Céleste Richard‑Zimmermann: in het Palais de Tokyo worden gebroken kolommen gebruikt om de monumenten ter discussie te stellen.

In het Palais de Tokyo in Parijs laat Céleste Richard-Zimmermann de symbolen van autoriteit wankelen rondom een gebroken zuil. Haar expo « Toutes les colonnes n’ont pas un cœur de pierre » combineert sculpturen, schilderijen en geluidscreaties in een decor dat doet denken aan een verlaten groeve, van 21 oktober 2026 tot 10 januari 2027.

De macht lees je ook in steen. Met Alle kolommen hebben geen hart van steen, Céleste Richard-Zimmermann geeft aan het Palais de Tokyo, in Parijs, de indruk van een verlaten steengroeve, van de 21 oktober 2026 tot 10 januari 2027. De tentoonstelling combineert sculpturen, bas-reliefs, schilderijen en geluidscreatie om de verhalen die door de monumenten worden gedragen ter discussie te stellen. De kunstenaar onderzoekt hoe deze gebouwen autoriteit belichamen, en wat ze worden wanneer die autoriteit ter discussie wordt gesteld.

Een grote gebroken kolom, zonder top en hol, vormt de route door het Palais de Tokyo. Deze vertrouwde vorm van officiële architectuur wordt het raakvlak voor een reflectie op vernietiging en transformatie. Céleste Richard-Zimmermann houdt zich vooral bezig met revolutionaire vernielingen en met de manier waarop de symbolen van de strijd daarna kunnen worden heroverd.

Materialen dragen bij aan de verstoring. Steen, gips, koper en polystyreen vormen een geheel waarin de schijn moet worden toetst. Een materiaal kan een ander nabootsen, en wat massief lijkt kan de verwachtingen ondergraven. De kunstenaar pakt motieven uit de officiële beeldhouwkunst terug op om ze te verplaatsen en de manier waarop wij ze lezen te veranderen.

Het parcours hecht ook belang aan minder plechtige tekens: graffitis, fabricage-sporen en sporen van verval. Deze details brengen andere gebruikswijzen en andere verhalen aan het licht rond de machtarchitecturen. Laurée van het Prix des Amis du Palais de Tokyo, Céleste Richard-Zimmermann presenteert hier een project dat is ontwikkeld met de curator Horya Makhlouf, in samenwerking met het CEAAC uit Straatsburg, waar de tentoonstelling in 2027 getoond zal worden.

Tijdens een volgende wandeling kun je een monument ook eens bekijken vanaf de rand. Een toegevoegde inscriptie, een herstel of een ontbrekend onderdeel kan een andere lezing openen dan wat de officiële sokkel had voorzien.

Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.