Al 131 jaar lang jojoot de Eiffeltoren met centimeters. Nee, het is geen optische illusie: het ijzer van de toren reageert op de grillen van het weer. In de zomer, als het warm is, zet de ijzeren dame uit en kan ze een paar millimeter winnen. Omgekeerd zorgt thermische krimp er inde winter voor dat ze hoogte verliest. De Eiffeltoren leeft dus op het ritme van de seizoenen, zonder dat iemand het merkt.
Sterker nog, de zon werkt niet uniform. Als hij slechts één van de vier zijden raakt, zorgt de uitzetting voor een kleine onbalans: de toren kantelt naar de tegenoverliggende zijde. In de loop van de dag kan de top een cirkelvormige curve beschrijven met een diameter van ongeveer 15 centimeter. Een spectaculair fenomeen... maar voor bezoekers onzichtbaar met het blote oog.
Er is natuurlijk geen reden tot paniek: deze variaties zijn miniem en hebben geen enkele invloed op de stevigheid. De ingenieurs van Gustave Eiffel hadden vanaf het begin rekening gehouden met klimatologische beperkingen. De gebogen vormen bieden maximale weerstand tegen de wind, zelfs bij krachtige rukwinden. Wanneer de wind te hevig wordt, betekent veiligheid alleen soms dat de top of zelfs de hele toren moet worden gesloten.
Toen de "300-meter toren" in 1889 in gebruik werd genomen, was hij 312 meter hoog en 42 jaar lang de hoogste ter wereld, voordat hij werd onttroond door het Empire State Building. Vandaag de dag, met antennes die zijn toegevoegd in 1957, 2000 en 2022, is hij 330 meter hoog. En wie weet? Het zou best nog hoger kunnen worden...
Plaats
Eiffeltoren
Avenue Gustave Eiffel
75007 Paris 7
Toegang
Metro en RER: Lijn 6 of 9 "Trocadéro" station Lijn 6 "Bir-Hakeim" station RER C "Champ de Mars - Tour Eiffel" station
