De Galerie La Lison in Parijs presenteert de fototentoonstelling Icône émoi van Michka Kovalsky, te zien van 12 februari tot 28 maart 2026. De kunstenares toont een reeks werken op hout, deels bedekt met goudfolie, waarin clair-obscur de scène domineert en de dialoog aangaat tussen lichaam en materiaal. De tentoonstelling nodigt uit tot een ontspannen, contemplatieve blik en een langszaam betreden van het verhaal.
Wat meteen opvalt, is de manier waarop de werken worden gemaakt. Michka Kovalsky begint met het selecteren van oude houten planken, die hij vervolgens veroudert, bewerkt of lichtjes brandt om de tekeningen zichtbaar te maken. De fotografieën worden daarna over deze grillige ondergrond gedrukt, voordat bepaalde gebieden worden voorzien van bladrlaag goud. Het resultaat doet denken aan iconen en bevat enkele verwijzingen naar de Renaissance, zonder ooit letterlijk geciteerd te worden. Valérie Dufour, galerijhouder die deze werken exposeert, vat deze bijzondere relatie met beelden samen: "Bij hem is het beeld nooit zomaar een afdruk: het ontstaat uit een dialoog tussen materie, licht en instinct", verklaart ze in een communiqué.
De loopbaan van Michka Kovalsky biedt meer inzicht in zijn benadering. Opleiding in kapselkunst, behaalde een CAP-diploma in 2007, werkte hij enkele jaren als kapper-visagist voor fotoshoots en modell agency’s. Tegelijkertijd ontwikkelde hij een vakmanschap in naaldkunst, een talent dat hij van zijn grootmoeder heeft meegekregen, waardoor hij kostuums ontwierp voor diverse artistieke projecten, waaronder de clip Heartbeat van de band Late of the Pier in 2009. Fotografie werd gaandeweg zijn belangrijkste speelruimte, niet alleen als een middel om de werkelijkheid vast te leggen, maar vooral als een terrein voor sculptuur en constructie.
In Icône émoi staat het lichaam centraal. Zonder grote woorden worden ze getoond via houdingen, blikken en spanning, die voor zich spreken. De modellen worden gekozen op basis van hun uitstraling en uniekheid, ver weg van enige zoektocht naar uiterlijke perfectie. Het idee van het heilige loopt als een rode draad door de hele tentoonstelling, niet in religieuze zin, maar als een bijzondere aandacht voor wat zichtbaar is. De gouden blad trekt de aandacht, vertraagt de blik en verandert de manier waarop we de beelden waarnemen.
Onze terugblik op de tentoonstelling Icône Emoi in galerie La Lison:
Een tentoonstelling die wij konden ontdekken op een rustige middag, na de opening zodat het wat rustiger was. De galerie, vrij klein (gelegen in een tatoeagesalon), brengt je meteen naar het hart van de werken van Michka Kovalsky. Bezoekers worden al snel getroffen door deze bijzondere kunstwerken, vrijwel allemaal op hout gemaakt. De kunstenaar wil haar modellen omtoveren tot ware religieuze iconen, wat hier een mystieke, zelfs christelijke, ondertoon geeft aan haar werk.
Een nauwkeurig uitgevoerde aanpak, legt de galerijhouder uit: Michka Kovalsky bedenkt alles compleet zelf... Van de kleding tot het kapsel, de framing, de locatie van de foto en de accessoires. De kunstenaar maakt haar eigen jurken en outfits, kleedt haar modellen zelf, doet de make-up en schept de wereld waarin ze haar portretten vastlegt. Zo is bijvoorbeeld de aureool van de queer Jezus volledig door haar gemaakt en vastgezet op een muur. De positie van het model en de hoek van de foto maken het af. Hetzelfde geldt voor haar Maria Magdalena, met een lijst bevestigd aan het plafond, een achtergrond en het model tussen de twee. Geen digitale montage, gewoon het juiste perspectief en een spontane foto.
De foto's worden gedrukt op polaroid-achtig papier, dat daarna wordt bewerkt en geschraapt om het papier te verwijderen en alleen de film over te houden. Deze wordt vervolgens heel voorzichtig op 22-karaatsgoudblaadjes gelegd. Het hout wordt juist heel ruw behandeld: eerst gekookt, daarna door een slijpmolen en andere martelwerktuigen gehaald om snel een verweerde en verweerde uitstraling te krijgen. Een duidelijk contrast met de fijnheid van de oorspronkelijke foto. Hoe dan ook, niets wordt aan het toeval overgelaten.
Wat je moet weten:
De galerie is vrij klein, maar barst van de kunstwerken. Je neemt dus rustig de tijd om alles te bekijken. Wil je een werk kopen? De bedoeling is om betaalbare prijzen te bieden, beginnend bij 160 euro. Een jonge kunstenaar die net begint, daarom de aantrekkelijke prijzen—een goede manier om een sterke basis te leggen. Daarna bepaal je zelf of je gevoelens hebt bij een werk.
De galerie is ook makkelijk te bereiken, vlakbij het Place de la République. Het betreft de locatie van het tatoeagesalon "La Bête Humaine", dus ga gerust naar binnen (ja, ja, je bent goed gearriveerd...).
Bij het verlaten van de galerie La Lison, neemt de bezoeker vooral een blijvende indruk mee: die van het zijn van een soort getuige van beelden die blijven doorwerken in het oog, zonder ooit één enkele interpretatie op te dringen. Door de tijd te geven om te observeren, te twijfelen en je eigen verhaal te vormen, biedt de tentoonstelling een ruimte voor een langdurige blik, waarvan de impact nog lang na het bezoek blijft hangen.
Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.
Datums en tijdschema's
Van 12 februari 2026 Bij 28 maart 2026
Plaats
La Lison galerie
5 Rue Pierre Chausson
75010 Paris 10
Toegang
Metro lijn 4 "Château d'eau" station
prijzen
Gratis
Meer informatie
Open van woensdag tot zaterdag, van 12.00 tot 19.00 uur
