Op het eerste gezicht doet alles vermoeden dat dit huis aan de rue des Ursins een van de weinige middeleeuwse woningen is die nog zichtbaar zijn in Parijs. Gelegen op de hoek met de rue des Chantres, op de Île de la Cité, vertoont het alle kenmerken van de burgerlijke gotische architectuur: een torentje, spitsbogen, vensters met roeden, smeedwerkjes en een imposante houten deur. Toch heeft deze constructie niets van een overblijfsel uit de Moyen Âge. De architect Fernand Pouillon is de maker ervan en transformeert het in 1958, met als doel de sfeer van het verdwenen oude Parijs terug te brengen.
Het project vindt plaats op een terrein met een geschiedenis. In de Middelleeuwen, het hôtel de Jean de Jouvenel des Ursins, die aan het eind van de XIVe eeuw als prévôt des marchands fungeerde, bezette vroeger deze plek. Het gebouw wordt echter in de XVIIe eeuw verwoest en er blijft geen enkel element van over. Veel later tonen foto's van Eugène Atget een bescheiden constructie die onder meer een wijnhandelaar en een verhuurder van handkarren herbergt. Nadat hij het perceel heeft aangekocht, bewaart Fernand Pouillon een deel van de bestaande bebouwing maar wijzigt het uiterlijk er grondig door. Hij assembleert oude elementen die hij uit verschillende gebouwen heeft gehaald, zoals vensterkaders, deuren of smeedwerk, waaraan hij een zorgvuldig uitgewerkte hedendaagse structuur koppelt om de illusie van een oud huis te creëren.
Deze realisatie weerspiegelt ook het beeld dat velen associëren met het Île de la Cité, tussen middeleeuws erfgoed en literatuur. De wijk was in de negentiende eeuw diepgaand veranderd tijdens de werken van Haussmann, waardoor een groot deel van de oude steegjes verdween. Rue des Ursins behoort tot de zeldzame straten die hun historische tracé hebben behouden. In zijn Memoires van een architect, gepubliceerd in 1968, keert Fernand Pouillon terug naar deze realisatie: "Na een jaar werken werd het puin, stukje bij stukje afgebroken, vervangen door een behendige pastiche van architectonische elementen die expres verscheiden zijn, waardoor ze sindsdien de jaloezie en bewondering opwekken van allen die dromen van een uitzicht op de Seine", zo luidt het.
Vandaag deelt deze verrassende woning haar binnenplaats met het hôtel de la Motte-Montgaubert, het voormalige Maison des Chantres dat beschermd is als Monuments historiques. Het geheel heeft onder meer jarenlang de Parijse residentie van de Aga Khan en zijn familie huisvest. Wat betreft het huis aan de Rue des Ursins blijft het wandelaars en scheepsreizigers die over de Seine varen intrigeren (de architectuur valt vanaf de rivier extra op), die het vaak beschouwen als een authentieke middeleeuwse constructie, terwijl het een van de meest overtuigende architecturale pastiches van de hoofdstad is.
Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.
