 : Salon van Victor Hugo
21h30-22h00 : Salon van Delphine de Girardin
« Een ongeluk waarvan een welbespraakte heer of een modieuze vrouw zich niet kan onttrekken, is een bezoek aan een salon lezen » ([Balzac], La Mode, 20 november 1830)
De salons in de negentiende eeuw spelen een centrale rol in de verspreiding van gedachtegoed. Afstammelingen van de sociale vormen van de achttiende eeuw, ze evolueren zodanig dat literatuur en kunst meer ruimte krijgen dan de mondaine kringen, zonder dat die laatste ineens uit beeld verdwijnen. Ze worden hernoemd tot cénacle, een term uitgevonden door Sainte-Beuve en later overgenomen door Hugo. Balzac zelf ziet een cénacle voor zich in Illusions perdues, rond Daniel d’Arthez.
Daar wordt gepraat, gezongen, gedanst en voordracht gebracht; vooral wordt er werk aan de luisteraars toevertrouwd. Als plek van lezingen en debatten biedt het salon de schrijver een eerste publiek vóór publicatie: een zorgvuldig gekozen gehoor, bestaande uit de intellectuele elite van Parijs, dat de verspreiding en het gezicht van het werk kan waarborgen.
Tijdens deze nieuwe Nacht van de Musea nodigen we je uit om met Balzac, in literatuur en muziek, vier salons uit de romantische tijd te verkennen die het tijdperk hebben bepaald: het salon van Juliette Récamier in de Abbaye-aux-Bois, het salon van Charles Nodier aan het Arsenal, het cénacle van Victor Hugo aan de Rue Notre-Dame-des-Champs, en het salon van Delphine de Girardin. Samantha Caretti, lectores en Florence Hennequin, celliste, zullen elk van deze salons uit de romantische periode tot leven brengen en de aanwezigheid van Balzac in deze literaire en artistieke sociabiliteiten, die tegelijk vriendschappen voor het leven kenmerken, belichten.
Samantha CARETTI
Doctor in de Franse literatuur en aangesteld als docent taalkunde, wijdde Samantha CARETTI haar proefschrift aan de romantische literatuur in Frankrijk in de Restauratie-periode en aan talrijke artikelen over tijdgenoten, waaronder Balzac in L’Année balzacienne, 2002 (« “L’union fait la force” : Balzac, collaborateur de l’entreprise romantique »).
Toegewijd aan kennis en verspreiding van de 19e-eeuwse literatuur, is zij voorzitter van de Société des amis de Custine, ondervoorzitter van de Société Chateaubriand, algemeen secretaris van het CL19 (Comité de Liaison des associations dix-neuviémistes), organiseert zij talrijke literaire en artistieke evenementen en neemt zij deel aan concert-lezingen.
Florence HENNEQUIN
Nadat zij haar studies aan het Conservatorium van Parijs met uitstekende resultaten had afgerond, trad Florence Hennequin toe tot het Orchestre Régional de Bretagne. Zes jaar symfonische muziek later keert zij terug naar Parijs om haar muzikale horizon verder te verruimen. Ze staat op het podium van onder andere de Opéra National de Paris en bij diverse nationale en internationale orkesten en ensembles.
Haar eclectische smaak brengt haar ertoe zich gelijktijdig te specialiseren in muziektheater (in het Palais de Chaillot, het Châtelet, de Opéra-Comique, het Théâtre Mogador, Marigny, de Comédie-Française). Zij treedt regelmatig op in kamermuziek met musici van het Orchestre National de France. Momenteel op tournee met “Les Misérables”, treedt ze op het podium van het Théâtre Montparnasse op in “La ballade de Souchon” met de Comédie-Française, voorstelling geregisseerd door Françoise Gillard.
19:15-19:45 : Salon van Madame de Récamier
20:00-20:30 : Salon van Charles Nodier
20:45-21:15 : Salon van Victor Hugo
21:30-22:00 : Salon van Delphine de Girardin
« Een ongeluk waar een agréable man of een modieuze vrouw niet aan ontsnapt, is een lezing bij een salon bijwonen » ([Balzac], La Mode, 20 november 1830)
De salons in de negentiende eeuw spelen een voorname rol in de verspreiding van gedachten. Als erfgenamen van de sociale vormen van de achttiende eeuw evolueren ze zodat literatuur en kunst meer aandacht krijgen dan versiering en het toontje van de wereldlijke kringen, zonder dat die laatste uit beeld verdwijnt. Ze worden herdoopt tot cénacle, een term uitgevonden door Sainte-Beuve en door Hugo opgepakt. Balzac zelf laat een cénacle ontstaan in La Comédie humaine/Illusions perdues, rond Daniel d’Arthez.
Hier wordt gespeecht, gezongen, gedanst en gedebatteerd; vooral worden er werken aan de proef gesteld. Een vergaderplaats voor lezingen en debatten, het salon biedt de schrijver een eerste publiek vóór de publicatie: een zorgvuldig gekozen publiek, samengesteld uit de intellectuele Parisese elite, dat de作品 kan verspreiden en laten stralen.
Tijdens deze nieuwe Nacht van de Musea krijg je de kans om met Balzac door vier salons uit het romantische tijdperk te wandelen, zowel in literaire als in muzikale zin: het salon van Juliette Récamier in de Abbaye-aux-Bois, het salon van Charles Nodier aan de Arsenal, het cénacle van Victor Hugo, aan de rue Notre-Dame-des-Champs, of het salon van Delphine de Girardin. Samantha Caretti, lezeres, en Florence Hennequin, celliste, zetten alles op alles om elk van deze salons van de romantische periode weer tot leven te brengen en de aanwezigheid van Balzac in het centrum van deze literaire en artistieke kring te belichten, die ook een bastion van vriendschappen bleek te zijn.
Samantha CARETTI
Doctor in de Franse literatuur en docent met agregatie voor moderne letterkunde, wijdt Samantha CARETTI haar proefschrift aan de Franse romantische literatuur in de Restauratie-periode en aan talrijke artikelen over tijdgenoten, waaronder Balzac in L’Année balzacienne, 2002 (« “L’union fait la force” : Balzac, collaborateur van het romantische ondernemingswerk »).
Toegewijd aan kennis en verspreiding van de literatuur van de 19e eeuw, is ze voorzitter van de Société des amis de Custine, vice-voorzitter van de Société Chateaubriand, algemeen secretariaresse van CL19 (Comité van Liaison van twintigste-eeuwse verenigingen), organiseert ze talrijke literaire en artistieke evenementen en neemt ze deel aan concert-lezingen.
Florence HENNEQUIN
Na haar uitstekende afstuderen aan het Conservatorium van Parijs, treedt Florence Hennequin toe tot het Orchestre Régional de Bretagne. Zes jaar symfonische muziek later keert ze terug naar Parijs om haar muzikale horizon te vergroten. Ze treedt onder andere op bij de Opéra National de Paris, en in diverse nationale en internationale orkesten en ensembles.
Haar eclectische smaak leidt haar er tegelijk toe zich te specialiseren in muziektheater (in het Palais de Chaillot, het Châtelet, de Opéra-Comique, het Théâtre Mogador, Marigny, de Comédie-Française). Ze speelt regelmatig kamermuziek met musici van het Orchestre National de France. Momenteel op tournee met “Les Misérables”, treedt ze op in het Montparnasse-theater in “La ballade de Souchon” met de Comédie-Française, voorstelling geregisseerd door Françoise Gillard.
19u15-19u45 : Salon van Madame de Récamier
20u-20u30 : Salon van Charles Nodier
20u45-21u15 : Salon van Victor Hugo
21u30-22u00 : Salon van Delphine de Girardin
« Een ongeluk dat een heer met goede manieren of een modevrouw niet kan ontgaan, is het bijwonen van een lezing in de salon » ([Balzac], La Mode, 20 november 1830)
De salons in de negentiende eeuw nemen een centrale plaats in in de verspreiding van ideeën. Als erfgenamen van de sociale vormen uit de achttiende eeuw evolueren ze zodanig dat literatuur en kunst meer aandacht krijgen dan de mondaine omgang, zonder dat die laatste verdwijnt. Ze worden omgedoopt tot cénacle, een term uitgevonden door Sainte-Beuve en overgenomen door Hugo. Balzac zelf schetst een cénacle in Illusions perdues, rondom Daniel d’Arthez.
Daar wordt gepraat, gezongen, gedanst en voorgelezen; vooral worden er ook werken op de proef gesteld. Een plek van lezingen en debatten, het salon biedt de schrijver een eerste publiek vóór de publicatie: een select gezelschap, de Parisse intellectuele elite, die in staat is de verspreiding en de uitstraling ervan te waarborgen.
Tijdens deze nieuwe Nuit des musées wordt u uitgenodigd om samen met Balzac, in literatuur en muziek, vier salons te verkennen die de romantische periode hebben gevormd: het salon van Juliette Récamier in de Abbaye-aux-Bois, het salon van Charles Nodier aan de Arsenal, het cénacle van Victor Hugo, aan de rue Notre-Dame-des-Champs, of het salon van Delphine de Girardin. Samantha CARETTI, lectrice, en Florence HENNEQUIN, celliste, zullen elk van deze salons uit de romantische tijd nieuw leven inblazen en de aanwezigheid van Balzac centraal in deze literaire en artistieke sociabiliteiten bekijken die ook de plaats vormden van hechte vriendschappen.
Samantha CARETTI
Doctrice in de Franse literatuur en gepromoveerde docent moderne literatuur, Samantha CARETTI wijdt haar proefschrift aan de Franse romantische literatuur in de Restauratie-periode en schreef talrijke artikelen over tijdgenoten, waaronder Balzac in L’Année balzacienne, 2002 (« “L’union fait la force” : Balzac, collaborateur de l’entreprise romantique »).
Zij zet zich in voor kennis en verspreiding van de literatuur van de negentiende eeuw; zij is voorzitter van de Société des amis de Custine, ondervoorzitter van de Société Chateaubriand, secretariaatsgeneraal van de CL19 (Comité de Liaison des associations dix-neuviémistes), organiseert talrijke literaire en artistieke evenementen en neemt deel aan concert-lectures.
Florence HENNEQUIN
Nadat ze haar studie aan het Conservatoire National de Paris met lof afrondde, trad Florence Hennequin in bij de Orchestre Régional de Bretagne. Zes jaar symfonische muziek later keerde ze terug naar Parijs om zich op nieuwe muzikale paden te begeven. Ze treedt onder meer op in de Opéra National de Paris, en in verschillende nationale en internationale orkesten en ensembles.
Haar eclectische smaak leidt haar er bovendien toe zich parallel te specialiseren in musical theater (in het Palais de Chaillot, in het Châtelet, in de Opéra Comique, in het theater Mogador, Marigny, bij de Comédie-Française). Ze speelt regelmatig kamermuziek met de musici van het Orchestre National de France. Momenteel op tournee met « Les Misérables », treedt ze op het podium van het Théâtre Montparnasse op in « La ballade de Souchon » met de Comédie-Française, voorstelling geregisseerd door Françoise Gillard.
19h15-19h45 : Salon van Madame de Récamier
20h-20h30 : Salon van Charles Nodier
20h45-21h15 : Salon van Victor Hugo
21h30-22h00 : Salon van Delphine de Girardin
Of je nu een onvoorwaardelijke fan bent van de schrijver, of nieuwsgierig om deze Franse auteur te ontdekken, we moedigen je aan om het Maison de Balzac te bezoeken tijdens deze Nuit des Musées! Zullen we gaan, vrienden?
Datums en tijdschema's
Op 23 mei 2026
Plaats
Huis van Balzac
47, rue Raynouard
75116 Paris 16
prijzen
Gratis
Officiële site
www.maisondebalzac.paris.fr
Het Maison de Balzac, het huis van de beroemde schrijver, en zijn geheime tuin met uitzicht op de Eiffeltoren
