Fred Atlan tentoonstelling in de Rachel Hardouin galerie: "au creux de mes paupières" ("in de holte van mijn oogleden")

Galerie Rachel Hardouin organiseert van 5 tot 16 juni 2025 de tentoonstelling "Au creux de mes paupières" (In de holte van mijn oogleden) van Fred Atlan, een onderdompeling in symbolistische fotografie, droomachtige tekeningen en poëtische inkten, geïnspireerd door de wereld van Maeterlinck.

In het hart van het 10e arrondissement van Parijs organiseert galerie Rachel Hardouin een tentoonstelling die meer een ervaring is dan een bezoek: Au creux de mes paupières, de eerste monografie van visueel fotograaf Fred Atlan, loopt van donderdag 5 tot maandag 16 juni 2025. Dit introspectieve project onthult voor het eerst een oeuvre uit de schaduw, de vrucht van meer dan tien jaar onderzoek in de beslotenheid van zijn studio. Aan de hand van foto's, tekeningen en inkten biedt Fred Atlan een onderdompeling in een tijdloze ruimte, geïnspireerd door de wereld van de symbolistische toneelschrijver Maurice Maeterlinck.

Hier wordt het oog uitgenodigd om op een andere manier tot rust te komen. Vergeet de drukte buiten. De gedempte verlichting, verschuivende schaduwen en ruwe materialen veranderen de galerie vanaf het begin in een plek van poëtische meditatie, waar elk beeld een doorgang wordt naar een innerlijke wereld. Een zwevende tijdelijkheid nestelt zich, als een opgeschorte ademhaling, een langzame ademhaling die je verbindt met je eigen verbeelding.

Een kunst van stilte en toeval

Fred Atlan fotografeert niet wat hij ziet. Hij vindt een ruimte uit tussen de werkelijkheid en de schijnwereld. Op zijn huiskamertafel bouwt hij efemere installaties van bescheiden materialen: stukken karton, verfrommelde bladeren, touw, versleten stoffen. Onder zijn blik worden deze alledaagse voorwerpen archaïsche landschappen, fragiele habitats die getuigen van een wereld die is uitgewist maar hardnekkig blijft. De kunstenaar werkt met licht als een levend materiaal en transformeert het banale in het heilige, het onzichtbare in een spoor.

Dit werk treedt in de voetsporen van de grote namen van het symbolisme, brutalisme enArte Povera. Maar hier is geen sprake van zwaar aangezette citaten of aanstellerij. Fred Atlan haalt zijn inspiratie uit het dagelijks leven, stilte, spel en ongelukken. Zijn fotografische gebaar is een ritueel, bijna mystiek, waarbij het beeld een op zichzelf staande gebeurtenis wordt. Het is geen spoor van de werkelijkheid, maar een poëtische gebeurtenis, een werk dat op zichzelf staat, zonder te willen demonstreren.

Een gevoelige en meeslepende ervaring

Ben je een fan van contemplatieve kunst, uniek visueel onderzoek en discrete mystiek? Dan is deze tentoonstelling echt iets voor jou. Of je nu alleen bent voor een meditatieve pauze, met z'n tweeën voor een inspirerend uitje of met vrienden op zoek naar nieuwe artistieke ervaringen, Au creux de mes paupières biedt een zwevend moment, een luchtsluis tussen twee realiteiten. De galerie wordt een mentaal toevluchtsoord, een plek waar je kunt luisteren naar jezelf en de wereld in haar meest geheime plooien.

Door middel van zijn beelden stelt Fred Atlan vragen over materie, licht en schaduw en hun vermogen om betekenis te transformeren. Een hoek van een tafel wordt territorium. Een vergeten stuk wordt de belofte van oneindigheid. De bezoeker is verbijsterd, verontrust en vervolgens diep ontroerd. Niets ligt vast, alles is in spanning, in wording.

Een esthetiek van de ziel en het moment

Wat je hier te zien krijgt, is niet zomaar een fototentoonstelling. Het is een reis naar het intieme, een ontmoeting tussen het vleselijke en het spirituele, tussen beschadigde materie en het idee van wederopstanding. Fred Atlan 's blik is welwillend, bijna teder, naar wat de maatschappij afwijst. Hij creëert autonome visies waarin het gefotografeerde object zijn referentie verliest en verandert in een visueel enigma.

Net als Junichirō Tanizaki in Éloge de l'ombre viert Atlan penumbra, gedempte tinten en vergeten texturen. Zijn werk wordt een ode aan verborgen schoonheid, aan het patina van de tijd, aan het innerlijke licht van dingen. Elk beeld is een zachte val voor het oog, een speeltuin voor de geest. Niets is te begrijpen, alles is te voelen.

Mis deze zeldzame uitnodiging niet om kunst te ervaren als een poëtische reis. Au creux de mes paupières is veel meer dan een tentoonstelling: het is een gevoelige ervaring, een moment van overgave aan een subtiele, non-conformistische esthetiek, te beleven in de kostbare rust van de Rachel Hardouin galerie. En vergeet niet dat de galerie voor Nuit Blanche 2025 tot 23.00 uur open is. Je hoeft alleen maar binnen te lopen!

Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.